Hayanbang (2002)

Weinig aan vond ik.

Visueel is het degelijk maar verder dan degelijk weet het ook niet te komen. Zo wordt het na verloop van tijd eerder saai. Ook de klankband doet niet wat je zou verwachten, en zo blijft het sfeertje klinisch en te gebracht.

Erger nog is het veel té standaard verhaaltje over geesten, ditmaal (weer) met het internet als medium. Als er nu één medium is dat zich ook echt niet leent voor bovennatuurlijke zaken, is het het internet wel.

Gewoon de zoveelste film in rij. Niks nieuws, alles al beter gezien en gehoord, zelfs al vele malen. Enkel wie z'n collectie Aziatische horror wil uitbreiden kan hier eens een kijkje nemen, maar verder biedt deze film weinig.

't Is kort en de tijd loopt, 't is visueel niet onaantrekkelijk. Daar blijft het ook bij. 2*

Inderdaad helaas een tegenvaller. De trailer was wel errrg spannend maar de film is verre van... De film is inderdaad erg clichematig en soms best saai. Hier en daar zitten er nog wel wat creepy dingetjes maar daar ken ik toch helaas wel betere asia-horrorfilms voor opnoemen. Ben erg op de trailer afgegaan maar helaas is het toch een tegenvaller.

2,5*

Van Unborn but Forgotten wist ik niet precies wat ik ervan moest verwachten, ik had de trailer bekeken, en het leek me een erg enge horrorfilm, maar aan de reacties hier te zien valt dat toch tegen. Toch de DVD aangeschaft van het Asiamania label, en vanavond maar is een kijkje gewaagd.

Deze Zuid-Koreaanse horrorfilm begint vrij goed. Ondanks dat het wat standaard is allemaal (geestenverschijning van een angstaanjagend meisje met lang, zwart haar), deed het me toch wel wat. De schrikmomentjes werkten ook wel behoorlijk.

Het mysterieuze overheerst het eerste halfuur behoorlijk, echt 'eng' wordt het niet, en ik ben bang dat het dat ook niet meer gaat worden.
Het begint ook al wat saai te worden, het gaat allemaal verschrikkelijk langzaam. Het moment dat we de site zelf zien valt erg tegen, 'The White Room' is niet erg mooi vormgegeven, het is gewoon een grote witte ruimte, erg sfeerloos.

Eigenlijk is Hayanbang de gehele tijd sfeerloos, het is allemaal zo droog, direct en totaal niet rakend, dat het geheel mij ook niet kan interesseren. Met dit onderwerp is veel meer te doen dan dit, helaas.
De piano muziek doet hier ook veel aan mee, verschrikkelijk treurig allemaal, ondanks dat het wel mooie muziek is, maar niet in dit kader.

De eerste echt ongemakkelijke scène was in appartement 1308 waar het licht aan- en uitging. Er doeken van objecten vallen en we duidelijk geesten aan het werk zien.
Daarna volgt er eigenlijk geen een ongemakkelijke scène meer, de film probeert erg eng te zijn, maar faalt hierin jammerlijk.

De scènes in de schacht zijn erg donker, maar ook dat helpt niet echt aan de spanning. Het blijft wat afgezaagd allemaal.

Het einde was dan ook het toppunt van afgezaagd, maar goed. Sterretje dan maar.