L'Arme à Gauche (1965)

Mr. Cool meets Mr. Mean

Gezien de helft van de dialogen in de film in het Engels gesproken worden permiteer ik mij deze opening maar even in die taal.

Wie op het idee gekomen is om de coolste Franse acteur tegenover de gemeenste zware jongen uit het toenmalige Hollywood bestand te kiezen verdient een plaats op het schavotje...het ere-schavotje welteverstaan.

Een passendere match is niet denkbaar.

De twee zorgen voor een geladen sfeer in deze geslaagde film.

Het gaat er hard op hard aan toe, vooral aan het eind.

Ventura wint op punten, maar Gordon zit hem dicht op de hielen.

De rest van de cast is er vooral als vulmiddel.

Koscina is mooi als altijd, en voldoet in haar rol, al had ik graag net ietsje meer van haar gezien.(dit vrij ter interpretatie)

Maar hoe dan ook, de beide hoofdacteurs trekken zonder meer alle aandacht naar zich toe.

Een slechte film met Ventura is wat mij betreft ook niet denkbaar, en Gordon is altijd een geheide meerwaarde

Ik werd ook deze keer op mijn wenken bediend.

Eigenlijk hou ik veel meer van de latere Sautet ("Les Choses de la Vie").

Toch begint deze film heel sterk met Lino Ventura in het middelpunt, als goedmenende tussenpersoon die in een onverkwikkelijk zaakje wordt meegesleurd en daarop reageert zoals alleen van onze Lino mag worden verwacht.

Daarna gaat de film letterlijk en figuurlijk dobberen of moet ik zeggen verzanden want er blijft alleen maar gepaf en gebrul over in een onbegrijpelijke situatie of wat voor een spannend avontuur zou moeten doorgaan. Op een bepaald moment staat Koscina te glimlachen in en scene waar geenszins te lachen valt. Allez vooruit. Een 3 om het goede begin.