Code 46 (2003)

Tijd dan maar voor een positief berichtje.

Leuke (kleine) film die op alle gebied wist te bekoren. Nee, hier geen "overweldigende" (lees lelijke) CGI, flashy actiescenes en robotten. Leuk verhaal dat geen zware levensbeschouwende vragen in zich draagt, en ook geen ongemeen boeiende concepten als tijdreizen uitlegt, of de voor-en nadelen van cyborgs onderzoekt. Niets van dit zogenaamd "intelligent" geneuzel.

Nee, stel je voor, een simpele romantische film in een sci-fi setting. Het lijkt wel ongehoord. Persoonlijk vond ik de toekomstvisie fantastisch om zien. Een soort van "opgeruimde" wereld zoals we hem nu kennen. Futuristisch, maar ook uitermate realistisch. Haal alle oudere elementen weg uit onze samenleving, en smuk ze wat op met enkele futuristische toesten. Leuk detail dat hier in bijdraagt is de smeltkroes van culturen die door de film loopt, met personages die naast Engels ook veel leenwoorden uit andere talen in de conversaties voorkomen. Ik persoonlijk vond het een enorme verademing om eens dit soort sci-fi te kijken.

De film ziet er zeer verzorgd en mooi uit, de score is fantastisch en het verhaaltje heel aangenaam om volgen. 't Is geen meesterwerk of grootse film, maar danig onderschat hier. Jammer. 4*

PS: trouwens, wat is dat nummer wanneer ze in de oude auto vluchten net voor die crash. Ik weet dat ik het ken, maar kan het niet plaatsen. Altijd zeer vervelend.

Ben het gedeeltelijk wel met Onderhond eens. Qua vorm is deze film bijzonder mooi. (Deed me zelfs aan Michael Mann denken wat betreft beelden van Shanghai ).

Muziek is ook top en er zitten leuke vondsten in de film, zoals het taalmengelmoesje. Toch vind ik de basis van de film niet zo succesvol. Er gebeurt wel erg weinig en wat er gebeurt is wel erg voorspelbaar en hebben we bij vlagen al eens eerder gezien.

Interessant verhaaltje. Het is vaker gedaan, maar dit is toch net dat beetje anders dan alle anderen mede door de puike muziek en de dromerige beelden (de al eerder genoemde disco scène was prachtig). Morton is niet moeders mooiste, maar acteren kan ie wel (Robbins bewees al wel eerder dat ie het toch wel kon). 4*

Vond de vaak klinische look op zich wel mooi, net als de vele kleur contrasten. Van een interressant verhaal is nou niet bepaald te spreken, maar qua sfeer is het best aardig te kijken. Vond het op zich niet echt traag, en mijn vermoeden dat het uiteindelijk op niet veel zou uitlopen was terecht. In ieder geval de minste film van Winterbottom. 3 sterren

Echt niks aan, enorm saai verhaal, echt niet boeiende personages.

Het wereldje dat zou moeten zijn ontstaan vond ik niks, kon er geen sfeer in voelen, en ja het was gewoon echt saai ik kon amper mijn ogen open houden.

0,5*

Het scenario is niet bijster indrukwekkend, maar sober genoeg om nooit te ergeren, integendeel, ik vond het best mooi, al was ik nergens echt ontroerd. Maar wàt een prachtige beelden! Ik vond de film visueel zo aangenaam, dat ik pas na tweederde van de film begon te ontdekken dat het verhaal me weinig kon schelen . De muziek zit er ook pal op, en de montage is vaak schitterend. Dat maakt het natuurlijk nog geen meesterwerk, maar wel een verademing om naar te kijken, en dat is ook al een hoop.

3.5*

Toch een klein tegenvallertje. De film was inderdaad een beetje te traag en die trieste sountrack aan het begin en aftiteling die je nog wel eens te horen krijgt klonk ook erg depresief. Verder zat de film wel prima in elkaar met de wereld die niet veel verschild van de onze maar wel met hier en daar futuristische stuff (je krijgt alleen Shanghai te zien en een plaatsje in Saudi Arabie ofzoiets, of India). En met 1 wereldtaal inbegrepen. Maar toch wel jammer dat de film soms erg sloom in elkaar zat. Misschien ook omdat ik niet zo'n echte liefhebber ben van de gerne. Maar ik was wel benieuwt geworden naar de opbouw en de wereld in de film. Viel ook niet tegen.

Verder vond ik het acteerwerk wel een beetje tegenvallen, de twee hoofdrolspelers komen nogal sloom over.

Heb me er wel redelijk mee vermaakt maar echt een toppertje was het niet.

3,0*

Gewoon een mooie film die hele mooie shots in beeld brengt. Zo zie je prachtige beelden uit de woestijn met hardlopende dieren die oversteken. Vooral het eindshots in de woestijn zijn memorabel en veelzeggend voor de dramatiek en de opluchting in de film.

Daartegenover staat dan weer het strakke steriele gedeelte in de stad wat gewoon pover en niet te futuristisch is weergegeven.

De soundtrack pas prima bij de film, rustige soundscapes en met regelmaat toegepast. (geproduceert door o.a Norman Cook).

En wat geweldig dat ik een nummer in de discotheek hoor voorbijkomen die op een cd album staat van Freakpower die vervolgens weer in mijn top 10 cd albums staat! Jammer dat ie dan maar 1 keer kort ten gehore komt. Had hem graag terug horen komen.

Verder is het verhaal een vrij realistische weergave van een eventuele toekomst perspectief , een deel daarvan is nu al realiteit.

Goede hoofdrollen en vooral Samantha Morton sprong eruit.

Niks langdradigheid, lekkere vlotte scenes en duidelijkheid.

3.5-4.0*

Krachtige film,

Veel scenes van Robbins die onderweg is in zijn auto. Zeer gestileerd vormgegeven, met veel aandacht voor de architectuur van Shanghai. Prachtig hoe Winterbottom diepte in veel van zijn scenes weet aan te brengen ( zoals het op een trechter lijkende binneninterieur van een groot gebouw met veel verdiepingen ). Dit alles wordt aangevuld door een fraai kleurenpallet waarbij de buitenkant van de grote gebouwen, zakelijk, qua kleuren wat kil maar wel rechtlijning en chique in beeld worden gebracht. Deze contrasteren hevig met de warme kleuren van het interieur van de metro, de disco of het huis van Morton.

Naast een uitgekiend kleurengebruik was het toch vooral aan de soundtrack te wijten dat deze film mij zo goed beviel. Vaak vleugjes terugkerende muziek die perfect aansloten bij de setting die ook uit vleugjes Sci - fi bestond. Ik vond het verhaal zwaar ondergeschikt hier, omdat er elk shot wel wat te genieten viel. Toch vond ik Winterbottom `s stappen om de kijker kennis te laten maken met een universum dat in 1ste instantie niet zoveel verschilde van de onze zeker boeiend. Absoluut een must voor mensen die niet van de grootschalige Science Fiction films ' die zich vaak op andere planeten afspelen ' houden. Vond de handicaps die ieder mens bij zich droeg ook een leuk idee.

De climax bestond voor mij toch wel uit de spectaculaire car crash toen men op de vlucht was en eigenlijk vooral wat eraan vooraf ging. Ik kreeg echt een desolaat gevoel van die rechte weg in de woestijn, op de golven van geniale muziek waarbij na elke 4 sec. een soort van kerkklok weerklonk, terwijl er onderwijl nog gewoon kamelen/dromedarissen overstaken! Alsof ik midden in een playstationspel zat waarbij ik deze dieren moest zien te ontwijken. Weinig regisseurs die zulke elementen in hun films toevoegen. Vond het echt grappig en tripversterkend.

Tenslotte vond ik de mengelmoes tussen Engels en Spaans ook leuk gevonden. Dit gaf de film nog meer zo `n universeel, modern uiterlijk mee. Dikke 4*

Rom-SF.

Van het simpele verhaaltje hoeft deze romantische Science Fiction het niet te hebben, want daar had veel meer kunnen worden uitgehaald. Toch werkt het wel. Evenals de audio-visuele schoonheid.

Oedipus had het zelf waarschijnlijk ook niet complexer willen maken.

Goed.

Net als in 9 Songs is de vrouwelijke hoofdrolspeelster weer behoorlijk onaantrekkelijk, wellicht een van de redenen dat de film mij niet echt kon boeien. Vanaf een minuut of twintig heb ik me namelijk ontzettend zitten vervelen. Meest boeiende moment van de hele film was een overstekende dromedaris. Fan van Robbins zal ik ook wel nooit worden.

1*

Bijzonder matige film. Geen boeiend verhaal, nogal onduidelijk, weinig betrokkenheid met de personages en het verhaal, en een van de meest misplaatste voice-overs ooit. Wel wat mooie, dromerige beelden maar het is gewoon niet boeiend. En de vrouwelijke hoofdpersoon is extreem lelijk.

1*

Schandalig ondergewaardeerd hier. Veruit de beste film die ik tot nu toe van veelzijdige veelfilmer Winterbottom zag. Een erg stijlvol, aards SF-drama. De film oogt onnadrukkelijk geweldig en de muziek is echt wondermooi. Vond het kleine verhaal door de stijl enorm aan zeggingskracht winnen. Erg mooie film.

Dikke 4.0*

Niet oninteressant, maar nogal steriel en leeg. En dan heb ik het niet over de steriele achtergrond van ingeperkte mogelijkheden tot voortplanting, lege steden en het moeten hebben van vergunningen om een stad in of uit te gaan, maar de klinische benadering van onze hoofdpersonages en hun nogal ongeloofwaardige romance. Visueel best de moeite, maar vond het niet echt mooi. Die zogenaamde wereldtaal met zo nu en dan een niet Engels woord tussendoor was wel redelijk belachelijk btw. Interessante mislukking. Eens kijken of ik de film nog een kans geef, of de dvd gewoon maar ruil. 3 voorzichtige sterren.

Mooi!

Sci-Fi is mijn genre niet zo, nochtans is het aangenaam om eens een geloofwaardig, boeiend geschapen futuristisch wereldje aan te treffen in een film. Gelukkig geen plaats voor extravagante high-tec apparatuur en clowneske, zwevende voertuigen; Winterbottom serveert iets veel interessanters. Leukste vondst vond ik de taaltjes-potpourri, maar de film zit vol met grappige, doch realistisch aandoende insteken. Een relevatie, welhaast.

Visueel competent geschoten allemaal, maar het is, mijns inziens, voornamelijk de soundtrack waaruit Code 46's sfeer voortvloeit. Dromerige ambient klanken, die de emotionelere scenes mooi bijstaan. Dé momenten waarop de film piekt. Het verhaaltje zelf neemt verder nergens grootse vormen aan, al is dat bij nader inzien weinig betreurenswaardig. Enige wat me soms een klein beetje tegen de borst stuitte waren de hoofdpersonen. Zeker geen slechte cast, maar hooguit capabel. Robbins kwam - hoewel een weinig ongebruikelijke rol voor hem - nog het beste uit de verf, Morton had meer met haar personage kunnen doen had ik het idee.

Maar verder een mooie, vlotte, en soms erg ingenieuze film. Dikke 3,5*.

Redelijke film over een man met een ver ontwikkelde intuïtie die een fraudezaak onderzoekt. Deze futuristische film creëert een toekomstbeeld waarin persoonlijke vrijheden behoorlijk beperkt zijn (dit is ook het meest boeiende aan de film). Een aantal sfeervolle momenten. Tim Robbins en Samantha Morton weten niet geheel te overtuigen (hier lijdt het verhaal ook onder). Een magere 3.0 sterren.