De Helleveeg (2016)

Slechtste film die ik in zeker vijf jaar gezien heb. Na ongeveer een uur is het precies duidelijk wat er gebeurd is. Je weet dat tante Tiny op jonge leeftijd is misbruikt, zwanger is geworden, clandestien geaborteerd is en daarna onvruchtbaar is geworden. Je weet ook wie de dader was en wie de abortus pleegde. Het tweede uur wordt dit tot in de kleinste details uitgelegd. Je zou als kijker eens iets zelf in moeten vullen, zeg. Stel je voor! Walgelijk.

Veder: als je ervoor kiest om je acteurs Brabants te laten spreken, zorg dan dat ze dat kunnen. Nu is het Amsterdams/Goois met een zachte g. Doe het of gewoon in ABN, of regel Brabantse acteurs. Die moeten toch te vinden zijn?

Geen leuke film.

Als tijdsbeeld en sfeerbeeld op zich wel aardig gelukt vond ik, maar het verhaal is - hoe schrijnend het misschien ook is - wat vlak en veel te voor de hand liggend. Nou heb ik het boek niet gelezen, maar vergeleken met de boeken van Maarten 't Hart is de vertelling nogal erg aan de simpele en vlakke kant, er mist nogal wat diepte. Hannah Hoekstra speelt grotendeels goed, hoewel ook mij hier en daar de subtiele foutjes met het accent en het taalgebruik nogal stoorden - jammer, doe het goed of doe het niet.

Maar wat me vooral opdoet is de vraag achteraf, wat heeft deze film nou eigenlijk te brengen. Oubolligheid, grauwheid en gezemel overheersen het sfeerbeeld nogal, en waar er al iets van humor te bekennen is slaagt die er niet in me te laten lachen. Vrolijk word ik er zeker niet van, en het sfeerbeeld op zich is wat mager om alleen daarmee indruk te maken. Aan de positieve kant, het is in ieder geval geen stereotype Nederlandse film, en het erg zwakke begin - met een voiceover, alsjeblieft toch - wordt gelukkig wel vrij snel sterker.

Oh, wat ik nog vergeten zou, de omschrijving vind ik nogal misleidend. Er is geen sprake van een confrontatie die door Albert wordt gezocht, hij komt nogal passief en terloops achter de familiegeschiedenis. Een betere omschrijving zou zoiets kunnen zijn als 'we zien het leven van Tiny door de ogen van de opgroeiende Albert, die naarmate hij ouder wordt steeds meer inzicht krijgt in de gebeurtenissen die haar gevormd hebben. Pas op middelbare leeftijd krijgt hij uiteindelijk het hele verhaal compleet'. Dat doet ook recht aan de wat trage opbouw...

Geen vrolijke, maar wel geslaagde film. De vormgeving van de verschillende decennia zijn er goed gelukt, op de OV-chippaal op het treinperron na. Het acteerwerk is goed, zeker van dat van Hoekstra die de hoofpersoon goed neerzet. Het script is minder: al na 15 minuten kan je vermoeden wat er gebeurt is en na 26 minuten weet je het eigenlijk wel zeker. Dat neemt niet weg dat de rest van de film wel de moeite waard is. De tijdssprongen worden leuk in beeld gebracht. Jammer dat karakter Albert nergens kritisch op zichzelf is.

Zeer sterke vermakelijke film van hollandse bodem.

Een niet voor de hand liggend verhaal en kwa orginaliteit zit het ook erg goed.

Hannah Hoelstra speelt de sterren van de hemel en is een genot om naar te kijken...ze heeft al wat andere goede rollen gehad maar deze is de mooiste.

Voor mij stijgt zij ook naar de top van de nederlandse actrices .

Een film waar nederland trots op mag zijn.

Redelijke film over een jonge jongen wiens tante een geheim met zich meedraagt waar hij nog geen weet van heeft. Op zich een mooi verhaal, maar het familiegeheim is wellicht iets te nadrukkelijk aanwezig en ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat het hoofdpersonage een stuk beter uit de verf komt in het boek. Maar de film kijkt wel gemakkelijk weg en een aardige nostalgische sfeer tijdens de eerste helft dankzij de prima aankleding.

Had hier iets meer van verwacht, viel me wat tegen. Het tijdsbeeld werd uitstekend getroffen, de acteurs doen allen vreselijk hun best(bij enkele bekende koppen kwam de zachte g nochtans over als een mal accentje), maar het is lang een te literaire en emotioneel afstandelijke film. Pas in het laatste kwartier, als blijkt welk drama zich in de jeugd van Tiny heeft afgespeeld, kwam er wat meer passie en gevoel tevoorschijn, maar dat oogde uiteindelijk toch als mosterd na de maaltijd. Bovendien zijn bijna alle personages boers en onsympathiek wat niet meehelpt om je met een van hen te identificeren. Hoekstra doet het in de hoofdrol zeker niet slecht, maar dit was een rol waar ze meer uit had kunnen halen. Tiny is voor mij lange tijd een vreselijk irritante vrouw, in plaats van de helleveeg met de scherpe tong die was aangekondigd. Laatste film trouwens die ik nog moest zien uit de rij van vijf die dit jaar genomineerd waren voor een gouden kalf, en er zat wat mij betreft geen een bij die ver boven het gemiddelde uitkwam. Tijd dat we in dit landje weer een echt goede verhalenverteller vinden.

Een heerlijke sfeer in een prachtige setting. Decors, tijdgeest zijn prachtig neergezet. De film is hier gekarakteriseerd als een komedie/drama. Ik wil er tragikomedie van maken. Een drama is het zeker! Maar dat wordt luchtig verpakt. Hannah Hoekstra is geweldig!! Minder geweldig is de make up: we zien ruim 55 jaar uit het leven van Tiny, Albert en haar familie maar erg "mooi oud" zijn ze niet geworden. De make-up deed me denken aan de TV-kantine. Toch een zeeeeer dikke voldoende voor deze productie!

Mooie beelden van Nederland in de jaren 50, 60, 70. Beklemmende climax. Soms wat veel make-up om mensen ouder te maken, leidt af.

Best een aardige film met een prachtrol van Hannah Hoekstra. Het boek is beter, dat wel, maar is dat niet bijna altijd het geval?

Wat een indrukwekkende film!

Geen moment gelachen, wel geraakt achter gebleven.

Een rustige uiteenzetting die geen moment traag wordt,

die gestaag doorkabbelt naar het onvermijdelijk slot,

die uiteindelijk toch onverwacht hard binnen komt. *4.0

De straten zien er uit, zoals ik me die herinner uit mijn jeugd. De naoorlogse nieuwbouwstraten in mijn geboortedorp zagen er precies zo uit. Af en toe kreeg ik het gevoel dat ik weer van school terug op weg was naar huis.

Deze authentiek ogende settings vormen een passend decor voor een intrigerende kroniek over de tamelijk zonderlinge relatie van een listig meisje / vrouw en haar neef. Een film met twee gezichten waarbij de luchtige toon van lieverlee het veld moet ruimen voor grimmigheid.

Een prachtige film met een bijzonder mooie rol van Hannah Hoekstra (aangename kennismaking). Als geboren en getogen Brabander durf ik te beweren dat er met het taalgebruik en de uitspraak weinig mis is. We praoten ‘ier nie allemaol zo plat as sommige mensuh wulle doen gelove.

De Helleveeg

Na de eerste twintig minuten wilde ik de film bijna uitzetten. Gelukkig heb ik dat niet gedaan, want De Helleveeg wordt eigenlijk alleen maar beter naarmate de film vordert. In het begin is het een wat vervelende film en alleen Hannah Hoekstra zorgt ervoor dat ik ben blijven kijken. Maar zodra de luchtige sfeer wordt ingeruild voor een wat donkere verhaallijn wordt het beter. Dit is eigenlijk een dramatisch en zeer tragisch verhaal, en in het tweede gedeelte komt De Helleveeg een stuk beter uit de verf. Dat komt ook door Hannah Hoekstra, want zonder haar had de film denk ik een stuk minder indruk gemaakt.

Heftige film. Wat mij betreft één van de betere Nederlandse films.

Ik vind Hannah Hoekstra erg goed in haar rol, en het verhaal wist mij te raken. Niet gelijk, maar hoe langer ik keek, hoe meer het mij deed. Je moet er wel voor in de stemming zijn. Ik heb er niet op gelet of het Brabants wel of niet klopt, ik kom ook niet uit Brabant, en ik heb het boek niet gelezen, dus daar heb ik het niet mee vergeleken. De film is mij in ieder geval niet tegengevallen en de soundtrack, "My Love" van Sharon Kovacs, blijf ik een goed nummer vinden. 4*

Goede film! Zéker geen komedie maar echt drama.

Zoals deze dingen vroeger vaker gebeurden met ooms, tantes, andere familie en... vrienden van familie.

Wist me van begin tot eind te boeien.

Triest leven heeft zij gehad.

Goeie film als je jezelf toch al klote en depressief voelt op een doordeweekse zondagavond in ijzig koud januari, om je nóg wat meer kut te voelen.

Zeg maar.

(EDIT moderator: signature verwijderd)

Na wat begint als een luchtige familiekroniek langzaam wat schrijnend leed blootlegt en mij uiteindelijk stevig bij de strot had, werd die op het end ook nog dichtgeknepen: een beklemmend drama!

Motto van A.f.t.a: ‘familie, je kan ze missen als kouwe pap...’

Daarnaast een mooie sfeertekening van het Brabant uit 60-70-80 met uitstekend acteerwerk.

Mooie en heftige film. Het duurde wel wat lang voor duidelijk werd wat er in haar jeugd was gebeurd. Maar was zeker wel geboeid. Jammer van de make-up.

De hele film lang kijk ik uit naar het o-zo-verschrikkelijke familiegeheim. En dan vertelt ze het uiteindelijk en dan denk ik: Oh.. Was dat het? Ik begreep totaal niet de schuld van haar zus, die probeerde alleen maar te helpen. Ik had een veel schokkender verhaal verwacht, bijv dat ze was verkracht en daarna zwanger geraakt of dat haar zus zelf de abortus had gedaan. Maar dan wordt mijn vermoeden dan toch een beetje bevestigd: haar zus leende haar uit voor seks en was daardoor de grootste oorzaak voor haar zwangerschap en daarna onvruchtbaarheid. Toch vond ik het jammer dat de emotie zo uitbleef, van begin tot zelfs de "daad" tot het eind. Daardoor greep het me niet altijd aan. Bij het stuk dat ze als tante seks had met haar neefje werd ik echt misselijk, waardoor ik weer helemaal uit de film was.
De film heeft me wel geboeid 2 uur lang, maar niet geraakt. De laatste minuut heeft me pas een beetje doen meeleven. Maar toen was het al afgelopen haha.

Zowel niet ingewikkeld en geen klucht, zou ik zeggen.

Aparte film, waar ik eigenlijk van te voren niks over wist. De Helleveeg gaat over Tiny, die in een Brabantse familie een soort van zwart schaap is, vanwege haar nogal onvriendelijke karakter jegens haar familie. Al blijkt dat met hele goede reden te zijn. Een groot deel van de film voelt vooral aan als een combinatie van een lichte komedie over dysfunctionele familie, een licht drama over ongewenste kinderloosheid, en een portret van Brabant over een aantal decennia. Het keek lekker weg en het beeld van Breda en omgeving was met name wel goed gedaan - de setting leek vrij passend (al kom ik niet uit die periode of die hoek van het land), al waren de verouderingseffecten bij de acteurs (m/v) wel erg matig gedaan in sommige gevallen. Maar zo in het laatste half uur verandert de toon als we er achter komen wat voor donkere familiegeheimen de oorzaak van Tiny's antipathie tegenover haar familie zijn. En dit is ook een behoorlijk harde afrekening met het hypocriete katholieke Brabant uit die tijd, waar familie, gezin en kerk wegkijken voor kindermisbruik en verkrachting. Ik vond de film toen ik 'm keek wel oke maar ook maar gemiddeld interessant, maar het einde hakte er toch wel in. Ik rond naar boven af.

Film over het opgroeien van een neefje met zijn ongeveer 10 jaar oudere tante. De hoofdstukken zijn heel mooi vormgegeven met een tante die bij iedere periode van haar leven tussen 14 en 62 ondersteboven aan een klimrek gaat hangen terwijl haar neefje haar gadeslaat. Dat is echt heel mooi gevonden. Verder wordt er ook uitstekend geacteerd en bouwt het verhaal heel mooi op. In het begin had ik wel dat tante vaak erg overdreven acteerde en onnatuurlijk grof in de mond was. Maar aan het einde van de film bleek ook dat in het verhaal te kloppen en was ook dit dus juist uitstekend geacteerd zelfs. Ja echt een mooie film. Mijn vrouw had ook het boek gelezen, maar ze vond de film misschien zelfs nog wel mooier. En dat is ook best bijzonder en een groot compliment voor de regisseur.

De film begint lichtvoetig maar verkrijgt al snel een bittere toon waardoor ik geneigd was om halverwege af te haken. Gelukkig heb ik dat niet gedaan want het einde had toch nog een verrassing in petto. Deze gestileerde film geeft een mooi tijdsbeeld van de door het katholicisme ingegeven bekrompenheid in de jaren 50 , 60 en 60 in Brabant. Hannah Hoekstra zet haar personage overtuigend in de voorgrond waardoor de overige personages wat meer in de achtergrond verdwijnen zodat ik als kijker vanaf de eerste kennismaking met Tiny weet dat de hele film om haar zal draaien. Gijs Scholten van Aschat en Frank Lammers spelen uiterst zorgvuldig en precies levensecht de personages zoals ik ze nog een beetje herken uit de jaren waarin de film zich afspeelt.

Zeer verrassend goede film

Prima sfeervolle levensverhaal.

Ditmaal van een zwaar gelovig gezin in Brabant waar we beginnen in de jaren 50 en eindigen ergens in het begin van de 21ste eeuw. Opvallend zijn meteen de hoofdpersonages; de schuchtere Albert en zijn geslepen bijdehante tante Tiny, ofwel Tiny poets. Elk tijdsdeel begint met de shot dat Albert en Tiny rondom een klimrek staan en Tiny achterover buigt. Maar met de tijd krijg je steeds meer te zien dat dat moeizamer gaat. Net zo moeizaam als de waarheid waar we steeds dichterbij komen.

Door de film heen worden er al wat zaken weggegeven, maar heb je nog geen idee wat de essentie is. Wel zal het niet prettig zijn. Daar waar Albert een beetje met de winden meewaait lijkt Tiny te walgen van de obsessieve rituelen van haar familie. De leugens, de hypocrisie... iets wat we wel vaker krijgen als er religie van pas komt.

Al subtiel weet de film in zijn beloop te gaan en wordt het nergens saai. Hanna Hoekstra als Tiny is charmant en ze laat er geen gras overheen groeien. Het lijkt erop alsof ze Albert slechts als een beetje zonlicht ziet en ze lapt de normen van de omgeving continu aan haar laars. Totdat we bij het moment komen dat een gruwelijk familiegeheim en de uiteindelijke gevolgen niet meer te ontlopen zijn.

Knap in elkaar gezet. Het boek moet ik nog lezen en ligt hier op de stapel. Ook qua decoratie weet de film zich zoveel mogelijk aan de tijd te passen. Behalve die scene op het station dan, maar ook het feit dat Tiny maar niet ouder lijkt te worden omdat ze steeds door Hoekstra wordt neergezet. Pijnlijke en onvergetelijke momenten (bijvoorbeeld dat huwelijk, en die uit de hand gelopen familiefeest) zorgen ervoor dat je wacht op de conclusie.

Ook de soundtrack lift prima mee op het tijdsbestek.

Knappe Nederlandse film.

4,0*

Ze spreekt de waarheid, en ze spreekt nogal luid. Dat is genoeg om het epitheton helleveeg opgekleefd te krijgen in een bekrompen, kleinburgerlijk milieu waarin schandaaltjes onder de mat geveegd worden. Ze is chagrijnig, maar heeft daar ook reden toe. Tiny kan brutaal zijn, maar ze is eerlijk. De meeste van haar familieleden zijn schijnheilige kwezels.

Het boek van A. F. Th. van der Heijden behandelt een periode van ruim een halve eeuw. Hier worden de tijdsprongen gelinkt door korte zwart-witfragmenten met een klimrek, waarbij Tiny’s leeftijd telkens in beeld komt. Naar het einde toe zijn er een paar flashbacks naar haar tienerjaren, waarin de oorzaak van haar jeugdtrauma onthuld wordt.

Hannah Hoekstra speelt Tiny van haar veertiende tot haar negenenzestigste. Dat is een ferme acteerprestatie, maar ook de make-upafdeling leverde haar bijdrage. Neef Albert wordt door vier acteurs van verschillende leeftijd gespeeld. Het verhaal wordt grotendeels door zijn verwonderde ogen getoond.

De opnamen vonden plaats in verschillende Nederlandse gemeenten, waaronder Eindhoven, Utrecht, Waalwijk en Geldrop. De mooiste beelden komen wanneer ze fietsen of stappen op de Moerputtenbrug in Den Bosch, met tegenlicht van de zon. De muziek tijdens de aftiteling is van de Nederlandse band Kovacs.