Fort Massacre (1958)

Het is 1871 en het is aan sergeant Vinson (Joel McCrea) om na een bloedige confrontatie met Apachen de overgebleven mannen van een Amerikaanse legereenheid naar de veiligheid van het verafgelegen fort te begeleiden. De tocht voert dwars door het territorium van de Apachen.

De mannen hebben een duidelijke mening over hun sergeant waar ik mij vanaf het begin van de film goed in kon vinden. Aan de haat die de sergeant heeft voor de Apachen wordt niet getwijfeld. Aan zijn geestesgesteldheid zo nu en dan wel. Fort Massacre is geen film waarin de westernclichés welig tieren. Wel een film die een hoofdpersonage toont dat geen edelmoedige soldaat is maar een haatdragend mens vol moordlust en met suïcidale trekjes. McCrea speelt hem uitstekend. Het publiek van 1958 had overigens niet veel op met deze figuur en eveneens niet met deze western die niet aan heldenverering doet.

Fort Massacre portretteert een man die gevoed door haat alle andere emoties en zijn rationaliteit overboord gooit. Behalve sergeant Vinson biedt de film een breed palet aan karakters die evengoed interessant zijn. Het meest interessante personage is wellicht soldaat Travis die als enige de wereld van Vinson enigszins kan begrijpen en herhaaldelijk stilzwijgend laat blijken de mening te zijn toegedaan dat haat geen goede leidraad voor een handelswijze is. Uiteindelijk is het aan de stilzwijgende Travis om een keus te maken en de gebeurtenissen in perspectief te plaatsen door met een krasse maatregel de boodschap van de film te illustreren.

De muziek is alomtegenwoordig. Bijna van A tot Z is de muziek van componist Marlin Skiles te horen. Behalve als spannend klinkende ondersteuning bij de actiescènes, heeft de muziek nog een andere duidelijke functie. Wat de film aan gevoel niet uitdrukt, laat de muziek horen. Neem bijvoorbeeld de violen die melancholie en waanzin uitdrukken als Vinson in beeld is. Of neem het galmende geluid van trompetten die trots het leger der Apachen aankondigen. Heel bijzonder.

Fort Massacre is geen typische western. De film doet niet aan heldenverering en heeft in Joel McCrea een intrigerend maar ook atypisch hoofdpersonage. Fort Massacre is dan ook een atypische western. Hoewel er actiescènes zijn en er herhaaldelijk wordt geschoten, is Fort Massacre meer een psychologische western dan een actiewestern. Ik vond het vooral een interessante western.