The Brothers Grimm (2005)

Rommelige film, zoals je dat van Gilliam kan verwachten. Het begint erg aardig, met veel spanning, maar op een gegeven moment ontspoort het volledig. Veel personages en gebeurtenissen komen voorbij, waar verder niks meegedaan gaat worden. Als een soort opvulling wat totaal niks toevoegt.

Naar het einde toe wordt het weer een beetje spannend, goed acteerspel, maar net geen voldoende. Want ik heb me uiteindelijk toch wel vermaakt, ondanks het slechte middenstuk.

Het grootste minpunt aan deze prent is dat ze Monica Bellucci naar voor schoven als zou ze een hoofdrol vertolken, hetgeen helemaal niet zo is. Als liefhebber van fantasy en sprookjes kon ik deze film heel goed waarderen. Het is goed te zien waar de gebroeders Grimm hun inspiratie zouden kunnen gehaald hebben bij het schrijven of herwerken van hun sprookjes. Soms is het niet duidelijk welke richting de regisseur uit wil met de film, eerder fantasy, horror, drama dan weer comedy. Het is misschien wel een zootje op die manier, maar vind deze toch wel geslaagd. Voor mij waren het vooral de vele verwijzingen naar de sprookjes die het voor mij goed maakten.

Waarom scoort deze film zo laag...?

Een bijzonder vermakelijk mix van humor en fantasie met griezelelementen. Het zal misschien niet allemaal even samenhangend zijn met de 12 kinderen om vervolgens naar een volwassen vrouw door te schakelen. Vervolgens wordt de manier om haar te verslaan, de spiegel kapot slaan, toch wel erg gemakkelijk gevonden.

Toch weet Gilliam een heerlijk sfeertje neer te zetten die zowel vermakelijk als mysterieus is met mooi gemaakte setting als het morsige dorpje en het betoverde bos. Damon Ledger zijn een prima verschillend en kibbelend duo, waar Lena Headey natuurlijk altijd een fijne verschijning is, maar de hoofdrol gaat wat mij betreft uit naar Peter Stormare die de sadistische en extravagante Italiaan Cavaldi super vermakelijk neerzet. Na Lu in Constantine weer een heerlijk over de top karakter zoals Stormare dat alleen kan.

Zoals gezegd inhoud- en verhaaltechnisch zullen er grote hiaten in zitten, dingen die mij even niet boeien omdat het met veel humor, vaart en een geweldige sfeer allemaal gebracht wordt en ook nog mooi gemaakt is. Had trouwens net zo goed een Tim Burton productie kunnen zijn. Prima film, fijn vermaak.

Grappig. Ik heb blijkbaar in 2007 een wat streng reviewtje geschreven en toen wel de onderlaag rationalisme vs. verlichting herkend, maar het als een halve kinderfilm betiteld.

Ik ben nu milder, en dat komt omdat ik steeds meer waarde hecht aan het kunnen beklijven van films. Van behoorlijk wat films kan ik me na een jaar of wat nauwelijks meer herinneren waar het over ging, terwijl bij andere films dat wel het geval is. Vaak zijn het dan beelden die blijven hangen. En Gilliams beeldtaal blijft hangen, omdat vrijwel al zijn films beelden bevatten die je gedroomd had kunnen hebben. Zeker in het begin is het magische bos echt droommateriaal.

Gilliams thema is in al zijn films (denk ik) hetzelfde: fantasie is belangrijker dan de realiteit. In de Brothers Grimm wordt dit expliciet ook zo genoemd: “Truth is much more terrible than fiction”. Deze boodschap wordt vaak afgewisseld met wat karikaturen en wat absurdisme voor de luchtige noot. Sommige details zouden zo uit zijn MPFC animaties kunnen komen.

En hoewel niet Gilliams beste film vind ik toch dat The Brothers Grimm onvoldoende op zijn waarde geschat wordt. Misschien dat mensen andere verwachtingen hebben vanwege Damon en Ledger. Ik heb mijn waardering opgeschakeld naar 3,5 maar hij hangt tussen de 3,5 en 4 in. Voor mensen die van sprookjes houden is deze film eigenlijk wel verplichte kost.

Overigens, als ik het goed zag zijn de vrij slecht geanimeerde kraaien aan het eind een rechtstreekse hommage aan Jim Henson’s Storyteller. In die categorie moet je deze film ook zien. Het gaat om het sprookje, mensen. Niet over hoe knap de special effects waren, of hoe realistisch het allemaal wel of niet was,

Wat een rommelige film. Nergens wordt het grappig. Terwijl dit volgens mij wel de bedoeling was. Matt Damon en Heath Ledger zien eruit als twee kneusjes. Zo gedragen ze zich ook.

Sommige effecten zijn leuk gedaan. Maar de meeste zijn flops

Ik zou 'm nooit bij mijn favorieten noemen toch had ik al een keer of zes een behoorlijk hoge waardering voor een Gilliam over. Hier gaat hij echter grandioos de mist in. Vaak kan ik Gilliam waarderen om zijn wat ruwe randje. Het maakt zijn films onconventioneel. Deze film mist echter een spanningsboog of emotionele onderlaag, waardoor betrokkenheid moeilijk wordt. Een ander issue is dat de vindingrijkheid vaak verdrinkt in de effecten en die zijn 15 jaar later al een beetje gedateerd. Het zijn die redenen waarom ik dit een tamelijk lange en saaie zit vond en met enorme afstand de minste film van Gilliam die ik gezien heb. Een wat verwante film als Tale of Tales van Garrone is veel beter.

Gilliam?

Ik had gehoopt dat de regisseur achter een aantal toptitels op het vlak van fantasie zich hier tegoed zou kunnen doen met de verbeterde technologie. Helaas is The Brothers Grimm opvallend genoeg eerder een stap achteruit, iets dat ik niet meteen had verwacht met Gilliam achter het roer. Had zijn hand ook niet echt herkend.

The Brothers Grimm vermengt een variatie aan monstertjes en wezentjes met een aardig authentieke look. Laat het alleen zo zijn dat die look er niet zo sterk uitkomt. Het voelt allemaal te opgebouwd aan. De detaillering slaat zelden aan, maar ook de sfeer die een combinatie tussen luchtigheid en donkere randjes vormt, komt er zelden echt goed uit.

Acteerwerk wordt verzorgd door een redelijk getalenteerde cast, toch weten er maar weinig personages echt aan te slaan. De twee broers bekvechten bijna de helft van de film lang, en toch kan ik me geen enkele dialoog na afloop meer voor de geest halen. Het zegt wat over het vergeetbare karakter van de film. En dat voor een film die juist memorabel wil blijven door middel van de fantasie.

Wat deze film echter wel goed doet? Er zitten zeker wat mooie plaatjes bij en de wezentjes vond ik leuk. Lekker creatief ook, al komen ze vast wel ergens vandaan. Zeg maar gerust; vanuit Grimm. Dat neemt niet weg dat ik het allemaal best prettig vond om te zien hoe de personages steeds weer in de armen van nieuwe bedreigingen, mensen en overige dingetjes lopen. Het zorgt ervoor dat de film niet helemaal vermoeiend is om af te kijken. Meer heb ik er eigenlijk niet over te delen.

Slecht.

Bijzonder infantiel avonturenfilmpje. Matt Damon en Heath Ledger bakken er absoluut niets van, maar de vraag rijst of het wel hun schuld is. Het script is namelijk een zootje van jewelste, waar zelfs een doorwinterde en doorgaans creatieve regisseur als Terry Gilliam amper een eigen draai aan kan geven. Enkele leuke ideetjes raken volledig ondergesneeuwd door de talloze foute beslissingen. Teleurstellend.

1

Lang geleden eens gezien, maar The Brothers Grimm was echt toe aan een herziening. Ik kon me er bar weinig van herinneren en ik begon hieraan met goede zin. Ik zag de trailer nog ergens op een oude dvd voorbij komen en kreeg ontzettend veel zin in de sprookjesachtige setting die hier geschetst werd. De trailer opent met de scène met Roodkapje en dat zag er veelbelovend uit.

Ik moet het de film nagegeven: de sprookjessfeer die hoofdzakelijk gecreëerd wordt door de toestanden in het bos wordt succesvol op de kijker overgebracht. De film ziet er, ondanks de wat gedateerde effecten, bij vlagen echt schitterend uit. Helaas blijft het uiteindelijk vooral bij een hoop potentie en voelt de film vooral als een gemiste kans, want The Brothers Grimm doet buiten de door de setting gecreëerde sfeer eigenlijk maar weinig goed. Inhoudelijk rammelt dit werkelijk aan alle kanten. Het plot en de uitkomst lijken bedacht te zijn tijdens het maken van de film, want het springt allemaal behoorlijk van de hak op de tak. 'Chaotisch' is een woord dat meermaals bij me opkwam tijdens het kijken. De film focust zich op veel te veel tegelijkertijd.

En met name dat laatste was niet nodig geweest. Had dit gewoon een stuk simpeler gehouden. Waarom niet gewoon de broertjes Grimm die wellicht nooit echte spokenjagers zijn geweest maar nu met hun tweeën het wél tegen bovennatuurlijke krachten moeten opnemen? Nee hoor, er is volop ruimte voor niet-grappige slapstick en behoorlijk wat Franse en Italiaanse stereotypetjes, die allemaal stuk voor stuk bloedirritant zijn. Die Cavaldi loopt de personages waar je mee wilt meeleven gruwelijk in de weg en eist veel te veel aandacht op. Het constante geleuter van de overheid tussendoor haalt de vaart uit de film, maar ook de broertjes zelf komen nauwelijks tot leven. Dat ligt deels aan het hiervoor genoemde, maar Matt Damon en Heath Ledger stellen ook wel een beetje teleur. Ze lopen onderling vooral een hoop te kibbelen of de clown uit te hangen, maar een sympathiek (helden)duo worden ze niet. Lena Headey en Monica Bellucci doen het dan wel nog vrij verdienstelijk, maar hun personages zijn niet de reden dat je kijkt en hun aandeel is te klein om een groot verschil te kunnen maken.

The Brothers Grimm is een film die ik echt heel graag goed had willen vinden, maar uiteindelijk is alleen de vormgeving echt de moeite waard. De mate van stuurloosheid én de bij vlagen irritante personages halen de boel dusdanig onderuit dat het echt een effect heeft op de mate waarin ik van de film heb kunnen genieten. Uiterst zonde, want de potentie was zeker aanwezig...

2*