Jingi no Hakaba (1975)

Dit is één van m'n favoriete yakuza films. Tetsuya Watari is uitstekend in de hoofdrol en de stijl die Fukasaku hanteert vind ik persoonlijk geweldig: vlot, realistisch, bruut, chaotisch en in your face!! Hij gebruikte deze stijl (alsmede onder andere de acteurs en thema's) bij vrijwel al z'n 70s yakuza films, waardoor sommigen hem bekritiseren, maar mij hoor je absoluut niet klagen. Never change a winning team, moet Fukasaku waarschijnlijk gedacht hebben. En succes had hij, want het yakuza genre stootte destijds mede dankzij hem de samurai film van de Japanse film-troon.

Te gekke film...die Tetsuya Watari speelt inderdaad erg cool. Ben benieuwd naar de rest van Kinji Fukasaku...

Je hebt al flink wat van 'm gezien JayLunar...nog tips?

De twee boven mij zijn wel heel positief zo positief ben ik niet, maar het was een best aardige B-film.

Er komen natuurlijk wel wat clichés om de hoek kijken, maar door het vlotte camerawerk en de leuke actie momenten is het best genieten allemaal.

Alleen had het wel een stukje korter gemogen, het verhaal was flinterdun en had makkelijk in 90 minuten verteld kunnen worden.

Toch 3 sterren voor deze geinige B-film.

Vreselijke film.

Ik begrijp echt niet waar Fukasaku z'n reputatie vandaan haalt. Stylistisch heeft het veel weg van een filmstudent die niet goed opgelet heeft in de les. Qua timing, flair en esthetiek is het werkelijk nul, niks, nada. Het belachelijke gezwier met de camera is slechter dan de vechtscenes in Blade, de kleurfilters zijn mat en passieloos in gebruik en van framing heeft de beste man ook nog nooit gehoord blijkbaar. Van muziek is er amper sprake, wel van lawaai. Veel lawaai. Zomaar hier en daar wat boven de film gegooid.

Het Yakuza verhaaltje is droog en saai verteld. Het begint met het ophemelen van Rikio als erg slimme kerel, waarna je hem de hele film de meest idiote en stopzinnige dingen ziet uithalen.

0.5*, gewoon beneden alle pijl. Zielige film.

PS: ik heb een versie van 93 minuten gezien, kan me niet indenken dat dit zich zou rekken tot 120+ minuten.

Volgens mij heeft onderhond een andere film gezien. En in vredesnaam, vergelijken met camerawerk uit Blade?

Regels zijn er overigens om gebroken te worden.

Ik heb genoten van de film.

Volgens mij heeft Sol- een andere recensie gelezen

Off topic berichten verwijderd. Persoonlijke grieven graag via PM en niet bij films.

Visuele 'flair'? Mooi geframede plaatjes? Esthetiek? Bij een Fukasaku yakuzaflick uit de 70's?? Doe toch niet zo raar; het is geen Kitano! Deze drukke handheld filmstijl met filters en schuine camerastandpunten hebben Fukasaku tot de auteur gemaakt die hij was. Zijn visuele stijl sluit precies aan bij de inhoud; Fukasaku schetst in bijna al die yakuzafilms de chaotische, moreel vervallen staat waarin na-oorlogs Japan verkeerde.

Ik kan best begrijpen dat je het niet mooi vindt, maar het heeft natuurlijk niets met 'onkunde' van doen.

Fukasaku blonk uit binnen het Yakuza genre met zijn moderne en realistische tegenhanger van de daarvoor zo populaire 'ridderlijke yakuza' of ninkyo variant; die meer binnen het kader van de historische film vallen en vaak ook strak binnen de genre-voorschriften bleven. In de "battles without honour and humanity" reeks kan ik zijn hippe, bijna documentaire stijl zeer waarderen en geeft het geheel een grote meerwaarde. Deze losstaande film heeft ook Kinema Junpo awards in de wacht gesleept en beloofde dus weer een topper... maar ik kon er niet helemaal inkomen. Ik weet niet precies of het ligt aan de onsympathieke en ongeloofwaardige centrale anti-held of het feit dat Fukasaku's stijl hier eerder nogal rommelig dan cool overkomt, maar zou deze dus zeker niet aanraden. Weet nipt een voldoende te halen, wat betekent dat het voor liefhebbers van gangsterfilms nog goed te doen is; verder alleen voor Fukasaku completisten.

Ik zou toch eerder het omgekeerde aanbevelen. Laat de Battles without H&H pentalogie links liggen en kijk deze voor een vitale Fukasaku film met wat pit. Tetsuya Watari doet ook niet of nauwelijks onder voor Bunta Sugawara.

Maar de echte completisten zijn sowieso veroordeeld om ze allemaal te zien.

Bunta is toch wel heel cool hoor!!! zie hem denk ik zelfs nog liever dan Ken Takakura (die toch wel de nummer 1 yakuza acteur genoemd zou kunnen worden...). De acteur hier was zeker ok, maar het personage voelde ik dus niet zo... kan me goed voorstellen dat het voor sommigen andersom ligt, kwestie van smaak zou je in dit geval dus met zekerheid kunnen zeggen.

Dat zijn in de Jaren 70 wel de namen, ja.

Heftige en bloederige yakuzafilm. In vlot tempo wordt de ‘rise’ en fall (letterlijk) van een doorgedraaide yakuza geschetst. De regie is energiek en geeft ons een aantal bizarre scenes.

Nu de versie van Miike kijken.

4*

Levendige maar tegelijkertijd erg rommelige misdaadfilm over Rikio Ishikawa, een jonge en brutale crimineel die in het Tokio van 1946 zijn intrede doet in de yakuza-wereld. Plot en personages zijn boeiend genoeg, maar de visuele stijl die hier wordt gehanteerd werkt al snel op de zenuwen. Met het extreem schokkerige camerawerk was regisseur Kinji Fukasaku zijn tijd in ieder geval ver vooruit. Maar of dat een aanbeveling is...