Demonia (1990)

Horrorfilm uit de jaren 90 van Fulci, de jaren waarin hij bekend staat om alleen nog maar prul gemaakt te hebben. Zijn succesvolste deel van zijn carriere is al lang voorbij, maar ook van zijn jaren 90 films kan ik niet zeggen dat ze slecht zijn. Ze zijn niet te vergelijken met zijn fenomenale eerdere horrorfilms, maar als Italiaanse Trash allemaal meer dan goed te pruimen. Zo ook Demonia was gewoon erg vermakelijk. De gore scenes in Demonia verdienen alvast een pluim. Buiten dat is het verhaal niet geweldig, maar wel leuk uitgewerkt en weet het soms toch nog wel een leuke wending te krijgen waardoor het door de hele film vermakelijk blijft.

Sommigen dingen blijven wel vaag, maar wat boeit dat ? Het is gewoon vermakelijke Italiaanse trash van een van mijn all time favoriete regisseurs.

Slap filmpje van Fulci dat op kwalitatief vlak mijlenver afstaat van z'n grotere films. Het script is echt een rommeltje. De plot bevat tal van onlogische wendingen en gaten; iets wat we nochtans wel gewend zijn van Fulci, maar dat in zijn eerdere werk perfect gecamoufleerd werd door de sfeervolle cinematografie. Daar is hier weinig van te merken. De beelden zijn erg flets en de soundtrack is ook niet echt memorabel. Daarnaast zijn er uiteraard de waanzinnig slechte vertolkingen en de gekende brakke nasynchronisatie. Het enige aspect dat echt op niveau is, is de gore die vooral in het laatste kwartier in overvloed aanwezig is. Maar al met al is Demonia niets minder dan een slaapverwekkende vertoning. Gelukkig is er nog de verrukelijke Meg Register die met haar wapperende blonde lokken en haar volle rode lippen de aandacht tot het einde weet vast te houden.

Het probleem van deze film zit het hem een beetje in het stuk tussen de sterke openingsscene en de eerste moord. In dit gedeelte leren we Liza (gespeeld door Meg Register) niet veel beter kennen. Het blijft allemaal wat oppervlakkig over haar hobbymatige seances en haar fascinatie voor de Zwarte Magie. Samen met haar collega Paul Evans (Brett Halsey) moet ze eigenlijk onderzoek gaan doen naar de oude Griekse historie, maar ze word veel meer aangetrokken door het Middeleeuwse klooster dat op de heuvel staat.
Een lekker gotische locatie waar om onverklaarbare redenen de sfeer niet echt vanaf komt. Dat zit hem een beetje in de soundtrack, maar ook in de shots van Fulci. Hij probeert wel wat dingetjes, maar die zien er meer uit als een goedkope Bava/Argento ripoff dan dat het sfeervol word.
De eerste moord is een beetje vaag, doordat deze gemaakt word door een soort geestverschijning van een van de satanistische nonnen. Niet alleen doet zij dit met ontbloot bovenlijf, maar ze weet als Eeuwenoude non ook hoe een harpoen werkt. Niet echt logisch meneer Fulci.
Gelukkig word de tweede helft wel wat beter. Er komen wat meer moorden voorbij, waardoor er meer tempo in komt en de gore scenes zijn dan wel weer in de heerlijk ouderwetse Fulci stijl.
Het einde is dan weer een beetje vaag, daar Fulci nou niet precies duidelijk maakt of Liza nou bezeten werd door een van de nonnen of niet (daar ze op het einde weer terugkeert). Heel hinderlijk kan ik het alleen ook niet noemen. Door mijn jarenlange liefhebberij van dergelijke films heb ik al wel vreemdere eindes voorbij zien komen.
Niet te vergelijken met zijn klassiekers nee, maar hier en daar weet deze Fulci toch wel weer te vermaken. Dit is er meer eentje voor de echte liefhebbers van Italiaanse trash cinema.

Ongelofelijk trage, oninteressante film van Fulci. De slechtste die ik tot nu toe van hem heb gezien, op de voet gevolgd door Sodoma's Ghost.

Demonia mist zo'n beetje alles wat ik in een toffe Fulci zoek. De characters zijn stuk voor stuk enorm kleurloos. Je mist een pakkende soundtrack van Frizzi. Veel dialoog en weinig actie. Af en toe wordt er, vrij random, een kill scène in gegooid. Fulci lijkt soms zijn hoogtijdagen te willen herleven door bijvoorbeeld scènes uit zijn geniale The Beyond in een nieuw jasje steken. De openingsscène van Demonia doet bijvoorbeeld erg denken aan de openingsscène van The Beyond (al ware het minder gory en expliciet), maar de herdershond scene uit The Beyond wordt hier bijvoorbeeld ook nagedaan. Dit keer geen herdershond, maar een handjevol katten.

De gore is oke. Niet zo heel bijzonder allemaal. De scène met de vierendeling is leuk bedacht maar objectief gezien in zn uitwerking wel héél erg fake. Ruggero Deodato's Cut and Run bevat een identieke killscene die er een stuk overtuigender uitzag.

Was toch wel erg blij toen de aftiteling begon. Compleet oninteressant verhaal, dode characters en weinig horror.