Oh, God! (1977)

De film was een groot succes een in de bioscopen en werd goed ontvangen. George Burns speelt indrukwekkend, as usual, maar wat mij het meest tegenstond was John Denver, die hier zijn acteer-debuut in een bioscoopfilm maakte. Ik vond hem niet geloofwaardig.

Daarnaast, het uitgangspunt van de film is in principe sterk, maar het gaat allerlei kanten op en blijkt te verzanden in compromissen inclusief een onnodige rechtbank-scene. Jammer.

Stiekem toch wel erg vermakelijk! George Burns lijkt erg veel plezier in zijn rol te hebben en Teri Garr is niet alleen een schoonheid en bovendien super schattig, ze was ook een aangename verrassing.

God laten spelen door George Burns was een originele invalshoek, dat had ik niet gelijk achter deze man gezocht.

Simpel maar doeltreffend.

3*

Komedie die het vooral moet hebben van de kostelijke dialogen niet enkel die tussen George

Burns (Als God) en John Denver (Als de beoogde boodschapper) maar ook die tussen John

Denver en zijn vrouw gespeeld door Teri Garr, en die geregeld bij mij een glimlach teweeg

wisten te brengen. Met verrassend goed spel van zanger John Denver trouwens. De film lijkt

een loopje te willen nemen met het 'geloof', en zet je ondertussen stiekem ook een beetje

aan het nadenken omtrent het eventuele bestaan van God en zijn invloed op het menselijke

bestaan. Er wordt in ieder geval verrukkelijk ironisch mee gespeeld, aldoor met een

vriendelijk-komische knipoog. Naar het einde toe gaat de lach wel een beetje naar de

achtergrond, maar is de film nog altijd leuk en vlot met een luchtige charme zoals die de

hele film aanwezig is. Dat vond ik vooral ook een pluspunt aan deze film.