Faites Sauter la Banque! (1964)

Hoewel dit niet de beste komedie is die ik van De Funès gezien heb, heb ik toch enkele keren moeten lachen. In vergelijking met Rabbi Jacob en La grande vadrouille valt hij echter nogal zwak uit, dus vandaar maar een 2,5.

Ik vind dat je trouwens aan deze film goed merkt dat hij al 40 jaar oud is en dat gevoel had ik niet bij de eerder vermelde films...

Een handelaar, heeft een blind vertrouwen in de investeringsaanbevelingen van zijn bankier. Later merkt hij tot zijn ontsteltenis dat de bank zijn goede geld heeft verkwanseld. Na raad gevraagd te hebben bij zijn familie ontwerpt hij plannen om door een overval zijn duiten terug te krijgen. Louis de Funès maakt er een puinhoop van in deze grappige klucht - een misdaadkomedie - waarin de kijker op een lawine van grollen wordt getrakteerd.

Deze gisternavond laat bekeken.
Een tot nu toe voor mij onbekende De Funesfilm, nog in ouderwets zwart/wit,
maar ook nu zet onze kleine, grote vriend weer een zeer kleurrijk figuur neer.
Kompleet maf gegeven en nog gestoorde gespeeld door De Funes, maar een aantal keer erg hard moeten lachen.

Het hele idee van wraak op de bank te nemen, die tegenover hem in de straat gehuisvest is en een tunnel met zijn gezin te gaan graven om zo de kluis te beroven, is zeer leuk bedacht en de uitvoering kan er ook mee door.

Een aantal sterke scene's worden afgewisseld met wat oudbollig aandoenende doorsnee scene's, maar over het algemeen is dit zeker een film die een keer de moeite van het bekijken waard is.

Een zes, ofwel drie sterren.

Leuk uitgangspunt, dat niet de gehele speelduur uit de verf komt. Toch wordt het nooit vervelend om naar te kijken. De Funes blijft vermaken. 3 sterren.

Louis de Funès en de bankroof

Ik merk de laatste tijd op dat ik meer en meer naar Franse films trek wanneer ik zin heb in iets luchtigs. Het is een trend die zich pas het laatste jaar heeft ontwikkeld want voordien had ik het gevoel dat ik me altijd meer moest concentreren op anderstalige films dan bij Engelstalig of Nederlandstalig waardoor ik meestal voor Engelstalige films koos. Deze evolutie is zonder twijfel te wijten aan het aantal van Louis de Funes films die ik in het afgelopen jaar heb gezien want dit is ondertussen alweer de 28e film die ik van de komiek zie.

En Faites Sauter la Banque behoort naar mijn gevoel tot één van de beteren. De films van de Franse driftkikker staan meestal garant voor een anderhalf uur vermaak en daar moet dit in ieder geval niet voor onderdoen. Qua uitgangspunt is dit ook wel vrij leuk gevonden. Een man die al zijn spaarcenten verloren ziet gaan vanwege slecht 'advies' van de bankdirecteur aan de overkant besluit om zijn geld maar eens te gaan terugvorderen. Dit doet hij door een tunnel te graven van zijn winkel naar de bank. Een opzet die voor een komedie ideaal is want alles wat er kan mislopen loopt ook effectief mis. Inzakkingen van de gegraven gang, bemoeienissen van ongewenste familieleden, ... Realistisch is het natuurlijk allemaal niet want je kunt je moeilijk voorstellen dat de politie zich geen vragen gaat stellen waarom er een tunnel van punt A naar punt B loopt of waarom heel de familie opeens zo geïnteresseerd was in de beveiliging van de bank maar Faites Sauter la Banque is in de eerste plaats bedoeld als komedie en daar is het goed in. Wel zonde trouwens dat ze voor zo'n flauwe Engelse titel hebben gekozen. Sauter kun je op allerlei manieren vertalen waaronder opblazen en Blow up the bank klinkt toch vele malen interessanter dan Rob the bank..

Het jaar 1964 was een gezegend jaar voor de Funès. Het was één van zijn drukste filmperiodes maar hij slaagde erin om twee van zijn meest bekendste rollen in beeld te brengen, namelijk dat van de gendarme van St. Tropez en commissaris Juve uit Fantomas. Ondertussen maakte hij ook nog Des Pissenlits par la Racine, Un Drôle de Caïd en natuurlijk deze film. Een geslaagd jaar voor de acteur (alle 5 de films staan op 3.5*) maar eerlijk is eerlijk, de Funès doet wel vaak hetzelfde. Toch moet je hem ergens daarvoor bewonderen want de meeste personages weet hij wel naar zijn hand te zetten. Als Victor Garnier is hij deze keer niet zo erg gluiperig maar nog altijd even ontplofbaar. Het leuke is ook dat hij zijn familie in heel het complot betrekt waardoor Yvonne Clech, en de kinderen ook hun eigen time to shine krijgen. Al is Catherine Demongeot als Corinne, de jongste dochter, maar wat een irritante toevoeging. Let vooral ook nog op Guy Grosso in een leuke kleine bijrol als klant.

Ik heb soms de indruk dat ik iets te gul ben met mijn stemmen doordat ik nagenoeg altijd wel wat boven het gemiddelde zit bij dit soort films maar dit is weer zo'n volbloed de Funès vehikel dat hij perfect naar zijn hand weet te zetten. Heerlijk overdreven en in combinatie met de korte speelduur staat het garant voor flink wat vermaak.

3.5*

Vandaag op TV te zien > ONS >21:00 uur

"Grimassentrekker" Louis de Funès staat natuurlijk centraal in deze komedie die evenwel niet het gemiddelde haalt van wat er aan amusentswaarde van zijn films uithaalt.

Broebelen doet "hij" genoeg maar het geheel is flauwkes en bracht me zelden aan het lachen.

De man leverde seriewerk af en het kon natuurlijk niet altijd prijs zijn.

Aangenaam filmpje, zat goed in elkaar, af en toe goed gelachen met Louis zijn bekende kuren, ben grote fan van De Funes, maar ik vond dit toch één van zijn mindere films.

Nu te zien op Netflix!

John Lanting-achtige Funès-film. Een prima luchtig tussendoortje.

Oubollig, maar wel op een charmante en leuke manier. Funès kan zich wederom goed uitleven.

Grappig om het gezinnetje te zien als partners in crime.

De eenvoudige setting', op een overzichtelijk aantal locaties met de winkel, de kelder en het bankgebouw is ideaal voor dit verhaal.

Groot van van deze kleine grootheid uit de Franse cinema.deze film is weer typisch funès:een hoop druk gedoe en snelle bekkentrekkerij,je houd ervan of niet.samen met regisseur Jean girault (ook van de gendarme reeks) levert Louis weer een luchtige film af.3 stars.

Een leuke en heerlijke ouderwetse filmkomedie uit de oude doos. Ik heb deze film met Louis de Funes zo'n dikke 40 jaar geleden voor het laatst gezien op d e Duitse tv en vanmiddag met heel veel plezier herzien uit mijn eigen videotheek. Doe mij dit soort oude komedies maar, want ze zijn veel vermakelijker dan wat ze nu maken.