News from Home (1977)

Een lange ongemonteerde film van straatbeelden in New York. Op de geluidsband leest een vrouw (in de originele engelse geluidsband Chantal Akerman zelf) op steeds dezelfde toon brieven voor van een moeder aan haar dochter in de grote stad, aan de andere kant van de oceaan.

De nederlandse stem werd gedaan door Peggy Landtsheer.

Begin jaren '70 ging de toen 21-jarige Akerman op vakantie in Israel. Zonder dat haar ouders daarop gerekend hadden ging ze daarna niet naar huis maar naar New York,waar ze een tijdje ging wonen. Haar moeder schreef haar veel brieven in deze tijd.

De film bestaat uit beelden van New York, anonieme straten, metroritten, massa's mensen op straat, kinderen die spelen met een brandweerkraan. Meestal niet de bekende plekken (pas aan het einde zien we bijvoorbeeld de beroemde skyline van New York) maar gewoon plekken waar het dagelijks leven is en af en toe plekken waar de stilte is. Akerman leest op de geluidsband brieven van haar moeder voor (op de DVD overigens in het Frans gelukkig ). Die brieven zijn geen literaire hoogstandjes, maar alledaagse berichtjes over hoe het gaat met haar gezondheid,hoe het met de winkel van haar ouders gaat, hoe de schoolprestaties van haar zusje zijn en wat kennissen en andere familieleden hebben meegemaakt.

Ik vond het een warme, kleine en bescheiden film over heimwee en afstand. Tegelijk een film over haar moeder, over gezinsverhoudingen als ook een film over New York. Ik heb er erg van genoten.

4.0*

Verkapte liefde in recursieve berichten van het thuisfront. Verkapte anonimiteit en isolement in een stadsportret. Verkapte schoonheid in de banaliteit van straatbeelden.

Akerman verkiest een bijna zakelijk kale manier van filmen boven melodrama en weet juist op die manier nog meer te boeien. Als kijker verwordt de film tot een soort grabbelton waar ik telkens op andere dingen lette. Soms op de brieven, soms op de omgeving, dan weer op de mensen en het geluid dat ze bijna niet lijken te maken, dan weer op Akerman's 'bedoelingen', dan betrok ik het allemaal op mezelf. Maakt het een interessant, ingetogen en open portret. Ben nog niet helemaal om wat betreft Akerman's werk, maar ze bewijst zich nu als een erg interessant regisseuse.

(Deed me trouwens erg denken aan Manon de Boer's Sylvia Kristel - Paris, waarin Kristel tweemaal verteld over haar belevingen in Parijs. Op eenzelfde manier zien we beelden van een stad - in dit geval Parijs - en horen we een voice-over spreken.)

Dit meesterwerk documenteert als het ware een reis van Chantal Akerman terug naar Brussel waar haar moeder woont . De structurele stijl van de film wordt onderstreept door de vervagende beelden van New York , eenvoudige cinematografie , de trage soundtrack en veel stiltes . De film is een oprecht portret en een verkenning van eigen identiteit en het verleden / herinneringen .

News from Home (1976) is een film die wordt beschouwd als een voorbeeld van ' structuralistische film ' vanwege de manier waarop de film is opgebouwd en de thema's die hier worden aangekaart . Dit filmessay bestaat uit een reeks stille beelden van New York die zijn gefilmd door Chantal Akerman tijdens haar verblijf in de stad . De beelden worden begeleid door de stem van Akerman's moeder , die opnamen heeft gemaakt van haar eigen stem tijdens haar correspondentie met haar dochter . Deze combinatie van beeld en geluid creëert een unieke ervaring voor de kijker , die de indruk krijgt dat hij / zij deel uitmaakt van de stad en de gedachten van Akerman's moeder . Dit is typisch voor een ' structuralistische film ', dat zich richt op de manier waarop de film is geconstrueerd , in plaats van op een traditionele verhaallijn of karakters .

***** / *****

Van het bescheiden aantal films van Akerman dat ik zag haar meest experimentele. En dan haak ik vaak toch een beetje af. Akkerman is een filmmaker die het dicht bij zichzelf houdt, en dat is hier niet anders.

News from Home toont in lange statische shots beelden van New York (niet de bekende plekken, maar straatbeelden, een kruispunt, de metro) en dat vanaf een camera die dermate genegeerd wordt door vrijwel alle New Yorkers dat ik me afvroeg of de camera verdekt was opgesteld. Ze maakt met niemand contact, en ik vond het meer een registratie van vervreemding, eenzaamheid, dan iets anders. Intussen hoor je hoe de moeder in haar brieven (typisch: vader communiceert sporadisch via moeder) haar jonge dochter op de hoogte houdt van kleine en grote gebeurtenissen in de levens van de achterblijvers. Die brieven boden wellicht troost op de moeilijke momenten.

De film eindigt met de beroemde skyline van New York, inclusief de net opgeleverde Twin Towers, in een beeld dat bijna een terugreis per boot suggereert.

Wat betreft de film, de brieffragmenten en beelden van 70's New York werken uitstekend samen. Akerman laat heel slim voldoende stiltes vallen om de woorden, en het tijdsbeeld goed tot de kijker door te laten dringen.

3,5*

Ik ga naar vijf sterren na herziening in de bioscoop.

Allereerst een opmerking. Kijk deze film zonder ondertitels. Als je Frans kan verstaan is dat prima. Maar in het Engels werkt het eigenlijk nog wel beter., Maar in deze films zijn de voorgelezen brieven een stijlmiddel dat bewust verdrinkt in de stadse geluiden,.

Ik hou van Akerman. Haar beste films communiceren met me. Dit is een film met een zeer eenvoudig idee die heel veel is. Het resultaat is een film over onvoorwaardelijke, diepe en soms verstikkende moederliefde. Een film over een dochter die daaraan een beetje wil ontsnappen. De film is zelf een reflectie op hoe universeel het heel persoonlijke kan zijn. In een open stijl die steeds wat anders bovenhaalt. Je ziet hier op een gegeven moment een moeder met haar zoontje in een metrogang lopen. Daar legde ik gisteren bijvoorbeeld een verbinding. Het jongetje is een jaar of vier en is veilig omdat hij de hand van zijn moeder stevig vast heeft. Maar er komt een moment dat hij zich ook gaat losmaken.

Tegelijk is News From Home een tijdscapsule naar de jaren '70 en een stedsportret van New York. In de jaren '70, dus met een disis urban decay. De titel slaat vooral op nog een laag in de film. Thuis en niet thuis., Waar is thuis? Is dat waar je bent of waar je vandaan komt. De film gaat ook over elkaar missen en afstand.

Erg van genoten. Prachtig meesterwerk. Akerman wordt gemist.