Occident (2002)

Qua vehaalconstructie te vergelijken met Amorres Peros en Magnolia, maar qua themthiek en diepgang te vergelijken met Magnolia. Wellicht dat de makers deze twee films dan ook wel gezien hebben, maar dat deert niet zo heel erg veel. Drie verhaallijnen die op zich redelijk gewoontjes zijn, maar door de combinatie met elkaar was het geheel heel aardig om naar te kijken... 3*

Weer deze verhaalstructuur... Dat was het eerste wat mij te binnenschoot bij het kijken van deze film. Op zich wel sympathiek en leuk, maar veel om het lijf heeft het niet. Merkte op dat hier weer constant heen en weer wordt gegooid met de Nederlander's identeit (of was ie nu Belg?). 3 sterren

Komedie met grillige opbouw, of eigenlijk geen opbouw.

De personnages in de film hebben weinig zin voor humor en toch is hetgeen ze zeggen heel dikwijls droogkomisch en zijn er heel wat grappige (ongewilde) situaties.

Niet altijd boeiende film om te volgen en eerder verwarrend omwille van zijn eigenaardige verhaalstijl.

Weeral een geniale film van Cristian Mungiu, die zoals ook in de heerlijke Amintiri din Epoca de Aur (2009) op een weergaloze wijze de Roemeense volksaard weet te vangen. Deze keer niet met verhalen over de communistische periode, maar over de desillusies tien jaar na de revolutie. Luci vertolkt hier de typische Roemeense man die alle hoop opgegeven heeft en gewoon van dag tot dag leeft, zonder veel emoties. Daar staat de typische Roemeense vrouw tegenover (in de vorm van Sorina en Mihaela), die weigert zich neer te leggen en voor verbetering blijft vechten - om uiteindelijk te besluiten dat die voor de nieuwe generatie enkel in het buitenland te vinden is. Heel tragikomisch verteld, regelmatig hilarisch, dan weer ontroerend. De mozaiekvorm van het scenario laat toe het verhaal langzamer te vertellen en de kijker meer betrokken te houden - en uiteraard toont de film zo de verschillende perspectieven van de personages. Knap!