Notre Histoire (1984)

Heel bizarre film die over nagenoeg de ganse duur als een komedie overkomt met heel wat verwarrende situaties en wisselende houdingen van de personages. Soms lijkt het een fantasierijke, onwezenlijke droom en eigenlijk is het dat wel. Het einde van de film verduidelijkt echter heel wat.

Interessant van opzet en boeiend omwille van de chaotische en erg originele manier om relatieproblemen te schetsen.

Saai, vervelend en ergerlijk pretentieus.

Alain Delon moet stomdronken geweest zijn toen hij het contract voor deze flutfilm tekende.

Ik heb niet zoveel ervaring met Blier-films. Hij zit een beetje tussen Eric Rohmer en Olivier Assayas in voor mijn gevoel. Dat 'zeurderig-alledaagse' met een soort moeilijk-te-benoemen mysterieus sfeertje. Het voelt daarom altijd wat ongemakkelijk. Je wantrouwt de boel, terwijl er eigenlijk weinig opmerkelijks gebeurt of te zien is. Maar het wringt. Movsin vangt het in zijn beschrijving hieronder wel goed.

Best intrigerend, maar door dat zeurderige ook wel moeilijk te verteren. Delon is te zien in een van zijn latere rollen en Baye in een van haar vroegere. Het thema is vaker gebruikt en komt uiteindelijk ook wel uit de verf, maar het heeft er een erg, erg lange en rommelige inleiding van anderhalf uur voor nodig.

En als Delon dronken was voordat hij het contract tekende is hij er tijdens de opnames mee doorgegaan...

Er is een tijd geweest —lang, heel lang geleden— dat ik verkikkerd was op Nathalie Baye. Van haar omfloerste blik en aanstekelijke lach raakte mijn hormonenhuishouding destijds steevast in de war. Geen wonder derhalve dat ik de meeste van haar films van vóór het jaar 2000 minstens één keer gezien heb.

Deze satire van Bertrand Blier over huwelijkstrouw kende ik echter nog niet. Het is een milde komedie over vreemdgaan. Hoewel Blier zoals gebruikelijk weer een aantal absurde ontwikkelingen inbouwt, is het verhaal van de film minder bizar dan ik van hem gewend ben.

Al met al een aangename film, goed voor meer dan een handvol lachsalvo’s. Alain Delon is helaas miscast. Die hoort naar mijn mening niet thuis in dit soort films.

Ik vond deze film te onevenwichtig. Het had elementen van komedie, klucht, satire en tragedie en die mix vond ik niet gelukkig. Dan speelde Alain Delon een dronkaard, en dat hield hij tot (bijna) het einde vol, maar wat mij betreft te overdreven. Ik heb de film uitgekeken omdat ik benieuwd was naar welke vreemde richting de film nu weer zou inslaan en naar het einde van de film. Al met al gezien het spelersmateriaal: teleurstellend.