Team Spirit II (2003)

leuke film... dat Natalia erin komt is nog eens een pluspunt erbovenop

4

beide Team Spirit's zijn wel goede films om eens relax te bekijken:)

vind wel da er wa meer samenhang had mogen zijn in het verhaal

Nog slechter dan de eerste team spirit, en die was al zwak.

Het script is een beetje ondermaats. Het acteerwerk is ook maar zeer matig. Er hang niet echt een bijzondere sfeer. Zeer matige film dus...

Een vermakelijk filmpje, maar veel minder dan het eerste deel. De film is een beetje bij elkaar geraapt om het zo te zeggen. Anderzijds bevatte het ook wel wat humor, en de acteurs waren ook niet zo slecht, maar ik had er toch meer van verwacht.

Na een platte openingsscène, een bevalling, met een onnozele cameo van Bart De Pauw is de toon van Team Spirit II meteen gezet. Ik heb trouwens nog nooit een bevallingsscène gezien die sterk is, laat staan grappig.

Maar goed, wat valt er zoal te vertellen over dit onbeduidend werkje? De personages zijn in het gros onuitstaanbaar. Geert Hunnaerts bijvoorbeeld speelt een filosoof. Bij gebrek aan kennis of interesse omtrent dat onderwerp, wordt hij gewoon voorgesteld als een soort zelf-reflectieve, vissershoedjes dragende einzelgänger. Ook Hilde De Baerdemaker levert maar weer eens een clowneske acteerprestatie van formaat af. Zij moet zonder twijfel de minst getalenteerde Vlaamse actrice zijn, soapsterren meegerekend. Om dan nog te zwijgen van de 'kwaadaardige' personages, die weer maar eens van alle nuance en menselijkheid gespaard zijn gebleven: zo is er een laffe, bureaucratische seksmaniak als hoofd van het adoptiebureau en een zelfingenomen, chanterende snob als collega van het hoofdpersonage. Enkel Axel Daseleire en Tania Kloeck zijn nog enigszins vermakelijk. Veruit de marginaalste personages, waar ik raar genoeg nog het best mee kon sympathiseren.

Dat is meteen ook het grote probleem van de film, het totaal onvermogen tot betrekking in het verhaal en zijn soms serieuze thema's (post natale depressie, adoptie). Door de platvloerse toon en de werkelijk groteske manier van acteren, komt het 'human intrest' drama eerder misplaatst en geforceerd dan treffend over. Zelfs middenin dramatische momenten kan Verheyen het niet laten om zijn personages allemaal debiele, komisch bedoelde kwinkslagen te laten uitkramen

Naar het einde toe ontaardt de film in een ordinair VTM-gebeuren waar toenmalig Idool finalist Natalia en mediageile Jean-Marie Pfaff voor kwamen opdraven. Maar zelfs nog goedkoper is de manier waarop het geheel eigenlijk gewoon op een langgerekte reclamespot van Telenet lijkt, niet toevallig de belangrijkste sponsor. Jan Verheyen is een grote fan van de Amerikaanse commerciële cinema, maar het enige aspect dat hij weet over te nemen is schaamteloze product placement.

Waarom dan toch nog 2 sterren? Ach ja, het is en blijft simpel, onschuldig entertainment en ik ben in een milde bui.

Goed om even te ontspannen. Geen hoogstaande film natuurlijk, maar dat hoeft hier niet vind ik.

2.5*

heb nooit deel 1 gezien, idd goed om te ontspannen, maar is eigelijk toch geen goede film, niet mijn soort humor, vond de humor zo overdreven. acteerprestaties zijn over het algemeen wel goed, niet van iedereen maar toch over het algemeen cv, nog nooit zoveel bekende vlamingen gezien in 1 film, de bv's stapelden zich op, er kwam geen einde aan. amper gelachen deze film, maar dat komt misschien omdat jan verheyen niet mijn favoriete regisseur is. de leukste vond ik axel daeseleire en dimitri leue, die hadden wel een leuke rol, voor de rest veel baby's. het einde maakte veel goed voor mij, vond ik echt leuk, voorspelbaar maar leuk. hoe ze zo allemaal vanuit ergens anders het veld opduiken, vond de scenes het leuk waar ze zo allemaal samen zaten, daar hing een echte voetbalsfeer.

met moeite 2.5/5

Degelijk.

Veel meer dan een vermakelijk, snel niemendalletje is dit niet, maar dat hoeft geen negatieve bijklank te hebben. Sommige typetjes en situaties zijn best irritant, maar de algemene teneur is toch een amusante.

Dat komt wel een beetje door de cast, waar zo'n Geert Hunaerts best beschamend is terwijl mannen als Warre Borghmans en Axel Daeseleire zeer te pruimen zijn.

Verstand op nul, niet versteld staan van VTM-gezichten (toch niet in een VTM-productie) en proberen genieten is de boodschap.

3

Ik had een tijdje geleden de 1ste gezien. Ik wist niet meer dat ik deze liggen had.

Ik heb deze film al eens gezien. Niet slecht maar redelijk gewoon.

Zitten paar leuke stukken in maar meer ook niet.

Recent nog bekeken, en ik blijf erbij, deze is toch iets beter dan de eerste Team Spirit.

't verhaal zit ook beter in elkaar.

Maar 't is geen hoogvlieger, maar wel vermakelijk

Duurt te lang en ik had wellicht toch net wat meer diepgang willen zien, maar och. Als Hollander ging ik er redelijk blanco in want geen kennis van eerdere rollen van de acteurs of de cameo's, dus ook daar had ik geen last van. Een paar hardop gelachen, me ook een paar keer verveeld. Moet kunnen. Gewoon een geinige publieksfilm, niets meer en niets minder. 3,0*

De sequel op de serie die een sequel op de eerste film was

De eerste Team Spirit blijf ik nog altijd één van de leukste films van Jan Verheyen vinden. Waarschijnlijk omdat ik zelf een tijdje in een (zaal)voetbalgroepje heb gevoetbald, blijkbaar de janetten van de voetbalsport als je de film moet geloven, maar er hangt een erg fijne kameraadschappelijke sfeer doorheen de film die ik wel leuk vond. Indertijd heb ik de reeks die tussen deze film en de voorganger zat wel gezien, maar vond ze niet direct opnieuw en hoopte ergens dat het niet onoverkomelijk ging zijn om hier aan te beginnen zonder de serie fris in het geheugen te hebben.

Niet noodzakelijk inderdaad, maar misschien wel handig om de tijdssprong tussen Team Spirit I en Team Spirit II te begrijpen. Er zijn een aantal liefjes bijgekomen, en vooral veel baby's, maar verder is het echter meer van hetzelfde. De grote thema's komen ook dit keer weer aan de beurt, maar het voelt allemaal net wat minder aan. De mix tussen het plezier van de groep (in de vorige film werd al heel weinig gevoetbald, hier raken ze amper een bal aan) en het omgaan met ouder worden komt hier dan ook minder goed uit de verf. Sowieso ook jammer dat er wordt opgebouwd naar die match met ex-voetballers zoals Leo Van der Elst en dat die match gewoon niet getoond wordt. Nu kan ik me voorstellen dat zo iets lastig te filmen is, je bent aangewezen op het talent van je acteurs en naar ik heb gehoord zijn daar geen grote voetbaltalenten aan verloren, maar de bal vliegt omhoog en dan krijg je een shot van het scorebord. Oogt toch wat slordig als je het mij vraagt.

Bart De Pauw (die mee aan het scenario van de eerste Team Spirit schreef en daar ook een cameo als scheidsrechter had) heeft aan het begin van de film nog een cameo van een dokter tijdens de bevalling. Geen goede opener en vooral een erg pijnlijke scène waar elke joke zijn doel mist. Gelukkig wordt het beter wanneer de vriendengroep voltallig in beeld komt, want die blijven toch erg leuk op elkaar ingespeeld. Ook nog de obligatoire cameo van de Buffalo Boys uiteraard, wat is een Team Spirit film zonder, en verder nog een interessante nieuwkomer in de vorm van Tom Van Bauwel. Vond hem al leuk in het langspeelfilm debuut van Verheyen (Boys) en hij doet zijn rolletje van eikel uit Ad Fundum hier lichtjes over.

Mjah, misschien mis ik iets doordat ik de tussenliggende serie heb gemist (het verhaal van Eendracht Vooruit is trouwens nog niet ten einde doordat er nog een serie die als sequel op deze film dient werd uitgebracht) maar dit voelt vooral als een wat verplichte sequel die op elk aspect minder is dan zijn voorganger. De volgende Verheyen film is opnieuw een voetbalfilm, ben benieuwd.

Nipte 3*

Normaal vervolg op de eerste film. Ligt volledig in dezelfde lijn ermee. Niet perse een slechtere film dan het eerste deel en blijft sowieso op “niveau”. Een entertainende en vermakelijke film met een hele rits bekende Vlaamse acteurs.

Een film over de sleur in het leven, het krijgen van kinderen en waarbij de mannen hun jeugdigheid en onbezonnenheid kwijt dreigen te raken door de echt belangrijke dingen in het leven. Het blijft wel leuk om de kameraadschap te zien onder de voetballers. Voetballen als middel om de vriendschap samen te houden, ook al is dat niet steeds makkelijk.

Dat adoptieverhaal was soms wat met de haren getrokken en hier en daar ging het wat over the top met misplaatste humor, maar in zijn geheel zeker wel eens fijn met een pint en zak chips erbij. Weinig hoogstaand, maar een typische Verheyen film zo lijkt het. Alles Moet Weg (Film, 1996) blijft op eenzame hoogte zijn beste film. Ik kijk alvast wel uit naar het mogelijks degelijke Red Sandra (Film, 2020).

Evenwaardig met de eerste film want de ingrediënten blijven hetzelfde: humor, voetbal, humor, gezinsconflicten en... humor