The Tulse Luper Suitcases, Part 1: The Moab Story (2003)

Hmm.

Minste Greenaway, komt vooral omdat het onderwerp mij totaal geen fuck kon boeien.

Visueel is hij nog steeds boeiend. De cutouts en inserts zijn niet altijd even mooi, maar het effect is zeker boeiend. Daarbij hou ik wel van het gebruik van (subtitels) tekst in film. Zeker als het compleet in de film geïntegreerd is. Vaak een mooie ondersteuning van wat er gezegd wordt.

Toch wordt er iets teveel verdergeborduurd op dezelfde visuele kunstjes, waardoor het soms z'n effect wat lijkt te verliezen. Vooral in enkele scenes waar het narratieve de overhand krijgt smacht je naar wat visuele geinigheid om je mee bezig te houden.

Weet niet of die Luper nu echt bestaan heeft, op basis van deze film kan het mij ook totaal niet boeien. Laat staan wat die vent nu eigenlijk gepresteerd heeft of hoort te presteren.

Mooi om naar te kijken dus, veel inventiviteit, al valt ook dat wel mee als je eerdere Greenaway films gezien hebt. Het blijft in elk geval wel unieke cinema, waar ik graag wat tijd voor uitrek. Al denk ik niet dat ik deel 2 en 3 kortelings ga bekijken (gezien ook de speelduur van de films).

3*, louter op basis van het visuele.

Experimentele cinema.

1e ziening van The Tulse Luper Suitcases.

Het acteren is zo slecht nog niet.

Bezijden het experimentele karakter en het hier en daar aardige acteren is de film compleet van de pot gerukt.

Wat een onvoorstelbare ramp.

(vervelend vind ik dat op de hoes die ik in bezit heb niet staat vermeld dat dit een deel is van een trilogie. Op het einde zie je dan het onverwachte to be continued.)

Dito hier.

Visueel blijft het wel apart en mooi verzorgd, maar na een aantal van zijn films ken ik dat nu wel een beetje. Nog twee delen zou ik alleen onder dwang kunnen kijken.

Het verhaal van een man genaamd Tulse Luper. Op de typische Peter Greenaway manier gefilmd. Veel mooie beelden. Goed gedocumenteerd en geordend. Naakte mensen.

The cook the thief en drowning by numbers vind ik nog steeds heel erg mooie films.

Maar bij Prospero's book ging de vorm van de film al te veel de overhand nemen.

En dat is hier helaas ook nog steeds het geval. Het uiterlijk van de film lijkt bij Peter Greenaway inmiddels belangrijker dan de inhoud. En dat leidt wel erg af. Te veel zelfs.

En dan was dit zelfs nog maar part 1. Ik vrees alleen dat ik aan part 2 en 3 waarschijnlijk niet meer zal toekomen. Dus hoe het met Tulse Luper zal aflopen?

Nee, dit is helemaal niks voor mij. De decors, de manier van filmen, het experiment. Na enkele minuten al de aandacht kwijt omdat dit mij op geen enkel vlak ook maar ergens kon boeien. Wel perfect als achtergrond bij het strijken, maar zelfs dan nog was dit vreselijk. 0,5*.