Konets Sankt-Peterburga (1927)

Filmmaker Vsevolod Pudovkin doet niet onder voor Eisenstein. Hij maakt rechttoe rechtaan-propagandafilms die een tikkeltje theatraal zijn. Maar de communistische boodschap wordt wel lekker helder neergezet. Dit keer moet vooral de aandelenbeurs het ontgelden en wordt de kijker ook getrakteerd op Eerste Wereldoorlog-frontscenes die de onzinnigheid van oorlog moeten weergeven. Her en der heeft het leuk camerawerk en uiteraard vette montage. Heel uitzonderlijk vond ik deze film echter ook weer niet.

Eens met de laatste reactie trouwens, die Sjostakovitsj-wannabe-soundtrack was redelijk irritant

10 jaar Russische revolutie, deel 1

In 1927 was het 10 jaar geleden dat de Oktoberrevolutie zich had voorgedaan. Een mijlpaal in de Russische geschiedenis en de toenmalige Sovjet Unie besloot dat te vieren door twee Russische regisseurs de kan te geven om een documentaire-achtige film te maken. Die twee regisseurs die deze kans kregen waren Sergei M. Eisenstein met October en Vsevolod Pudovkin met deze The End of St. Petersburg.

Eisenstein is vandaag nog altijd redelijk bekend, voornamelijk vanwege Battleship Potemkin heb ik de indruk, maar Pudovkin is compleet de vergetelheid in geraakt. The End of St. Petersburg is dan ook het eerste dat ik van de regisseur zie, maar dit smaakt wel naar meer. Vooral omdat Pudovkin erin slaagt om een interessant verhaal op poten te zetten dat eigenlijk enkel en alleen onderuit wordt gehaald door de toevoeging van scènes aan het front. En dat is jammer, want de film had sowieso een stuk hoger beoordeeld geweest mocht Pudovkin zich enkel op de stakers hebben gefocust. Het verhaal is simpel (een boer gaat op zoek naar werk in de grote stad en komt daar in allerlei problemen), maar de uitwerking is degelijk en hoewel de film propaganda in alle aspecten uitademt, stoort dit eigenlijk minder hard dan ik had verwacht.

Vooral omdat Pudovkin uitstekend weet hoe hij zijn publiek moet bespelen en hij haalt dan ook alles uit de kast. En daar zitten een aantal interessante keuzes tussen als je het mij vraagt. Ik vond vooral zijn spielereien met de gebruikelijke witte tekst op een zwarte achtergrond die tussen scènes worden gemonteerd erg leuk. Bovendien weet de Rus zijn film dan ook nog eens erg dynamisch te monteren met een aantal vlotte overgangen en shots. Film duurt trouwens inderdaad zo'n anderhalf uur in plaats van de 75 minuten die bijna overal staan aangegeven. Zal wel weer iets te maken hebben met de snelheid van afspelen.

Blijft ontzettend jammer van de scènes aan het front, want die halen praktisch de gehele film onderuit. De vaart verdwijnt, de film begint te slepen en het is ook meer van hetzelfde zoals je wel vaker bij films uit deze periode ziet. Neen, dan had ik liever gehad dat de film effectief 75 minuten duurde en zich enkel op St. Petersburg concentreerde.

Dikke 3.5*