Kuhle Wampe oder: Wem Gehört die Welt? (1932)

Brechtiaans( BB verzorgde het scenario) Lehrstück met de gebruikelijke dialectische opzet.We kunnen de film dus onderverdelen in:

1:het inferno,allicht het veruit boiendste gedeelte.We maken kennis met een Tokkie gezinnetje bestaande uit pa&ma,volslagen proleten die het verdommen het Rode Licht te zien en de meest afgrijselijke platitudes uitkramen.Verder nog een werkloze zoon die reeds in het begin zelfmoord pleegt,en een dochter die in een fabriek werkt maar intussen vooral probeert een rijke vent aan de haak te slaan en vaste klant is bij een abortuskliniek.Hoogtepunt is de "Ein Prosit der Gemütlichkeit"scène op de camping,werkelijk infernaal.

2:het paradijs,boring dus.We aanschouwen jonge gezonde mensen die de Rode Dageraad reeds zien gloren en zich bezighouden met leuke activiteiten als motortochtjes en allerhande sportbeoefeningen.De stijl onderscheidt zich eigenlijk in niets van HJ propaganda filmpjes,de jeugdorganisatie is trouwens uitdrukkelijk communistisch.

3:het purgatorium.De moraal van het verhaal wordt hier dmv een Brede Maatschappelijke Discussie(in een tramcoupé) uiteengezet.En die luidt..ach ,kijk zelf even.

De Bulgaar Dudov houdt zich vooral in het 1ste en beste deel keurig aan zijn grote Sovjet voorbeelden en gebruikt intellectuele montage,zij het wat minder extreem dan Eisenstein bv.

Het acteerwerk moest ,zoals bekend, vervreemdend en afstandelijk overkomen,maar voor ons anno 2011 lijkt het hierdoor ironisch genoeg juist vrij naturel voor die tijd.

De cast bestaat uit Brecht regulars als E. Busch,maar we zien ook Hertha Thiele die we kennen als het lesbische heldinnetje uit MIU(hier ziet ze er trouwens meer uit als een potje).

De muziek werd verzorgd door H.Eisler en we horen ook even mevr.Brecht-Weigel zingen.

P.S.:Dat de nazi's deze film verboden maakt dus geen deel uit van de plot .Het is overigens opvallend dat in deze film geen bruinhemden te zien zijn en het woord nazisme nergens valt.Om rellen te voorkomen,waarschijnlijk.