The Monster That Challenged the World (1957)

Kruipende terreur!

Wow...dit vond ik toch wel een hele fijne uit de kluiten gewassen monsters-film! In 1957 was er een ware hausse van Low-budget sciencefiction. En voor dit type monsterfilm uit de jaren 50 was het echt niet zo slecht. Het monster zelf is een van de betere uit die tijd ...en er is veel slijmerige grofheid. Het is verder wel vrij algemeen formulespul. Militaire vs. monsters en wat wetenschappelijke mumbo-jumbo. Reusachtig en hongerig naar menselijk vlees, beginnen de beesten zich te voeden met de lokale bevolking.

Een legeraanvoerder moet op zoek naar de doodsoorzaak van twee matrozen die ontdaan van hun lichaamsvloeistoffen. Uiteraard vind hij ook tijd om te flirten met de secretaresse die een man nodig heeft en het kleine meisje dat een vader nodig heeft. Nu weet ik niet of het komt omdat het script was geschreven door Pat Fielder, een vrouw, maar ik vond de vrouwen hier toch betrekkelijker beter uitgewerkt (voor vijftiger jaren maatstaven) Een wetenschapper die zo geobsedeerd is door zijn werk dat hij zijn zwangere vrouw negeert. Daar weet het monster wel raad mee!

Natuurlijk zijn de kwijlende moordende weekdieren de echte sterren van de film. Oké het dier is duidelijk mechanische en dus een beetje stijf in zijn bewegingen. Maar de monsteractie is net wat anders dan meeste andere monsterfilms uit zijn tijd. Er zijn voor zijn doen best beeldende effecten! Ze laten hier namelijk het resultaat zien van wat de weekdieren hebben aangericht. En één keer grijpt het monster vol in beeld het hoofd van een duiker en zuigt hem leeg. Daarnaast was er zowaar ook een jump-scare waar een sluiswachter bij is betrokken!

En wanneer een welgevormde schoonheid zich uitkleedt tot een wit badpak, weten we dat ze gedoemd is maar dit strand-tafereel deed wel erg sterk denken aan Jaws(1975). Verder nog wat goede onderwatermacrofotografie en de vlotte, no-nonsense regie van Arnold Laven heeft zelfs wat ruimte voor een paar geestige grapjes. Ja deze slijmerige creature feature uit de jaren '50 was helemaal (voor zijn tijd) zo slecht nog niet!

Geen slechte film over een reuzenrups die werd opgevist uit de oceaan. Het monster zit er helemaal niet slecht uit. Het acteert dan wel wat houterig en de geluiden die het maakte waren maar vreemd te noemen, voor de rest zag het er goed uit.

De film duurt ook niet lang, waardoor vooral de eindscene het hoogtepunt wordt. Zoveel confrontaties zijn er dan ook niet met het monster. Toch is de film vrij onderhoudend te noemen. Zeker één van de betere uit zijn tijd en in het genre.

De wetenschappelijke benadering haalde de vaart wat uit de film, maar voor de rest prima vermaak. Leuk!