Kleine Teun (1998)

Geweldige film!

Lekker absurd verhaal en met veel hilarische scenes.

De cast acteert goed: Annet Malherbe (jufrouw Jannie!), Ariane Schluter en natuurlijk Alex van Warmerdam. Als je Abel en de Noorderlingen top vindt, ga dan ook deze zien.

Na Kleine Teun ben ik officieel liefhebber van het oeuvre van Van Warmerdam [moet Grimm en Ober nog zien, maar met 3 x 4* en 1 x 4,5* sta je bij mij goed op papier].

Kleine Teun is een heerlijke zwarte komedie. Leve de niertjes, zure zult, dikke koeientieten, paaseieren en tuinkabouters. Heerlijke dialogen en wat een script.

Kleine dingetjes maken er geen meesterwerk van, schaduwen van microfonen, een net van de tafel gesmeten fruitmand die in het volgende shot weer in volle glorie op tafel staat, en Van Warmerdam die met accentloos ABN een analfabeet moet voorstellen (iets wat er bij mij niet meteen in ging, maar soit). Van Warmerdams beste film na Abel als je het mij vraagt. Moddervette 4.

Opnieuw een heel sterke film van van Warmerdam. Weer een absurdistisch verhaal met een compacte cast aan extravagante typetjes. Karikaturen die wel een ziel hebben. Onderlinge verhoudingen die steeds verder ontsporen. Een eigen realiteit die los staat van de rest van de wereld. De buitenopnames die net zo goed op toneel plaats konden vinden (en er ook bijna zo uit zien). Van Warmerdam zelf die misschien wel het meest ontspoorde typetje is, maar waar je tegelijk ook wel sympathie voor op kunt brengen.

Veel komische momenten. Steeds grilligere humor. Ontzettend vermakelijk. Valt wel op dat elke van Warmerdam net iets minder is dan zijn voorganger. 4 sterren. Bijna net zo goed als zijn eerdere films en dat is al heel wat.

Kleine Teun schetst op een af en toe ernstige, maar vooral humoristische wijze de stuk gelopen relatie tussen man en vrouw. Aan het begin zijn het voornamelijk kleine ergernissen, maar naarmate de film vordert treden haat, woede en jaloezie steeds meer op de voorgrond. De ergernissen komen al naar voren in de prachtige openingsscène, waarin Keet geërgerd de ondertitels bij een film moet voorlezen aan Brand, omdat deze analfabeet is. Deze scène is kenmerkend voor de rest van de film. Kleine Teun is doorspekt met botte opmerkingen en oer-Hollands gescheld, op een haast surrealistische manier verpakt, waardoor het geheel inderdaad wel wat weg heeft van zwartgallig toneelstuk. De onrealistische dialogen kan ik zeker geen minpunt noemen daar ik er erg van genoten heb. Het geeft de film juist een eigen karakter en versterkt de impact van de harde humoristische dialogen des te meer.

Naar verloop van tijd vond ik het verhaal redelijk makkelijk te voorspellen. Het einde wist daarom helaas niet echt meer te verrassen. Gelukkig kwam het moment waarop Brand Keet vermoorde wel onverwacht en miste het daarom niet de nodige impact. Daarnaast zijn de personages Brand en Keet (een chagrijnige, zwaarmoedige en onderdanige huisvader, die gedomineerd wordt door zijn forse, goedgebekte en manipulerende vrouw) goed uitgewerkt en een genot om naar te kijken.

Visueel had het zeker wat spannender gekund, maar heb me er bij deze film nooit echt aan gestoord. Naast een paar mooie shots buiten, wordt de camera enkel gebruikt om de dialogen zo effectief mogelijk te registreren. Na twee van zijn films gezien te hebben kan ik wel vaststellen dat ik Van Warmerdams humor erg kan waarderen. Zal daarom zeker zijn andere werken nog gaan bekijken.

'Brandtje mag nooit ergens aankomen'

Met veel gevoel voor humor beschrijft Van Warmerdam de absurde wereld van Keet en haar analfabete man op leeftijd, die zich altijd wat achtergesteld voelt. Als prive onderwijzeres 'Lena' haar intrede doet ontstaat er langzamerhand een driehoeksrelatie die de nodige spanningen met zich meebrengt. Zo dreigt Brand alles wat er langs komt in huis te claimen, heeft Keet een grote maniakale wens en is Lena het type vrouw dat van macht houdt. Hoe lang zullen ieders conflicterende belangen hand in hand met elkaar lopen?

Alles speelt zich af in een oerHollands decor 'Een boerderij in de polder met veel landweggetjes', met veel aandacht voor Nederlandse gebruiken 'Denk aan naar het strand gaan met je koelbox gevuld met broodjes' terwijl de pittige dialogen van het scherm af knallen. Er wordt hevig gebruik gemaakt van misveronderstellingen, men probeert elkaar opzichtig te kwetsen of heeft anders gewoon (wereld)vreemde benaderingen cq verklaringen voor situaties die compleet besides the point zijn. Zoals bv.:

Lena: (Barst in huilen uit op het toilet)

Keet: Gaat ze zomaar huilen?

Brand: Ze is van de stad, dat weet je toch?!

Het doet op de een of andere manier allemaal wel wat toneelmatig aan. Dat is vooral te danken aan het feit dat de film zich vrijwel alleen maar op een plaats afspeelt. Het leek wel alsof de personages zowat geen ander leven hadden dan daar op de boerderij. Gelukkig acteren de 3 hoofdrolspelers gruwelijk goed, zodat het geen bezwaar vormt om op hun lippen te zitten. Ik moet de volgende keer ook zeker eens gaan bijhouden hoeveel keer men nou een deur heeft geopend in deze film, zou ik de tel kwijtraken?!

De absurde, zwartkomische wereld van Alex van Warmerdam draait maar door en dat is maar goed ook. Want alhoewel er visueel en muzikaal niet echt veel gepoogd wordt is Kleine Teun geen film om te vergeten en waar ik mij bescheurd heb van het lachen! Wellicht de beste film van 'de Haarlemmer' die ik gezien heb en dat maar meer Nederlandse visionairs mogen opstaan met zo `n goed gevoel voor humor! 4*

Bizarre film!

Zwarte, bizarre en een tikkeltje surrealistische film. Goed geacteerd, leuke setting en het script is erg sterk. Nog geen echte uitschieters van Van Warmerdam gezien, maar wel een fijn regisseur; 3.5*

Wederom een aparte zwarte komedie van regisseur Alex van Warmerdam. Het verhaal was bizar en de dialogen zeer apart maar wel vaak humoristisch, tenminste als je van zwarte humor houdt. De cast in de vorm van Alex van Warmerdam, Annet Malherbe en Ariane Schluter (best fraaie borsten) vond ik best goed.

Schitterend was de scene waar Alex van Warmerdam aan het vissen was waarop Ariane Schluter aan hem vraagt waarop hij aan het vissen is en hij droog zegt "op vissen"

Ik moet zeggen dat ik Alex van Warmerdam steeds meer waardeer en ook zijn films (ik heb ze nog niet allemaal van hem gezien, inclusief schijnbaar zijn topper "De Noorderlingen").

Een manipulatieve feeks, Keet (Annet Malherbe), regelt een jongere vrouw voor haar boerse echtgenoot, Brand (Alex van Warmerdam). Deze Lena (Ariane Schluter) moet Brand leren lezen en schrijven, maar in een vroeg stadium wordt ze tot een lustobject die het ingeslapen huwelijk van de twee boeren weer wat pit moet geven.

De hele film gaat erover wiens kant deze slappe zak kiest, die van de vrouw die zijn leven tot in de meest idiote details beheerst, of die van de vrouw die de frisse nieuwe wind van passie en levensgeluk met zich meebrengt. En dan vindt er ook nog een schokkende wending plaats die de venijnige machinaties van Keet van een nieuwe dimensie voorziet. Dan doel ik natuurlijk op de geboorte van Kleine Teun en hoe Keet de baby toe wil eigenen

Wat de film zo onweerstaanbaar grappig maakt is dat het geen enkel moreel oordeel velt over zijn karakters. De lijn tussen daders en slachtoffers is diffuus en niemand is goed of slecht. In de constante dans naar macht vond ik Keet de meest sympathieke, terwijl haar daden zo volstrekt abject zijn als maar mogelijk is. Ze schuwt dan ook geen enkel middel om haar zin te krijgen. Lena, die dus eigenlijk het slachtoffer is in het geheel, binnen dit verhaal nou juist degene die ik haar levensgeluk eigenlijk misgun, omdat wanneer zij haar zin krijgt het altijd ten koste zal gaan van Keet. En dan is Brand degene die in zijn besluiteloosheid en slapheid de reden is dat de schokkende gebeurtenissen van kwaad tot erger gaan. De man is onuitstaanbaar, maar ergens ook schattig en aandoenlijk.

Het zijn de continue paradoxen die Van Warmerdam gebruikt om zijn films zo surrealistisch en uniek te krijgen. Onuitstaanbare karakters blijken het sympathiekst. Daders worden slachtoffers (of daders blijken ook slachtoffers te zijn) Schokkende gebeurtenissen worden voorzien van vrolijke achtergrondmuziekjes. De gebeurtenissen zijn compleet geschift maar ergens ook weer pijnlijk herkenbaar. Kleine Teun, minimalistisch als hij is, behoort zeker tot mijn favoriete films van Van Warmerdam, mede omdat het zoveel sfeer weet te creëren in hoe het die afgesloten wereld van Teun, Keet en Lena verbeeldt. Ook de gortdroge humor van de regisseur komt perfect tot zijn recht in deze heldere verhaalstructuur. Momenteel nog steeds te zien op uitzendinggemist.nl.

Uitstekende film waarin de vrouw van een analfabete boer een onderwijzeres inhuurt voor haar man. En hieruit ontstaat een aparte driehoeksverhouding waarbij de onderlinge verhoudingen nogal verschuiven. Droogkomische dialogen en lichtelijk bizarre situaties. Een kleine setting met slechts drie acteurs en één hoofdlocatie houdt het geheel compact. Ondanks het wat tegenvallende einde toch een dik verdiende 3.5 sterren.

Geinige, aparte film weer van Van Warmerdam. Blijf het een leuke regisseur vinden. Ook deze 'Kleine Teun' kent weer van die heerlijk droge en ''typische'' Van Warmerdam humor. De beste man zijn settings geven altijd een apart / ''niet helemaal van deze wereld'' gevoel mee, wat de films alijd een extra laagje geeft. Heb me prima vermaakt met deze film. Leuke cast, lekker absurde dialogen + verhaal en interessant van begin tot einde. De tijd vloog voorbij. Makkelijke voldoende dus ook.

Sterke Van Warmerdam. Van uit zijn iets humoristische tijd. Vooral erg geslaagd vanwege het ongemakkelijke van het hele gebeuren. Absurdistisch en minimalistisch maar grappig en pijnlijk goed uitgevoerd. Van Warmerdam zelf kan nooit acteren, maar weet het op te vangen met droge delivery en goeie dialogen.

4*

Alex van Warmerdam, wat een fijne regisseur toch altijd met zijn bizarre wereldje.

Overigens de enige film van hem die niet in NL op dvd is verschenen en waarbij ik hem maar uit Amerika heb moeten halen. Ook deze film is weer helemaal zoals we Alex kennen: leeg, troosteloos, bizar, verdraaid, en ondertussen zijn er genoeg momenten om krom te liggen van het lachen. Dat Alex ook altijd zelf een rolletje meespeelt vind ik het mooiste; hier speelt hij een mokkige eigenwijze boer Brand die samen met zijn dominante obsessieve vrouw Keet in een boerderij woont, ergens in de middle of nowhere. Brand maakt geen reet van zijn leven en het stelletje zit mekaar maar steeds in de haren. Daarnaast is ie nog analfabeet waarbij Keet het tijd vind om hem eens een lesje Nederlands te laten leren. Dit doet zij door een lerares Lena in te schakelen die elke dag eventjes de "Aap-Noot-Mies" bijspijkert bij Brand. We komen daarbij ook nog achter de nogal perverse trekjes van Brand, die wel een beetje geil word van Lena. En ja, in plaats van dat Lena zich wezenloos schrikt, gouw wegrent, en nooit meer terugkomt loopt het toch eventjes anders.... heel anders. Opnieuw is iedereen hier weer helemaal verknipt of geschift. Met weer hilarische doch schokkende momenten van dien, zoals we die ook alleen maar van Alex kennen.

Opnieuw bewijst Alex voor mij weer dat het toch echt een van de beste regisseurs/acteurs van Nederland genoemd mag worden die weer een tegenstrijd is van al die meuk over depressieve vrouwen van middelbare leeftijd of die onderbroekenhumor komedies dat geschikt is voor kinderen van 10.

4,5*

Laat van Warmerdam iets doen rond een driehoeksverhouding en hij maakt er weer een surrealistisch plot van waarvan je denkt dat je het nu wel gezien hebt om dan weer met iets verrassends uit de hoek te komen. Ook hier zit de sterkte van de film hem in de personages. De setting lijkt me hier dan net wat minder bepalend te zijn.

Wat een geweldig vermaak was het gekissebis toch tussen boer Brand en zijn vrouw Keet. Fijne dialogen, snedig en humoristisch. Top! Zij de dominante bazige vrouw, hij de wat onbeholpen eigenzinnige analfabeet. De lerares zou dan de meest normale van de drie moeten zijn, maar ook dan kom je bedrogen uit bij van Warmerdam. Geweldig hoe het plot zich verder ontvouwt met de leuke, maar ongemakkelijke tafelscènes of de bedscènes.

Het valt moeilijk te doorgronden met die dubbele geheimzinnige agenda’s wat nu de bedoeling was van eenieder. Boeiend was het vervolgens wel hoe dit alles leidt tot een climax. Leuk!

Alex van Warmerdam blijft toch één van de betere regisseurs bij de Noorderburen. Kleine Teun is een verfilming van een toneelstuk van de regisseur die na de planken ook zelf de verfilming regisseert, er in mee speelt en de muziek verzorgt. De film is misschien niet zijn beste, hij werd duidelijk beter met de jaren, maar blijft toch een boeiende film. Cynische humor met weinig sympathieke maar weliswaar kleurrijke figuren.