Christmas in July (1940)

Heel goed geregisseerd en geacteerd, maar ook wat te melig en zoet. Sentiment ligt er te dik op. Vier films van Sturges gezien tot nu toe maar zowel The Palm Beach Story als The Lady Eve en Christmas in July (de minste tot nu toe) komen absoluut niet in de buurt van het meesterlijk Sullivan's Travels. Ik heb nog drie films van de man te gaan. De box op play is een aanrader voor de liefhebber van Sturges.

De box bevat trouwens nog een zevende film van Sturges (The Great Moment, maar play is vergeten om dat aan te geven.

De eerste film van Sturges die ik zie. De films waar ik het meest van verwacht bewust nog even bewaard.

Mensen die moeite hebben met sentiment, karikaturen en moraal moeten hier vooral ver vandaan blijven. Maar daaronder schuilt een boeiende en grappige satire op kapitalisme en de Amerikaanse droom die heel duidelijk beinvloed is door de crisis van de jaren '30 (Sturges schreef dit al in 1931 las ik net, dat verbaast me niks). Voor mij was het een onweerstaanbare film. Met heerlijk getimede grappen.

Als ik de andere films uit deze box net zo fijn vind als deze ben ik een blij mens.

4.0*

Ik denk dat je een heel blij mens zult zijn.

Welke mag dat zijn? Ik heb trouwens dezelfde neiging om de film in een box waarvan ik het meest verwacht tot het laatst te bewaren.

Doe het zelf net andersom. En de laatste films blijven dan ook maanden op de plank liggen, terwijl de eersten in rap tempo bekeken worden.

Bij mij blijven de besten lang op de plank liggen omdat ik eerst de mindere moet bekijken Al wissel ik de minder interessante wel af met de interessantere. Maar de interessantste komt als laatst. Heb je altijd iets om naar vooruit te kijken Maar dit gaat off-topic.

Sullivan's Travels vooral.

Hier nog een!

Ook ik ben begonnen aan de Sturges box, nadat ik een jaartje geleden het geweldige Hail the Conquering Hero zag. Christmas in July kent helaas nog niet de vele spitsvormige dialogen, maar het is duidelijkt te zien dat je ook hier naar een Sturges film kijkt. Tussen Powwel en Drew is er een goeie chemie, maar vooral Raymond Walburn steelt in enkele scènes de show, als opgefokte eigenaar van een koffieketen.

Als volgens Ramon dit tot nu toe de minste is van Sturges, ligt er nog heel veel moois in het verschiet.

3,5* voor Christmas in July

Deze Preston Sturges kon me wel bekoren , leuk verhaal niet over the top , gewoon goed gedaan.