Thérèse (1986)

Not your average nunsploitation flic.

Minimalistische, "contemplatieve " film over het leven van Therese Martin, beter bekend als de heiige Theresia van Lisieux. Geloof het of niet, maar deze film werd bij uitkomen bejubeld door allerhande progressieve en interjuwele krietiesie die er een soort nieuwe Bresson in zagen. Won ook een juryprijs in Cannes en tig Caesars.

Die Bresson vergelijking is wel begrijpelijk: een strenge ,sobere, ascetische film( logisch gezien de setting in een Karmelitessenklooster) met ingetogen acteren- hoewel minder vervreemdend dan bij Bresson- en zonder score. Buitendien een messcherpe montage.

Eigenlijk nog minimalistischer dan het grote voorbeeld, omdat de achtergrond door Cavalier volkomen kaal wordt gehouden ,wat het tableau karakter van de verzameling vignetten waar de film uit is opgebouwd nog versterkt. Op de voorgrond is alles ondergedompeld in ingetogen kleuren die geinspireerd lijken te zijn door 17e -eeuwse stillevens, merkwaardig genoeg. Misschien wilde de regisseur aangeven dat Therèse een paar eeuwen achterloopt...

De " spirituele " lading spreekt voor zich, al geeft de titel aan dat we hier niet met een door de kerk gesponsord werk te maken hebben.

Naar mijn zeer bescheiden mening was Therèse waarschijnlijk eerder een voorloopster van de automutilantes, borderliners, anorecticae en boulimicae van nu dan een geniaal en diepzinnig toonbeeld van "contemplatie " , waarbij ze het eigenlijk nog makkelijker had dan laatstgenoemden: zij had de heere Jezus, die anderen hebben hooguit een therapeut.