Krisha (2015)

Vanaf 4 maart 2016 in de bioscoop (Remain in Light)

EDIT: release is helaas komen te vervallen

Film over compassie: waar houdt ons mededogen op en gelden er strengere regels voor mensen die fout gedrag getoond hebben. Sterk geacteerd.

Erg sterk debuut, dit. Schrijnend. Kom er nu pas achter dat die zoon van Krisha in de film de regisseur van de film is, Trey Shults. Eens kijken of ik de short die hier aan vooraf ging op kan snorren, eerdaags. Krisha Fairchild levert hier een enorm intense performance.

Een film die meer aandacht verdient dan de 8 votes die hij momenteel heeft. Komt nog wel, hoop ik.

Volgende maand eindelijk op DVD in Engeland!

Goeie film over een vrouw die na jaren weer op bezoek gaat bij haar familie tijdens een feestelijk diner. Het verloop van dit verhaal over het zwarte schaap van de familie is wat voorspelbaar. Maar dit wordt gecompenseerd door de ongemakkelijke sfeer die hier gecreëerd wordt. Mooi camerawerk, een eigenzinnige soundtrack en een redelijk indringende rol van Olivia Grace Applegate.

die rating is echt bizar laag

De camera zoekt langzaam zijn weg in de allesomvattende zwartheid van het beeld. Uiteindelijk stuit hij op een triest uitziende figuur. In de wallen onder haar ogen, in haar witte haar, in de rimpels die haar gelaat sieren is de pijn te zien die zich jarenlang in haar heeft opgekropt. Een eenzame traan die langzaam langs haar wang glijdt legt haar innerlijke pijn bloot maar verzacht die niet. De zwartheid lost er niet door op. In de metafoor voor een duister verleden verschijnen geen grijze tinten. Regisseuer en schrijver Trey Edward Shults is onverbiddelijk.

Na tien jaar afwezigheid durft Krisha tijdens Thanksgiving haar familie weer onder ogen te komen. De weg die zij aflegt van haar auto naar de voordeur van het huis waarachter zich haar familie bevindt wordt door Shults als een weg met hindernissen geënsceneerd. Het is veelzeggend voor het verloop van het verhaal. Tijdens die korte wandeling naar de voordeur ziet de kijker een onzekere vrouw. Een vrouw die in zichzelf praat, zichzelf moed inspreekt, zichzelf beledigt. Een labiele vrouw. De kijker ziet echter ook een vastbesloten vrouw die de confrontatie met het verleden (in de vorm van haar familie) aan wil gaan.

Shults gebruikt op indrukwekkende wijze de audiovisuele middelen die hem ter beschikking staan om de angstige gevoelens die zowel bij de familieleden als bij Krisha leven vorm te geven. Nerveus klinkende huiselijke geluiden, iets te uitgelaten dialogen, blaffende honden, een indringende soundtrack, snelle cuts, off-centre camerahoeken en zoomshots leggen heimelijke angst bloot en zorgen voor een verontrustende atmosfeer. Het ideale plaatje dat hoort bij Thanksgiving staat onder hevige druk en staat steeds op het punt om verbrijzeld te worden. Intens, spannend en onaangenaam dreigend.

Krisha is een schitterende film over een vrouw die wordt gedwongen de pijnlijke realiteit in de ogen te kijken. Een film die subtiel, intiem en emotioneel een psychologisch drama openbaart dat ontroert, verontrust en ontstelt. Met bijzonder goed acteerwerk trouwens. Dat moet ik toch zeker nog even benoemen. Krisha was een heerlijke beleving.