Bad Dreams (1988)

Redelijk goede psychologische horror, overduidelijk gebaseerd op A Nightmare On Elm Street, vooral deel 3: Dream Warriors. Ik vond deze film echter beter uitgewerkt en spannender dan het NOES-deel. Alleen spijtig van het slecht gekozen einde dat de kijker achterlaat met een onvoldaan gevoel en enkele vragen. ***

Hoewel het idee gestolen lijkt te zijn van Nightmare on Elmstreet 3, is Bad Dreams toch een erg leuke film. Dit komt vooral door de hoofdrolspelers. Zo is daar Jennifer Rubin, die bekend is uit... surprise! Nightmare on Elmstreet 3. Ook Bruce "Re-Animator" Abbott en Richard Lynch, als alweer een enorme creep, zijn erg lekker op dreef.

Het plot stelt niet veel voor en hoewel je de twist wel verwacht, komt die toch nog behoorlijk onverwacht.

Film ziet er goed uit en heeft een erg goede soundtrack! Aanrader voor wie van dit soort films houdt.

3,5*

I Had Too Much to Dream Last Night van The Electric Prunes over de begintitels!

Ik zit rechtop!!

Helaas wordt het vervolgd met een nogal TV-film aanvoelend horror-werkje.

Okay dat bloed door de sprinkler-installatie was leuk, maar dat je van 13 jaar in coma liggen borderliner wordt was nieuw voor me.

En verder zijn de kills ook niet zo heel creatief.

Zijn wat linkjes met tijdsgenoot A Nightmare on Elm Street en waarschijnlijk voornamelijk gemaakt om daar wat op in te haken.

Matig horrorwerkje.

Een regelrechte Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors kloon, Bad Dreams? Nee toch zeker? Met de ingezetenen van een psych ward die een voor een mysterieus en heftig hun dood vinden, een rondspokende bad guy die omkwam door – verbranding-, een staf die er niks van begrijpt, behalve één sympathieke dokter, én Jennifer Rubin als meisje met slaapproblemen zou je het maar zó kunnen denken! Toch geeft dat iets te weinig krediet aan een interessante psychologische cerebrale horrorfilm.

In de mid-jaren ’70 pleegden de leden van een sekte massaal zelfmoord door een verzengend vuur. De enige overlevende was een jong meisje dat door een explosie was weggeblazen. Dertien jaar later ontwaakt Cynthia (Jennifer Rubin) uit een coma. Ze bevindt zich in een psychiatrisch ziekenhuis, en kan zich slechts flarden herinneren van die fatale dag.

Terwijl haar medepatiënten worden een voor een tot gruwelijke zelfmoord gedreven, krijgt Cynthia levendige flashbacks van de zwaarverminkte sekteleider (Richard Lynch). Is hij teruggekomen om zijn laatste, weggelopen lammetje tot zich te roepen, of is er meer aan de hand? Kan Cynthia tijdig ontwaken uit haar Bad Dreams?

Het verhaal klinkt inderdaad erg als het derde –geweldige- deel van de Nightmare on Elm Street sage. Toch heeft het genoeg interessante invalshoeken en twists om te boeien. Waarschijnlijk wilden de makers cashen op het succes van de grote –succesvolle- broer. Dan is de casting van Jennifer Rubin begrijpelijk, maar niet geheel ongevaarlijk. Hoewel weinig origineel in het verhaal, laat het wel een grimmig beeld zien van de gevaren van sektevorming.

Met een relatief laag budget heeft Andrew Fleming een stemmige, cynische psychologische horrorfilm neergezet. Geholpen door een poeplading aan sterke karakteracteurs weet hij een donkere sfeer te creëren, en die vast te houden tot het eind. Er wordt een sterke visuele stijl gehanteerd, en de schrikmomenten werken goed. Cinematografisch zit het goed in elkaar, en het is strak geëdit. De special effects zijn, hoewel niet bijster spectaculair, zeker goed. Vooral de mass suicide by fire is prachtig gedaan. En zeg nou zelf, kinderen in een psychiatrische inrichting, gestalkt door een dode verbrande maniak, da’s toch kicken?!

Komt zeker ook door die poeplading aan cultacteurs. Jennifer Rubin was, samen met haar smachtende spuitmondjes, het duistere badass lichtpuntje in Nightmare on Elm Street 3: Dream Warriors. Hier overtuigt ze als strijdbare sekte-survivor. Bruce Abbott pakt zijn medische achtergrond uit Re-Animator weer op als de sympathieke dokter. De cynische psychotische patiënt Ralph die Dean Cameron neerzet is extreem en intens.

Dat Richard Lynch, de ultieme badguy (Xaviar in de originele Battlestar Galactica, Kadar in het geweldige The Barbarians) de rol van zwartgeblakerde cultleider speelt is bijzonder. Hij stak zichzelf in de jaren ’60 onder de invloed van LSD daadwerkelijk in brand. Het geeft zijn intense rol van sowieso al donkere cultleider een extra sinister randje.

Voor de stoere littekens van Richard Lynch en de emotionele littekens van Jennifer Rubin, 4,0 knapperige sterretjes!

Wat een heerlijke film zeg. De link met A Nightmare on Elm Street 3 zie ik wel maar Bad Dreams kan makkelijk op eigen benen staan. Sfeervol, spannend, bloederig wanneer het moet, vlot en met een geweldige bad-guy (Richard Lynch ) boeit deze 80's horror van begin tot eind.

4*

Meer dan geslaagd, psychologisch horrorwerkje. Doet veel denken aan de derde Nightmare on Elm Street, maar weet eigenlijk nog iets meer te overtuigen. Sektes zijn namelijk gevaarlijk, en dringen vaak maar al te makkelijk door tot hun slachtoffers in horrorfilmland. Zo ook bij Cynthia, die door flashbacks en waanbeelden langzaam gek wordt.

Dikke pluspunten voor de cast. Badguy Richard Lynch is de creepy sekteleider (toffe make-up). Abbott kende ik nog van Re-Animator, symapthieke kop. Dean Cameron's rol is vermakelijk, een beetje zwartkomisch. De scene in de archiefkamer moet erg leuk zijn geweest voor hem om op te nemen. En Rubin speelt met overtuiging de verwarde Cynthia, niet erg om naar te kijken ook. De sessies zorgen voor luchtig vermaak, terwijl de flashbacks en waanbeelden van Cynthia voor de nodige spanning zorgen.

Aan bloed gelukkig geen overdaad in Bad Dreams, maar keurig gedoseerd waardoor het realisme niet verloren gaat. Ook de soundtrack zorgt dat de spannende momenten nog wat beter uit de verf komen. Vreemd dat deze film zo weinig stemmen heeft, best wel een aanrader namelijk.

Matige film waarin een vrouw een groepstherapie volgt nadat ze na 13 jaar uit een coma is ontwaakt. Het toch al magere verhaal, valt vooral tijdens de eerste helft nogal in de herhaling. Het tweede gedeelte is wel wat beter. Een paar vermakelijke horror-scenes en hier en daar best sfeervol zijn. Dit regiedebuut van Andrew Flemming is niet echt representatief voor de rest van zijn carrière.

Opvallend leuk.

Normaal heb ik het niet zo met dit soort goedkope horrorfilms. In de uitwerking blijf ik het nogal simpel uitgewerkte films vinden zonder een hart of zichtbare passie. Dat kent Bad Dreams echter wel, en vormt daarmee binnen zijn soort duidelijk 1 van de leukere films om te kijken.

De laatste tijd komen er steeds meer trashy films tevoorschijn die ik toch wel leuk blijk te vinden. Scarecrows was er ook al eentje, maar nu dus ook deze Bad Dreams. De uitwerking is gewoon veel levendiger en al snel in de opening maakt de film het duidelijk dat het goed mis is. Het begin is dan ook aardig bombastisch en mag er zeker wezen.

Acteerwerk is niks om over naar huis te schrijven, maar ik vond de rol van hoofdrolspeelster Rubin eigenlijk best wel te doen. Perfect is niemand, maar ieder personage heeft een hart en inhoud. Bovendien is de omgeving waarin ze zich bevinden ook erg intrigerend te noemen. Niet origineel, maar wel leuk. Ik zie dit soort omgevingen liever dan de zoveelste bosomgeving of blokhut.

De moorden worden misschien net wat te veel buiten beeld gehouden, maar de sfeer en de toon zitten er soms goed in. In bijzonder een moord met een zekere bloeddouche mag er wezen. Er worden toch wel aardige dingen gedaan, en regisseur Fleming zet veel in op de spanning. Op een gekke manier weet hij dat soms ook aardig voor elkaar te krijgen.

Bad Dreams zit niet zonder z'n minpunten, maar ik heb de film afgezet met een positieve indruk. Ik ben goed vermaakt, en bovendien duurt de film niet langer dan een klein anderhalf uur. Aardige moorden, genoeg sfeer en een leuke uitwerking. Dit soort films heb ik lang in mijn leven gemist binnen dit genre. Fijn om te zien dat ze er dus toch nog zijn.

Jennifer Rubin wat een vrouw haar ogen zijn als een diep meer waar ik in wil verdrinken. Ze heeft ook een geweldige uitstraling en draagt deze film met verve.

Verder heeft deze rolprent niet veel om het lijf 3 sterren. Goed gemaakt maar weinig nieuwe ideeën wat je nog niet gezien hebt.