Penitentiary (1979)

Do you box?

Box? Hell no, I don't box. I kill.

Eén van de vele lollige oneliners uit deze groezelige blaxploitation film van een regisseur met een prachtige naam: Jamaa Fanaka.

Kwalitatief niet hoogstaand natuurlijk. Penitentiary moet het hoofdzakelijk van drie dingen hebben. Bikkelhard geweld, gratuit naakt en een hoop stoere praat. En op die drie vlakken slaagt de film er nauwelijks in om meer dan een typisch cultsfeertje uit te stralen. Het predicaat "gevangenisdrama" is bijgevolg een redelijk holle term als omschrijving voor dit werkje. Dan kijk je beter naar pakweg Bad Boys met Sean Penn, even groezelig maar wel een stuk sterker qua verhaal en personages. Penitentiary is louter voorbehouden voor liefhebbers dus.

dutchtuga, misschien iets voor je blog?

Werkelijk prachtige BR release van Vinegar Syndrome. Beeld is glad als babybilletjes en de zweterige, donkere inmates glimmen als nooit tevoren. Waaronder Leon 'Lover Boy' Kennedy, wiens gevecht in zijn cel het absolute hoogtepunt vormt in deze opvallend strak geregisseerde film van Fanaka. Kennedy laat in een uitgebreid interview doorschijnen dat Penitentiary niet als Blaxploitation gezien moet worden (volgens hem überhaupt een vervelende term, hij noemt het liever B-films... in dit geval terecht, maar maakt geen waterdicht punt). De acteurs hadden iets te bewijzen en de getalenteerde regisseur Fanaka ook. Dit moest dé motion picture worden.

Vinegar heeft het tweede deel gelukkig ook al uitgegeven en ik hoop van harte dat ze ook het derde deel ooit weten te strikken. Goede nieuws is dat zowel Brother Charles & Emma Mae al worden uitgebracht! Zo krijgt Fanaka nog de erkenning die hij verdient. Penitentiary is een dolle rit waarin de cast zich volledig geeft, waarbij vooral de gevechten een onafgebroken bak aan herrie voortbrengt. Doorheen de wedstrijden wordt naar een steeds groter wordende WC-orgie geknipt, waardoor dat (stiekem toch exploitation) vakje kan worden afgevinkt. Grootste selling point voor mij is echter de intense, heartfelt momenten die doorheen de film zitten. Dat het vaak (opzettelijk) cartoonesk komisch is, zit dat totaal niet in de weg. Het maakt het speels, authentiek en oprecht. Alles wat ik van de rest van zijn films ook verlang.