Fuga dal Bronx (1983)

Zeker niet veel slechter dan “1990: I Guerrieri del Bronx” volgens mij, gewoon een andere invalshoek. Het verhaaltje is iets minder, het acteerwerk iets beter (maar nog steeds erg matig) en de film is meer actiegericht dan zijn voorganger. Enkel de aanwezigheid van het jongetje als sidekick van één van de hoofdrolspelers was vrij irritant. Duidelijk geïnspireerd door Mad Max 2. **/*****

Veel minder dan de eerste, maar stiekem hier en daar toch nog best wel aardig. 2*

Wat beter dan zijn voorganger 1990. Heb erg kunnen genieten van alle fake praktijken en onze hoofdrolspeler loopt er weer als een ubernicht bij. Gewoon genieten met deze jaren 80 pulp.

3*

Het was uiteindelijk een stuk minder erg dan het gemiddelde deed verwachten. Toegegeven, dit is geen goede cinema maar vermakelijk genoeg in zijn slechtheid om verder te kijken.

Het acteerwerk valt over het algemeen wel mee, maar het zijn vooral de hoofdrolspelers die het verpesten. Gregory neemt zich te serieus en Silva trok dezelfde gemene gezichtjes als een kleuter in een toneelstukje, maar zijn personage is wel cool. Ma bon, het blijven toch cultacteurs

Het verhaal is tot het minimum beperkt en het eerste halfuur is er zelfs weinig sprake van een verhaal. En wanneer we iets meer over de plannen te weten komen, houdt Castellari (in een leuke bijrol) het lekker simpel, met het oog vooral gericht op de actie.
Hoewel die constant aanwezig is, is het weinig afwisselend en ligt het tempo soms helemaal stil.

De soundtrack is cheesy en er is nog veel knulligheid te bespeuren zoals het overderven gebruik van slow-motion elke keer dat er een ontploffing gebeurt, mét rondvliegende mannetjes
Eén goed goremoment :de scene waar Strike het hoofd van een 'disinfector' -zo heetten die mannetjes toch ?- tot moes slaagt

En wie is die man die deze ultieme pakjes heeft ontworpen Als die bendeleden liedjes hadden gezongen konden we nu spreken van Fuga dal Bronx : The Musical !

2,5*

Minder dan het orgineel, maar het blijft vermakelijke pulp. Vooral het camerawerk is charmant, ook prachtig hoe de DAS-busjes veranderen in totaal andere modellen vlak voordat ze ontploffen.

Inderdaad acceptabele actie en de omgeving ziet er grauw genoeg uit. Helaas zijn de karakters nogal dubieus met die typische jaren '80 looks en zitten er toch wel een hoop goofy momenten in, met de ontvoering als typisch voorbeeld. Desondanks wel te doen voor zo'n zondagmiddag.

2,5*.

Niet veel veranderd in dit vervolg (Gregory loopt nog steeds rond als een nicht met een machinegeweer in z'n reet) maar Castellari weet met veel plezier een nieuw hoofdstuk toe te voegen aan zijn 1990: bronx warriors meukfilm. Leuke shootouts, inventief in beeld gebracht (wel een stuk minder dan de eerste) en lollig niet serieus te nemen verhaal.

Met een pot bier en een grote lach op de bank gekeken. Zoals het hoort!

echt net 3*en

m'n eerste van Italiaanse pulp regisseur ''Enzo G. Castellari en er gaan er, ondanks dat ik bij deze ietwat teleurgesteld ben, zeker nog veel volgen.

Het verhaaltje waar een bedrijf de volledige ''Bronx'' van z'n bewoners (Die veelal bestaan uit gang members) wilt ontdoen (en dat met de harde hand doet) is natuurlijk behoorlijk absurd en is eigenlijk slechts een slap excuus om zoveel mogelijk schaamteloze actie in deze film te pleuren. En dat doet Castellari dan ook. Voor lange dialogen of grote plot ontwikkelingen is geen plaats of tijd in deze prent. Alles draait hier om actie, actie en nog eens actie.

Hoewel dat natuurlijk, voor de liefhebber, erg tof klinkt weet het vaak jammer genoeg toch niet helemaal te overtuigen. Dat Italianen wel weten hoe ze New York zo grauw en grimmig kunnen neerzetten is inmiddels al wel bekend en ook Castellari weet weer een erg fijne, afgeleefde, setting te creëren. Verder ziet het ene personage er nog ''fouter'' uit dan de ander. De gang leden hebben allemaal die typische overdreven 80's look en de badguys lopen in zilveren maanpakken met zwarte motorhelmen. Meer cheesy kan het dus bijna niet.

Wat de film dus voor een groot deel de das om doet is het overmatige gebruik van, matige, actiescenes. De ene figurant na de andere wordt naar de klote geknald en na een tijdje zal het je echt allemaal een worst wezen. Daarbij komt dat bij elke ontploffing, en dat zijn er veel, de acteurs die geraakt worden tot aan het vervelende toe overdreven weg ''blazen'' alsof ze op een trampoline springen. Ook de kills zijn veelal ongeïnspireerd. De ''maanmannen'' worden telkens vol gepompt met lood maar enig bloedspatje blijft uit. Zo héél af en toe komt er een aardige voorbij. Zo zijn de kills met de vlammenwerpers gewoon tof en is het hoogtepunt misschien wel de scene waar één van de gang leden met zijn shotgun door de helm van een maanman ramt en vervolgens een bloederige massa achterlaat. Zulke scene's zijn helaas nogal schaars.

Vermakelijk door z'n foutheid en cheesyness dus maar het had allemaal véél leuker en beter gekunt. De one-liners, bad-ass soundtrack en coole slow motion shots redden in ieder geval een hoop.

Een matig vervolg waarin Mark Gregory wederom de rol van Trash speelt.

Voor de oplettende kijkers is er in deze sequel een poster te zien van 1990: I Guerrieri del Bronx (1982)

Ook Carla Brait uit de 1e film komt in een cameo voor.

Het is overigens duidelijk te zien dat de scènes in New York in Queens zijn gefilmd, en niet in The Bronx.

Het verhaal vond ik zwak.

2,0 *

Dit vervolg op de Actie / Sciencefiction film "1990: I Guerrieri del Bronx (1982)", gaat min of meer verder waar die film was gebleven en speelt zich ook weer af in "The Bronx" en draait ook weer om Trash (die alleen is overgebleven van de bende "The Bikers"), die wederom gespeeld wordt door Mark Gregory.

In dit verhaal welke vooral draait om wraak en hebzucht, wil de gemene multinational Henry Clark (wederom gespeeld door Ennio Girolami), die directeur is van het vastgoedbedrijf G.C. Corporation, de laatste bewoners van de Bronx op brute wijze laten evacueren (uitroeien is een beter woord), zodat ze "The Bronx" goedkoop kunnen kopen en er luxe appartementsgebouwen op kunnen neerzetten. Trash is vastbesloten (mede omdat zijn ouders zijn vermoord tijdens de zogenaamde evacuatie) om een stokje voor dit plan te steken en besluit met behulp van verslaggeefster/activiste Moon Grey (gespeeld door Valeria D'Obici) en de zekere bommenmaker Strike (gespeeld door Giancarlo Prete) en zijn zoontje Junior (gespeeld door Alessandro Prete) om directeur Henry Clark te ontvoeren.

Hoewel deze film veel harder (al in de opening van het verhaal, waarbij men "The Bronx" is aan het evacueren/schoonmaken en daarmee wordt vooral bedoelt het uitroeien, d.m.v. vlammenwerpers, van achtergebleven mensen) en grover en veel meer actie (vooral veel pief paf poef geschiet en wederom het gebruik van vlammenwerpers) bevat dan de vorige film, is deze film ook veel slechter, omdat het verhaal gewoon niet weet te vermaken, het ontbreekt aan enige vorm van sfeer, het visueel allemaal soberder oogt en ook de verschillende personages zijn in deze film niet meer leuk en het draait ook niet meer om bendes (die zijn allemaal ondergronds gegaan om zich te verstoppen zoals "The Zombies" en de bende die aan tapdansen doet). Het verhaal bevat ook veel te veel actie (eigenlijk een overdosis aan actie) en de actie is daarbij vaak een herhaling van zetten. Wat ook een herhaling is, is het einde van het verhaal, waarbij weer bijna iedereen doodgaat m.u.v. Trash en Strike en zijn zoontje Junior (die zegt dan ook nog "Papa, kom mee naar beneden. Ik vind het hierboven maar niks").

Ook is de actie soms lachwekkend (tot het belachelijke af) zoals het moment dat Trash met een gewone revolver een helikopter met een paar schoten in de lucht laat ontploffen (in het begin van het verhaal) en naderhand ook nog een busje (op het einde van het verhaal) met daarin slechterik Lloyd Wrangler. De actie is wel hard en grof en heeft geregeld wat weg van SS-praktijken (zo wordt er buiten geweren en vlammenwerpers ook gas gebruikt voor het ondergronds verzet. Door dit gas wordt men eerst verlamd en daarna gaat men dood), welke in dit verhaal wordt uitgevoerd door het zogenaamde DAS team (Disinfestation Annihilation Squad), die rondlopen in een soort van astronautenpak, onder leiding van slechterik Floyd Wrangler (gespeeld door de redelijk bekende Henry Silva) die bekend staat als een beul/moordenaar.

Echte bijzondere scenes bevat deze film eigenlijk niet, maar ik moest wel twee keer glimlachen om twee scenes, waarbij in één scene een donkere man en een blanke vrouw (die naderhand een mes pakt) met elkaar praten en daarbij gezegd wordt:

Vrouw : Wat wil je ? Laat hem maar zien. Dan snij ik hem in plakjes.
Man: Je mag er aan likken, maar niet in snijden.

In een andere scene wordt Trash onder schot gehouden door een kind (het zoontje van Strike), waarna er gezegd wordt:

Trash: Ik wil Stike zien.
Kind: Rot op, nicht

Dat laatste is natuurlijk vooral grappig vanwege het uiterlijk van Trash. Omdat er eigenlijk geen leuke persoonlijkheden in dit verhaal zitten, is de cast ook ondermaats m.u.v. de verdienstelijk spelende hoofdrolspeler Mark Gregory in de rol van Trash. Al met al is dit gewoon een matig vervolg en enkel en alleen de vele harde en grove actie, maakt deze film nog enigszins vermakelijk om naar te kijken en gelukkig duurt deze film met circa 85 minuten ook niet lang.