Warlock (1989)

Typisch een B-film met allemaal B-acteurs. De special effect zijn lachwekkend en spannend is de film nooit (dat ze dit een horror durven te noemen ?) maar op een of andere manier wist de film me toch nog te boeien waardoor ik hem helemaal heb kunnen uitkijken. Kwam waarschijnlijk omdat het verhaal me enigszins wist te pakken of dat er niets anders op de TV was.

Ontzettend matige griezelfilm met een ronduit ; bagger verhaal.

Ik heb Moeite gehad hem enigzins af te kijken.

1.5*

Vandaag weer eens een keer gekeken. Was toch alweer een jaartje of 10 geleden dat ik hem voor het laatst zag. Vond het toen een superfilm en nu nog steeds eigenlijk. Ik ben wel in to dat witchcraft gebeuren zeg maar. Lekker sfeertje, goede vertolkingen van de meesten. Het hele occulte gebeuren met satan en heksen/warlocks boeit me zeker. Helemaal als het een beetje luchtig verteld wordt, dus niet zoals in Revelation ofzo. Geef mij dan maar deze of Witchboard bv

Oef, wat een lange zit. Nee, deze film kon mij totaal niet interesseren. Het gaat over een heks die naar de toekomst reist en wordt achtervolgt door een heksenjager. Veel gelul over satanische geschriften en het einde van de wereld en zo. Julian Sands als de Warlock is nog wel te pruimen, maar verder weten de acteurs nauwelijks te boeien. Voor sommigen kan deze film een nostalgische waarde hebben. Het is zo'n typische jaren 80-film. Voor mij had hij geen waarde.

Een film die ik altijd best goed heb gevonden en al meermaals gezien heb. Waarschijnlijk omdat het originele idee me altijd heeft aangesproken (zie omschrijving).

Toegegeven, het ziet er minder geweldig uit anno 2011 dan 20 jaar geleden en er wordt mss niet geweldig geacteerd, toch blijft het een boeiende film tot het einde. En Julian Sands (de warlock) is gewoon een zeer geschikte verschijning voor zijn rol als mannelijke heks. Best luguber ook maar wel cool wat hij allemaal uitspookt

Ik weet nu al dat ik hem over aantal jaar nog een keertje kijk

3,5 sterren

Jeugdsentiment...

Voor mij is het zeker 20 jaar geleden dat ik de film voor het eerst (gedeeltelijk) zag. Later nog wel eens in z'n geheel gezien, maar dat is toch ook al eind vorige eeuw. Een herziening na zo'n lange tijd is daarom een risico, want je smaak ontwikkelt zich in de loop der jaren, maar Warlock blijft staan als een huis. Het is nog steeds een degelijk occulte horror roadtrip, inmiddels met cultstatus.

Eng is de film natuurlijk niet meer; daarvoor zijn veel effecten verouderd en komt de toon nu wat luchtig over. Wel zitten er nog best een aantal effectieve kills in, zeker in het begin. Wat volgt is een vermakelijk kat en muisspel tussen warlock (Julian Sands) en de warlockjager met zijn vrouwelijke sidekick. Vooral Sands is bij vlagen bijzonder creepy.

Verder moet de film het vooral van de sfeer hebben; een goede mix van de jaren '80, aangevuld met occulte ingrediënten uit de jaren '70. Warlock is ook een vreemde eend in de bijt, uit een tijd dat het horrorlandschap volledig werd gedomineerd door slashers. Misschien dat de film me daardoor altijd zo goed is bijgebleven. De film is verder onderhoudend tot en met de climax aan toe.

3,5* blijven staan.

Warlock verbindt heel leuk fantasy elementen met een prettige horroratmosfeer. Denk bij het woord horror vooral niet aan slasherachtige taferelen. Alleen de sfeer doet horrorachtig aan. Die is duister en spookachtig. Daarbinnen zijn het vooral fantasy elementen en een achtervolgingsjacht die de dienst uitmaken. Het verhaal is wat dwaas maar overdrijft die dwaasheid niet zodat gebeurtenissen en personages genoeg voorstelbare authenticiteit bezitten om je te kunnen inleven.

Een tijdreis heeft een heksenjacht in het landelijke Amerika van 1989 tot gevolg. Een Middeleeuwse heksenjager maakt jacht op een Middeleeuwse mannelijke heks. Het verhaal is best leuk en af en toe zelfs een beetje spannend. Het tempo ligt niet erg hoog, maar er gebeurt genoeg om je blijvend te amuseren. De film veroorlooft zich bij tijd en wijle wat humor zodat de spanningsboog niet continu strak staat. Leuke humor wel, die voornamelijk is gebaseerd op de verschillen tussen de wereld van de late 17e eeuw en de wereld van 1989.

Julian Sands speelt de warlock en maakt van deze kwaadaardige heks een overtuigende snoodaard. De speciale effecten zijn helaas niet zo best, waardoor niet alle snode activiteiten die hij uitvoert heel serieus kunnen worden genomen. Het ziet er allemaal wat houterig uit. Ondanks dat straalt het hele gedoe wel een bepaalde nostalgische charme uit, die ik goed kon waarderen. De tegenspeler van Sands is Richard E. Grant. Prima acteur, die een prettige rol als heksenjager vertolkt en daarbij (evenals Sands trouwens) over een heerlijke Engelse tongval beschikt.

De jaren 80 vibe, de houterige effecten, het gemakkelijk verteerbare verhaal en de fijne personages maken van Warlock een vermakelijke beleving. Ik kwam tot de ontdekking dat Warlock is uitgegroeid tot een franchise. Warlock is leuk genoeg om me eens te gaan wagen aan een vervolg.

Gisteravond na het nodige aan oorlogsgeweld met Brestskaya Krepost nog even aan de griezel met deze Warlock die ik al heel lang hoopte tegen te komen bij de kringloop, iets dat niet wilde lukken tot ik ontdekte dat ik de film redelijk eenvoudig op Youtube kon kijken. En poeh hé...waar The Shining en The Blairwitch Project een liteken op mijn ziel waren betrof dat net zo voor deze Warlock die ik op mijn 13de of 14de ergens zag en toch een dermate indruk maakte dat ik die nacht niet zo best sliep met bepaalde beelden in gedachten. Maar bij herziening bleek dat nu allemaal behoorlijk mee te vallen en is Warlock niet echt de griezel die ik toen zag en blijkt vooral humoristisch en vermakelijk.

Het verhaal is duidelijk rond een Warlock en een heksenjager die op mysterieuze wijze in de jaren '80 terecht komen waar de jacht zich in die zin vervolgd. En wat past Julian Sands perfect in de rol van de gladde engerd, ik ben die rol nadien, 30 jaar geleden, nooit weer vergeten en had altijd zoiets van daar heb je Warlock als Sands opdook, daarnaast is Lori Singer erg prettig voor het oog en voldoet Grant als rauwdauwer en heksenjager. Toch is de stijl en sfeer van de film aan de humoristische en dik aangezette kant met de schmierende Sands. Vooral de humor met het medium is geinig tot de aangeroepene zich daadwerkelijk meld en de film toch een wat serieuzer kant laat zien. Was dit nu zo eng...? Nu niet meer in iedergeval.

Alhoewel, temidden van veel humor, aardige special effects voor '89 en een sterke soundtrack, zijn er toch wel degelijk dingetjes die ik herontdek die mij als kind door het hoofdspookte zoals dat de engerd kan vliegen door het vet van een ongedoopt kind waarop ik mij toch al piekerend in bed gelukkig prees dat ik gedoopt was, of zo'n heks nu echt is of niet. Dan was er nog het dreigement aan het adres van de pastoor en zijn vrouw dat hun kinderen als levenloze klompen vlees geboren zouden worden en daarmee ook een door fantasie aangewakkerd gruwelijk beeld in mijn gedachten was. Dus ja, all fun and games is Warlock in die zin niet met de herkenbare momenten die mij als kind parten speelde en dus toch meer heeft dan humor alleen.

Uiteraard doet dat het nu niet meer en is Warlock een uitermate leuke en vermakelijke hap snap semi griezelfilm met interessante en goede ellementen en een typerende jaren '80 mix van humor, actie en special effects. Leuk, gewoon leuk om weer eens te zien, maar een topfilm is dit natuurlijk niet. Desondanks krijgt het geheel wel een voldoende.