Boulevard du Rhum (1971)

Ik las ergens dat ze meer hadden verwacht qua uitstraling tussen Lino Ventura en Brigitte Bardot.

Ventura had meer dan één goede eigenschap.

Maar het vermogen om iedere film waarin hij de hoofdrol speelde bezienswaardig te maken was wel een heel bijzondere.

Deze komedie is niet een van Lino's beste films, maar vermakelijk genoeg.

Bardot heeft een leuke (korte)scène waarin ze een, in luipaard-huid gehulde, koningin van een primitieve inboorlingen stam speelt.

Maar verder is haar bijdrage niet echt opzienbarend te noemen.

Lino draagt de film helemaal alleen, op zijn brede schouders.

Maar daar had hij ervaring genoeg in.

Dit is inderdaad een van de leukere films met Bardot. Ik kon mij hier nog een bioscoop scene voor de geest halen. De film krijgt van mij ook wel een 3,0.

Avontuurlijke komedie die Lino Ventura aan Brigitte Bardot koppelde. Best goed gevonden die combinatie van de knokker met de stoeipoes en met de drooglegging in de States op de achtergrond en een knap doordachte titel was er wel iets mee te doen.

En bijwijlen komt het er ook wel uit, zeker in het eerste uur waar het script wel best aanslaat met sfeervolle, sympathieke, goedlachse scènes.

Ventura als gelukzak èn pechvogel doet het goed en op lieve Brigitte kunt ge onmogelijk kwaad zijn.

Daarna vind ik de film al te lang aanslepen, wordt er nog heel wat bijgesleurd dat geen meerwaarde biedt.

Geen topper, maar toch met voldoende fun, zeker voor wie onze beide helden genoegzaam bekend zijn en ook Guy Marchand ala crooner uit de twenties zit goed in zijn rol.

BB #44

Ik ben nooit precies een fan geweest van Lino Ventura, en ook dit keer ben ik weer niet kapot van zijn rol. Teveel hetzelfde als de gewone muffe boel, teveel herhaling. Met BB is het op zich vergelijkbaar, die doet ook niet veel anders dan in de meeste van haar films, het is grotendeels weer het onschuldige spontane meiske wat ze hier uithangt. Kennelijk ben ik daar dan wel ontvankelijk voor.

De Engelsen zijn grappig - wel enorm ongeloofwaardig, maar dat maakt niet echt uit als je Joe Turner en zijn band aan boord hebt. Het was beter geweest als ze de muziek aan hem hadden overgelaten, BB zingt wel aardig maar dat liedje doet me niks.

Qua verhaal wordt het niet echt grappig, net als in de meeste komedies waar BB in speelt. Het moet meer uit de situaties komen die dan kennelijk grappig waren, maar te vaak komt dat niet echt over. Wellicht een beetje ingehaald door de tijd.

De NYT had een nogal interessante opinie over de film - "the death of a star [...] and the birth of an actress: Brigitte Bardot". Kennelijk hadden ze even Le Mépris gemist, en À Coeur Joie, La Vérité. Of zelfs maar L'Ours et la Poupée. En al die talloze rollen waarin BB hetzelfde speelt als in deze kluchterige onleuke komedie.