Something's Gotta Give (2003)

Ik vond het ook een grappige film. Toch bijzonder dat 'de oudjes' de nieuwe generatie acteurs nog altijd overklassen als het om romantische comedies gaat.

Deze film leunt volledig op het talent en de charme van de hoofdrolspelers, die er duidelijk veel lol in hebben. Het verhaal is ook aardig, maar het duurt allemaal veel en veel te lang.

Ja het duurde inderdaad wat te lang allemaal. Vond het in het begin allemaal heel erg vermakelijk, maar m'n aandacht gleed langzaamaan steeds verder weg. Maar goed, niet onaardig.

Jack Nicholson en Diane Keaton zijn goed op dreef in deze film.

Aardige romantische komedie.

Jammer dat de film een half uur te lang duurt, de film dut af en toe behoorlijk in. Er hadden wat overbodige verhaallijntjes uit gemogen, nee gemoeten.

3 sterren

Aangename, vlotte komedie met ontspannen acteerprestaties van Jack Nicholson en Diane Keaton. In de bijrollen maakt vooral Amanda Peet een blijvende indruk. Waarom die meid eigenlijk nog geen superster is, is me een raadsel. Ze steelt ook hier weer elke scène die ze heeft.

3 sterren.

Oersaaie kutfilm die naar het einde toe steeds saaier werd. Slechts een handvol glimlachjes, en dan enkel en alleen om droge koppen van Nicholson en hoe hij van het bed valt enzo. Lijnrecht daar tegenover staat de overdreven huilscène van Diane Keaton, echt tenenkrommend irritant was dat.

Meer woorden mag ik er van mijn vriendin (die zich dood heeft verveeld) er niet aan vuil maken.

2 sterren

Eigenlijk goed vergelijkbaar met Meyers' vorige film; in het begin veel humor, later wat meer plaats voor drama en romantiek. De film is wel wat aan de lange kant (net als bij WWW had ook dit verhaal prima binnen de 100 minuten verteld kunnen worden) en van tijd tot tijd redelijk voorspelbaar. Echter, er zitten ook genoeg postieve kanten aan Something's Gotta Give. Zo is de film bij vlagen hilarisch, mede door het optreden van Keaton en de altijd geweldige Nicholson. En ik vond zelfs dat Reeves het leuk deed, ik heb me niet eens aan hem lopen irriteren, dus dat wil al heel wat zeggen.

Hele aardige romantische komedie met een prima Jack Nicholson en een net zo goede Diane Keaton. Het spel tussen de twee is prima en er is duidelijk een chemie te bespeuren. Ook het verhaal is, howel voorspelbaar best leuk verzonnen. Jammer alleen van de rol van Keanu Reeves, die totaal verbleekt naast de andere hoofdrolspelers. Ook zwakt de film richting het einde toch helaas wat af. In zijn geheel echter best vermakelijk.

3,0*

Een veel te lange en vooral lang uitgerekte romantische komedie.
De film is een mix van de Gradutatue en Woody Allen maar dan in de jaren vijftig.

Voor vrouwen en door vrouwen, lijkt het motto. De film vliegt gelukkig nergens echt uit de bocht en voor wie het bedoelt is, is er wel wat aan te beleven.

Ik heb me redelijk vermaakt door de ironische en met een knipoog spelende Jack Nicholson en een mooie rol van Diane Keaton. De romantische sfeer en de wel heel dik er bovenop liggende positieve boodschap, zorgden wel voor een constante glimlach op mijn gezicht. Het samen spel van Jack&Diane vond erg fijn om na te kijken en neigde soms naar acteer les voor dit genre.

Dit alles verdoezeld het veel te lange script en de soms wel erg zoetsappige romantische scenes en een gekunsteld happy end. De pseudo psychologische elementen en het toneelstuk wat Erica schrijft vond ik tevens een zwak uitgewerkt element. De rol van Keanu Reeves is lachwekkend ongeloofwaardig, zowel zijn spel als het karakter. En dat hij inzag dat Erica nog steeds verliefd op Jack was, is het bewijs van een onnozel gemotiveerde bijrol.

Nicholson acteer weer heerlijk op het randje van wat toelaatbaar is. Want zijn sommige grijnzen van hem niet een knipoog naar alle dames die op de bank zitten weg te kwijnen?

Een mooie boodschap van de film is misschien wel dat oudere mensen nog erg kunnen genieten van het leven en kunnen veranderen voor het geluk in het leven en de liefde. In die zin zijn er nog genoeg oudere mensen die hier van kunnen leren (IPV naar de rijdende rechter te gaan over een deurmat of vishengel)

Wel een aanrader, voor diegene die het neemt voor wat het is.

Gister voor het eerst gezien. Wat een heerlijke film. Echt een genot om Keaton en Nicholson samen te zien spelen. Een fantastische combinatie en een zeer overtuigende film. Vond ze erg goed passen bij elkaar.

Natuurlijk is de film voorspelbaar, maar deze twee kanjers maken dat meer dan goed. Heb me zeer vermaakt. Dit is nou een romantische komedie waar ik het warm van krijg.

Had zelfs het idee dat Keanu Reeves wat minder houterig was dan normaal

Ondanks de aardige cast vond ik deze film toch ontzettend tegenvallen. Nickelson speelt op routine, Keaton is absoluut niet mijn actrice en de enige die echt overtuigen zijn nota bene Keanu Reeves en Amanda Peet. Daarnaast vond ik de dialogen niet bijzonder en de personages niet interessant genoeg. Nergens was er sprake van enige chemie en dan duurt een film als deze helaas erg lang.

Matig

Onderhoudende film door de aanwezigheid van Mr Nicholson, maar ik vind het scenario ook aardig evenals de rest van de cast. Een feelgood-movie.

Twee en ½ sterretje

Op zich kijkt de film wel lekker weg maar ik had er veel meer van verwacht. Ik ben ook geen fan van de hysterische manier van acteren van Keaton. De humor vond ik ook best wel flauw.

Een echte acteursfilm, die zijn verdienste vooral ontleent aan het acteertalent van de cast. En dat is in overvloed aanwezig. Je kunt zien dat de acteurs het reuze naar hun zin hebben. Daar waar Hollywood tegenwoordig nogal grossiert in platvloerse humor is dit een kolfje naar mijn hand.

Gewoon een gezellige, aanstekelijke. romantische komedie, waarbij het verhaaltje van ondergeschikt belang is, zoals dat wel meer voorkomt bij een goede komedie.

Something's Gotta Give is wederom een vermakelijke romcom van Meyers, waarvan The Holiday wat mij betreft nog altijd veruit de beste is. Haar films zijn altijd meer van hetzelfde, maar binnen het genre zeker niet onaardig. Something's Gotta Give is dan ook geen verkeerde film, maar wel eentje die op meerdere punten in elkaar zakt.

Jack Nicholson ken ik vooral van zijn rollen waarin hij (lichtelijk) gestoord is, dus zijn 'image' was wel even wennen. Hij bewijst echter toch maar weer een prima acteur te zijn, want hij weet zijn personage moeiteloos met overtuiging over te brengen. Diane Keaton is niet erg bekend voor mij, maar haar overdreven stijl van acteren stond mij niet heel erg aan. Opzich niet slecht, maar bij vlagen wel irritant. Verder nog een opvallende bijrol van Frances McDormand, die ik toevallig gisteren nog in Fargo zag. En Keanu Reeves... Ik vind het, in tegenstelling tot velen, een prima acteur, maar ik kreeg de indruk dat zijn rol door iedere andere acteur van vergelijkbare leeftijd gespeeld kon worden. Ook een beetje lullig hoe zijn personage even gauw de film uitgewerkt wordt.

Over het algemeen dus best een degelijke cast. Verder stelt dit allemaal niet zo gek veel voor. De film kent enkele leuke momenten die zo nu en dan voor een (glim)lach zorgden. Maar het grootste probleem is wel dat de film steeds minder interessant wordt. Vanaf het toneelstuk gaat de film helemaal kopje onder. Dan wordt alles vreselijk lang gerekt, en werd het ook allemaal erg ongeloofwaardig. Het einde is uiteraard een cliché die haast onvermijdbaar is bij dit soort films, maar ik vond het nogal kortaf gebracht. Daar waar de romance tussen Nicholson en Keaton in de eerste helft van de film zeker nog overtuigend was, vond ik dat op het einde, als ze uiteindelijk bij elkaar komen, niet meer.

Een aardige romcom, die weet te vermaken. Helaas zorgt het (veel) te lange speelduur ervoor dat het niet constant interessant blijft, en een stuk overtuiging wegvalt. Wat mij betreft was het beter tot zijn recht gekomen in max. 90 minuten. Vermakelijk, en dus voldoende, maar niet meer dan dat.

2,5*

Leuke film, fijne sfeer. In mijn eentje thuis op de bank gekeken. Werd nergens vervelend , geen irritante personages. Leuk als je geen zin hebt in een moeilijke film en met een lach op je gezicht naar bed wilt gaan

Goeie film over een oude rokkenjager die een hartaanval krijgt als hij in bed duikt met een jonge vrouw. Een prima romcom met een simpel verhaal waarbij je van te voren weet hoe die zal eindigen, maar dat is geen probleem. Diane Keaton en Jack Nicholson doen het leuk samen en zijn een genot om aan het werk te zien hier.

Nicholson en Keaton zijn sterke acteurs maar daarom zitten ze nog niet in een goede film, want al zijn er zekerlijk gevatte en grappige dialogen, deze komedie blijft toch steken in de middenmoot. Naïef-romantisch-amerikaans, maar dankzij onze beide cracks nog doenbaar.

Romcom die zich voor de verandering eens niet richt op tieners en twintigers, maar op een oud publiek en Jack Nicholson is helemaal op zijn gemak in dit amusante tussendoortje, want hij speelt zichzelf, namelijk een charmante oude bok

De 63-jarige Harry Sanborn (Jack Nicholson) is een onverbeterlijke rokkenjager met een voorkeur voor vrouwen die zijn dochter hadden kunnen zijn. Hij geniet met volle teugen val al die jonge blaadjes, tot hij en zijn nieuwste vlam Marin (Amanda Peet) in een weekendhuisje bijna worden betrapt door Marins moeder moeder Erica Barry (Diane Keaton). En wat blijkt, Harry valt ineens op deze oudere vrouw. Erica is eigenlijk alles wat hij niet wil, namelijk moeder, vijftiger en niet meer geïnteresseerd in mannen.

Jack Nicholson en Diane Keaton zetten sterke acteerprestaties neer in deze vakkundig geregisseerde romcom van regisseuse Nancy Meyers (o.a. bekend van de vermakelijke Komedie / Romantiek film "What Women Want (2000)", die het meer moet hebben van het feilloze samenspel, dan van een sprankelend verhaal. Verder is het leuk om te zien dat Keanu Reeves en Frances McDormand ook een rolletje hebben in het verhaal.

Al met al een leuke en vermakelijke Komedie / Romantiek film om eens gezien te hebben en vooral vanwege het leuke en goede spel van Jack Nicholson en Diane Keaton.

“How great is it for you that I am not intimidated by your brilliance?”

Diane Keaton en Jack Nicholson laten weer eens zien hoe het moet. Something´s Gotta Give is geen hele bijzondere film en zal je niet echt bijblijven, maar het acteerwerk van deze oude rotten zorgt ervoor dat het allemaal lekker wegkijkt. Met humor en wat ontroerende momenten, en aardige bijrollen van Keanu Reeves, McDormand, Amanda Peet en Favreau.

Een feel-good film pur sang waarbij de chemie tussen de twee hoofdpersonages, Nicholson en Keaton, het sterkste punt is. Nicholson trekt hier weer alle registers open. Een genot om naar te kijken. Keaton is zo'n heerlijke moederkloek die telkens opdaagt in zulke zoetsappige, melige films waar familiebanden en emotionele toestanden het hoofdonderwerp zijn. En toch straalt ze iets sensueels uit. Niet voor niets dat zo'n jonge snaak als Keanu Reeves voor haar valt (of is hier een moeder-complex de oorzaak?). Maar er zijn ook negatieve zaken die ervoor zorgen dat het geen perfecte score krijgt. De tijdsduur allereerst kon wel wat korter naar mijn gevoel. Op bepaalde momenten voelde het wat overdreven aan (zoals de ellenlange bleitscène van Keaton). En het slotakkoord was een beetje te clichématig en parkeerde deze film tussen alle andere middelmatige rom-com's. Het is dankzij de schitterende cast dat deze film toch nog een beetje boven de middelmatigheid uitssteekt

3.5*

Verschrikkelijk.

Veel te lange en stroperige romcom. Alles wat de Amerikaanse romcom mij doorgaans tegen de borst stuit, biedt Something's Gotta Give. Ik heb de film enkel en alleen gekeken om een vinkje meer te kunnen zetten bij Jack Nicholson's oeuvre, maar dat is niet aan te raden. De man zelf doet het zoals je kan verwachten, op de automatische piloot geholpen door zijn charisma en womanizer persona. Tegenspelers Diane Keaton en Keanu Reeves doen mij een pak minder, misschien omdat hun rollen toch te serieus gebracht zijn. Enfin, goed voor een keertje en nu nooit meer.

1,5