G.I. Jane (1997)

Verrassende rol van Bancroft maar voor de rest vond ik de film nogal warrig in wat het nu wilde vertellen en bij een legerfilm vind ik een dubbele moraal helemaal nogal ergerlijk.

Was op zich wel een redelijke film. Moore acteert wel aardig vind ik. Sommige scènes zijn ook wel indrukwekkend, zoals de training scènes en dat ze op het laatst er niet meer vrouwelijk uit ziet enz.

Maar ik ben het wel eens dat de film hier en daar wat langdradig is.

Ik geef 'm 2, 5 sterren.

Vond ik nou weinig aan. Het soort verhaal boeide me niet. In zon testosteronfilm wil ik gewoon een stoere kerel als Bruce Willis of Arnold Schwarzenegger zien. Ik werd niet blij van Demi Moore, al zette ze een redelijke rol neer. Maar alles kwam nogal geforceerd over.

2*

Een film vol met cliché's en dun plotje, die desondanks goed vermaakt dankzij prima acteerwerk en filmtechnisch zit het allemaal dik in orde met de film. Alleen heb je een film als dit 100x eerder ook al gezien. Andere films uit Ridley Scott's oeuvre zijn allicht beter dan dit doorsnee werkje. 3*

De feministen zullen er misschien plezier aan beleven, maar voor alle anderen is deze film maar een flauw zootje. G.I. Jane kent misschien enkele sterke momenten, maar helaas nog meer zwakke. En van een man als Ridley Scott mag je toch wat meer verwachten.

Ik was zeker onder de indruk van deze film. Normaal ben ik niet echt een fan van het acteerwerk van Demi Moore maar in deze film is ze echt heel goed. Wat komt zij sterk over zeg. En wat een power ! Ik vond het heel interessant om een verhaal te bekijken waarin een vrouw zich staande houdt in de wereld van de seals. Ik vind mezelf niet bepaald een feministe maar ik heb wel genoten van dit verhaal en om te zien hoe sterk ze zich houdt.

Absoluut één van de mindere films van Scott, maar toch lang niet slecht. De film ziet er (uiteraard) goed uit en Moore is eigenlijk perfect gecast in de overtuigende hoofdrol. De intense trainingscenes vormen het hoogtepunt van de film; daar kan de futloze aktie/anti-climax duidelijk niet aan tippen. De film had gewoon moeten eindigen met de 'suck my dick'-scene.

Het onderwerp is redelijk verfrissend: een vrouw in het leger. Ik vond het wel aardig om te zien wat zij allemaal meemaakte en dat ze gewoon de hindernisbaan aflegde.
Demi Moore met kort haar maakte al meteen een groot verschil.

Maar het is allemaal wel te voorspellen. Hier en daar een opstootje... en ze doet eigenlijk toch wat ze wil.

Ik heb de film voor een prikje op de kop kunnen tikken en dus opnieuw bekeken.

Mijn mening blijft onveranderd, ik blijf het een steengoede film vinden.

Na lange tijd deze film weer is herzien en opnieuw van begin tot eind genoten. De rauwheid van bepaalde scènes, het prima acteerwerk en de geweldige wisselwerking tussen Viggo Mortensen en Demi Moore, het is allemaal piekfijn in orde.

Vind het een treffend, goed en hard beeld van de training van een elite-onderdeel in 't leger, waar ook nog is de nodige politieke spelletjes bij komen kijken. Kan het absoluut waarderen dat eindelijk een keer een vrouw 'ballen heeft' in een legerfilm. Of zoals zij 't zou zeggen: "Suck my dick!"

4*

8/10 (IMDB)

Niet denderend.

En dat heeft dan vooral met het achterliggende moraaltje te maken, dat er echt zo dik opligt dat het geregeld serieus irriteert. Verder ook wel een beetje met de verdere opzet van deze film, al weet Scott daar nog wel iets van te maken.

Toenertijd in ieder geval een hot topic kan ik me herinneren, daarom dat deze film links en rechts ook wel hoge ogen gooide, ondanks het magere verhaaltje en het enorme voorspelbare verloop. En op zich is het onderwerp niet eens zo vervelend, het wordt alleen érg opdringerig gebracht.

Het eerste uur is verder ook wel een redelijk taaie zit. Ik ben al niet voor die trainingskampen-films, Scott weet er niet zo heel veel aan toe te voegen. Het bloeit allemaal wat open tijdens het tweede deel. Weinig subtiel allemaal, maar net dat maakt dat het wel vlotjes loopt. Zo komt de oplossing voor Moore's uitzetting wel erg makkelijk aanwaaien en loopt allemaal wel erg eenvoudig af, maar tegelijkertijd zorgt dat er gewoon voor dat het niet oeverloos saai wordt.

Beetje doorsnee Scott dit, al zijn de meeste van z'n films dat eigenlijk wel. Het is zelden dat de balans in z'n films echt goed ligt.

2.0*

Best een leuke film. De trainingen en uiteindelijk de echte test en uitzending zijn allemaal fantastisch in beeld gebracht. Het acteerwerk is meer dan goed. De regie is, zoals we gewend zijn van Scott, gewoon heel netjes. Het verhaal loopt alleen niet heel lekker en staat vooral in de weg van de situaties en de boodschap die de film wil overbrengen.

Ondanks dat de film geregisseerd is door de bekende regisseur Ridley Scott en deze film al diverse keren op de televisie is geweest (de film is nu ook al bijna 20 jaar oud), had ik deze film nog nooit helemaal gezien. Daar is nu dan eindelijk verandering ingekomen (voor films kijken is de kerstvakantie uitermate geschikt en dan vooral vanwege de lange avonden) en ik vond deze feministische Actie / Drama film best vermakelijk om naar te kijken.

Toegegeven, dit is zeker niet de beste film van regisseur Ridley Scott en het verhaal zit ook vol met clichés en is eveneens vrij voorspelbaar, maar toch was de uitvoering van het verhaal wel leuk gedaan en wist het verhaal me zeker ook te vermaken. Visueel werd ook alles fraai in beeld gebracht en zeker m.b.t. de trainingen en testen welke best hard waren en waarbij de Navy SEALS-eenheid, waaronder de eerste vrouw Jordan O'Niel (verdienstelijk gespeeld door Demi Moore die er met haar kale hoofd, althans na een tijdje, en gespierde lichaam best mooi uitzag) er flink van langs krijgen en velen vallen dan ook af (wat overigens gebruikelijk is, want circa 60% valt altijd af).

Het verhaal draait natuurlijk om Jordan O'Niel die als eerste vrouw de kans (in opdracht van de vrouwelijke senator Lillian DeHaven die gespeeld wordt door Anne Bancroft) krijgt om toe te treden aan een Navy SEALS-eenheid en waarbij Jordan O'Niel op dezelfde manier behandeld wilt worden als de mannen. Dat gaat natuurlijk niet zonder slag en stoot en veel mannen vinden het ook maar niets en dat levert natuurlijk een aantal seksistische en racistische (m.b.t. vrouwen) opmerkingen op en natuurlijk ook de nodige clichés. Ook spelen een aantal personen een vuil politiek spelletje met haar. Uiteraard staat Jordan O'Niel spreekwoordelijk haar mannetje, ze roept op een gegeven moment ook tegen iemand "zuig mijn pik" , en weet ze uiteindelijk ook het vertrouwen te winnen van de mannen en wordt ze de held van de Navy SEALS-eenheid.

De uiteindelijk missie die het Navy SEALS-eenheid in Libië (waarbij Kadhafi genoemd) noodgedwongen moet uitvoeren i.v.m. een satellietbergingsactie (voorzien van plutonium) van een andere Navy SEALS-eenheid, mocht er ook wezen en die vond ik zelfs wat spannend en wist me ook een beetje te ontroeren omdat ik het wel mooi vond. Bij die missie (die in totaal iets van 15 minuten duurt) zit eigenlijk ook de enige echte pief paf poef actie in het verhaal en die is best nog aardig. Dat deze film vermakelijk is ligt ook voor een groot gedeelte aan de cast die het leuk en verdienstelijk doen en dan vooral natuurlijk de hoofdrolspelers Demi Moore (in de rol van Jordan O'Neill) en Viggo Mortensen (in de rol van commandant John James Urgayle, die de Navy SEALS-eenheid keihard traint).

Al met al gewoon een vermakelijke feministische Actie / Drama welke zich lekker wegkijkt en ook weet te vermaken. De nodige clichés en het voorspelbare verloop moet je wel op de kop toenemen.

Goeie film waarin bij wijze van proef een vrouw wordt toegelaten tot de SEAL-opleiding. Een film over emancipatie binnen het elitekorps van het leger. Wellicht wat dik aangezet, maar de trainings-scenes zijn onderhoudend en goed in beeld gebracht. Demi Moore zet absoluut een stoere rol neer en staat haar mannetje, maar het is toch Viggo Mortensen die de scenes weet te stelen. Het gaat alleen net wat te lang door voor 4.0 sterren.

Een van de mindere films van Ridley Scott. Alhoewel ik zo'n Seals opleiding altijd erg interessant vind, ergerde ik me vooral aan Demi Moore. Wat een slechte actrice is dat zeg. Ik moet wel zeggen dat ze er erg afgetraind uitzag, dat pleit voor haar. Verder vervult ze ook wel een stoere rol maar ze komt kwaliteiten tekort om een hoofdrol te spelen.

Viggo Mortensen blijft voor mij altijd Aragorn, daar kan ik niet omheen. Ook geen spetterende rol overigens. Al moet ik er wel bij zeggen dat er geen grotere clichérollen bestaan dan die Scott in deze film verwerkt heeft. Tel daarbij op de tenenkrommende laatste scene in Libië en ik kan niet anders dan een onvoldoende geven, het interessante onderwerp ten spijt.

“Hey, O'Neil! I'd go to war with you any day!”

G.I. Jane heeft een interessant verhaal, het acteerwerk is sterk, en de militaire training levert geweldige scènes op. Toch miste ik wat. De voorspelbaarheid van het script doet de film bijna de das om en het sentiment ligt er soms kilometers dik bovenop. Toen een Navy SEAL Jordan op het laatst de hemel in prees had ik wel even een teiltje nodig. Een film die strijd voor gelijke rechten tussen man en vrouw zal ik altijd steunen, maar iets meer subtiliteit en iets minder Amerikaans sentiment had G.I. Jane goed gedaan. De weergaloze acteerprestaties van Demi Moore en Mortensen vergoeden wel veel.

Redelijk maar niet voldoende, vooral omdat de bedoeling van de film niet uit de verf komt.

De eerste tien minuten, met een hoop gebral over vrouwelijke discriminatie, is qua toon bijna niet te harden. Een te vlot en opgepompt jaren '90 sfeertje qua muziek doet de niet geheel oninteressante thematiek praktisch de das om. De eerste kennismaking met Jordan is ook maar zo zo...het is gelukkig rond de training waar de film opgang komt. Alhoewel de overdreven macho sfeer weer een beetje teveel van het goede is. De beelden van de BUDS training zijn prima en doen niet onder voor het echte werk. Bovendien wordt dit gedeelte met bepaalde andere elementen van de training niet alleen mooi gefilmd maar bovendien goed gebracht. Daarnaast is Demi Moore natuurlijk om op te vreten en overtuigt Mortensen vandaag in deze rol meer dan afgelopen vrijdag in Hidalgo.

Desondanks ligt het sentiment richting het einde er wel erg dik bovenop. Natuurlijk wordt ze spreekwoordelijk genaaid, natuurlijk houd ze vol, natuurlijk voltooit ze de opleiding en natuurlijk wint ze de harten van haar macho kameraden die eerst niets met een 'gleuf' van doen wilden hebben.Even veer ik op uit mijn stoel bij de SERE training. Bij de SAS is het gebruikelijk dat iemand fysiek en geestelijk gemarteld wordt tijdens de training tot hij breekt. Dit om degene te tonen waar zijn breekpunt ligt zodat hij zich daar op voor kan bereiden en het 'nep-verhaal' op kan hangen. Maar hoe hier op iemands gebroken been omgeslagen wordt lijkt me niet realistisch binnen de training en discutabel. Wel interessant is de bijna verkrachting. Eenmaal gevangen is dit een middel om te breken dat ongetwijfeld gebruikt zal worden, een dreiging die ook best wel knap gebracht wordt en de vraag hoe verder de Master-Chief eigenlijk zal gaan. Hij krijgt het best mogelijke antwoord wat dat betreft van Jordan ik zal niet breken.

Wat de scenario schrijver of Scott nu eigenlijk wilde met het plaatsen van een vrouw binnen een mannenbolwerk is me niet helemaal duidelijk. Een trap tegen de gevestigde orde? Een poging om een discussie te beginnen? Het is weliswaar nieuw en anders maar de feministische boodschap wordt even hard om zeep geholpen door de roddel en achterklap van de vrouw die Jordan zelf in stelling brengt. Wat dat betreft is GI Jane een redelijke film met boeiende momenten maar ook niet meer dan dat.

Mwa.

Scott begeeft zich dit keer weer op oorlogsterrein en heeft grote namen naar zijn productie toe weten te trekken. Zoals gewoonlijk dus eigenlijk. Wat de film deze keer te vertellen heeft? Een iets serieuzer gegeven dat op de dag van vandaag nog altijd relevant is, maar het maakt uiteraard niet meteen een goede film.

Het mag duidelijk zijn wat de film je duidelijk wil maken. Scott windt er ook niet bepaald doekjes om, de film communiceert zich redelijk direct op dat vlak. Zo direct dat het uiteindelijk wat opdringerig begint aan te voelen, aangezien in principe elke scene in het kader ervan staat. Vrouwen die worden gediscrimineerd en zwart worden gemaakt, maar Moore kan zich daar dan eventjes doorheen boksen.

Buiten de kern kijkt de film uiteindelijk nog wel aardig weg. Scott kiest hier voor een wat minder subtiele aanpak waardoor de film best lomp te noemen is. Veel geluid, veel kaboem en regelmatig wat vulgaire dialogen. Voor een film binnen dit kader had ik het minder gewelddadig verwacht, maar dat zijn dan weer dingetjes waar Scott maar al te graag overheen wil gaan. Heb er niks op tegen, maar het voelt wel onoprecht aan.

Wat ik vooral mislukt vind, was de finale die ik uitzonderlijk lelijk gefilmd vond. Ik heb het over de korte oorlogssequentie. Wat Scott daar van zijn cameraman vroeg ontgaat me volledig. Zoom-ins, vreemde bewegingen, maar nooit een goed samensmeltend geheel. Het zag er simpelweg niet uit. Verder is de film ook niet briljant gefilmd (Scott heeft ze technisch beter gemaakt), maar de grootschaligheid van de productie maakt dan wel weer indruk.

Het is aardig vermaak voor een keertje, maar wel vermaak dat iets meer duidelijk wil maken dan de gemiddelde actiefilm. Voor de fans van echte oorlog moet ik wel zeggen dat de film zich alleen voornamelijk bij het trainingsproces houdt. Scott zal nooit echt mijn ultieme regisseur worden, en dit soort films laten die perceptie ook niet bepaald verdwijnen.

G.I. Jane een film met een ijzersterke Demi Moore. Het verhaal is zeer onderhoudend en de combi actie / drama komt goed uit de verf. Verhaaltechnisch gaat de film op het einde met enkele overbodige scenes mijns inziens iets te lang door maar het mag de pret niet drukken.

Lamentabel.

Ik had amper anders verwacht, maar G.I. Jane is dus effectief een idioot, potsierlijk machofilmpje. Alleen is de macho geen man - nu ja, het loopt vol met macho's, want we hebben te maken met Navy Seals. De übermacho is Demi Moore, die tegen alle verwachtingen in, en ondanks allerhande tegenkantingen, zowaar bewijst dat vrouwen niet enkel in de keuken thuishoren. Wie had het voor mogelijk gehouden? Het is Hollywood, dus enige nuance, op welk niveau dan ook, kan niet. Ridley Scott, immer wisselvallig, kan er eigenlijk ook niets mee. Hij gebruikt z'n budget, maar verder is dit een draak van een film. Dom en cliché. Geen reclame voor het leger, noch voor de vrouwenzaak.

1

Beter dan ik verwachtte, soms wel amusant, maar dan ook weer geen super-film van Ridley Scott. Het feminisme druipt met bakken van de film af. Als je de gelijke van een man wil zijn, dan moet je er wat voor over hebben. Een senator (vrouwelijk of course) wil bij wijze van test een vrouw laten deelnemen aan de keiharde Navy Seal training, met daarbij o.a. een simulatie van een oorlogssituatie plus een missie op het veld. Dat de film zich bezighoudt met het ontkrachten van archaïsche stereotiepen over vrouwen en genderrollen moet je er bij nemen al zaten er wel een paar grappige tussen (de vrouw die denkt dat ze door haar man afgeranseld wordt bvb. Het zou natuurlijk wel interessanter en geloofwaardiger zijn om een film te maken waar mannen eigenlijk vrouwelijke taken en rollen vervullen maar dan heb je misschien ook een saaiere film. Demi Moore kreeg een razzie voor deze film al heb ik wel bewondering voor haar afgetrainde lijf, waar ze wschl veel voor heeft afgezien. Gemiddelde een beetje onterecht toch want dit was best vermakelijk.

De harde kaalgeschoren kop van Demi Moore op de poster belooft nogal wat.

Al meer dan vijfentwintig jaar overigens, want ik wilde de film indertijd al graag zien, maar dat kwam er steeds niet van. Nu dan eindelijk, en eerlijk gezegd valt het toch wat tegen. Nee, het is niet slecht, maar nee, het is niet echt heel erg overtuigend, dat is het dan wel een beetje. Waar ik toch wat op gehoopt had was een overdreven heroiek epos a la Top Gun, maar dat was van te voren al niet helemaal het punt. Maar wat dan wel - dat ze het redt? Achteraf en vijfentwintig jaar verder in de evolutie is dat evident.

Maar wellicht is dat ook zoals het zou moeten zijn, anno nu - een film over een vrouw die soldaat wil zijn, en daar de beste van wil zijn, als dat geen ophef meer veroorzaakt zijn we toch weer een stap verder. Nu de werkelijkheid nog zien als de film.

Het zegt wellicht overigens ook nogal wat dat ik er al zoveel woorden aan besteed voordat ik zeg hoe fraai de rol van Demi Moore is. Ik geef het maar even mee.