Drum (1976)

Veel naakt, veel racistische taal, maar vooral veel scènes die gekopieerd zijn uit Mandingo, waarop dit het vervolg is. De film begint zelfs met een - opnieuw gefilmde - flashback waarin het verhaal van Mandingo in grote lijnen wordt verteld. Maar dit is een rommelig exploitatiewerkje met slecht gedubde dialoog, een overdaad aan seks en geweld en een bloederige finale die duidelijk bedoeld is om de liefhebbers van zinloos bloedvergieten tevreden te stellen. De vertolkingen zijn zo karikaturaal als de karakters, het verhaal is niet interessant en Ken Norton is veel minder charismatisch dan in Mandingo.

Deze Actie / Drama (de Actie is eigenlijk wel pas van toepassing in de laatste 15 minuten) film heb ik gekeken, omdat dit de laatste film zou zijn waarin Pam Grier (niet in een hoofdrol) bloot zou zijn te zien en dat is ook het geval, maar wel maar één keer en dat na circa 90 minuten als ze uit een raam kijkt naar een brandend gebouw (haar borsten zijn dan ongeveer één seconde te zien, dus je moet al goed opletten, want anders mis je ze ook nog ). Haar rol als slavin (vooral gekocht om seks mee te hebben) Regine stelt eigenlijk niet veel voor en ze is ook maar in een paar scènes te zien (voor het eerst na 40 minuten).

Deze film is een voortzetting van "Mandingo (1975)" (je krijgt tijdens de opening ook een korte samenvatting te zien) en dan 20 jaar later en het speelt zich af in New Orleans. In dit verhaal draait het om de zwarte Drum (Ken Norton) welke de bastaard zoon is van blanke bordeel eigenaresse Marianna (Isela Vega, die een paar keer bloot is te zien en die best mooie borsten had). Toen ze 20 jaar geleden op het punt van bevallen stond, zei ze tegen haar zwarte lesbische vriendin Rachel (Paula Kelly, die best veel leek op Pam Grier):

"I am going to have a baby, a little black bastard as baby"

De film zit sowieso vol met racistische opmerkingen (het woord "Nigger" komt zeer regelmatig voorbij), akelige personen en akelige gebeurtenissen en Ken Norton (die wel wat weghad van O.J. Simpson) in de hoofdrol weet eigenlijk interesse noch sympathie op te wekken. Dat had ik wel voor seksistische plantage-eigenaar Hammond Maxwell (aardig gespeeld door Warren Oates). Had ik destijds geleefd, dan was ik misschien ook zo iemand

Regine: And titties! You likes big titties, don't ya ?
Hammond: Oh, you know I loves big titties.

Het verhaal wist mij eigenlijk nog wel enigszins te vermaken en te boeien en dat komt o.a. omdat er best veel bloot in te zien is (met name in de eerste 30 minuten) en dat van zowel blanke als zwarte vrouwen en een aantal hadden best een mooi lichaam en waren daarbij ook nog vrij rondborstig zoals de blanke Fiona Lewis (in de rol van Augusta Chauvet, die door Marianna wordt voorgesteld aan plantage-eigenaar Hammond Maxwell en waarmee ze wilt gaan trouwen) en de zwarte Brenda Sykes (in de rol van Calinda, die Drum als prijs krijgt, van de homoseksuele akelige slavenhandelaar Bernard DeMarigny, na het winnen van een boksgevecht). De scène waarbij de borsten van Fiona Lewis te zien zijn was best leuk, want daarbij zit ze in bad en wordt ze gewassen door Pam Grier, die dan op een gegeven moment zegt:

"You sure have a pretty body Miss Augusta"

Cheryl Smith (helaas al een tijdje overleden), die destijds 20/21 jaar oud was, in de rol van de 18-jarige geile Sophie Maxwell, die de dochter is van plantage-eigenaar Hammond Maxwell, mocht er ook best wezen en is gelukkig ook een paar keer topless (vrij grote borsten) te zien (vooral tijdens de scène in de paardenstal waarbij ze seks wilt hebben met Blaise en waarbij dit verhindert wordt door Drum en waarbij ze dan tegen hem zegt "Get out of here damn nigger").

Ze was wel één van de akelige personen, die geilt op "Niggers" (zoals ze ze steeds noemt) en graag seks met hun wilt hebben en als ze haar zin niet krijgt zegt ze tegen haar vader dat ze haar iets aangedaan hebben (o.a. verkracht of het vasthouden en strelen van hun penis, welke zij "Thing" noemt ). Uiteraard krijgt ze nooit haar zin, maar daardoor komen de slaven Drum en Blaise (Yaphet Kotto) wel in de problemen en krijgen ze o.a. billenkoek (waarbij ze volledig bloot aan hun voeten worden opgehangen) en Blaise wordt zelfs bijna gecastreerd en verhandeld.

Uiteraard komen op het einde (de laatste 15 minuten van het verhaal) de slaven in opstand (onder leiding van Blaise) tegen de slaveneigenaren (die uitgenodigd zijn voor een etentje bij Hammond, i.v.m. het samen zijn met Augusta) en valt er actie te zien, waarbij het er geregeld hard aan toe gaat (o.a. worden blanke vrouwen verkracht). Daarbij neemt ook Drum wraak op smeerlap Bernard DeMarigny, door hem persoonlijk met zijn eigen handen te castreren.

Velen worden tijdens de opstand gedood en o.a. Blaise, Marianna en Regina. De enige die het weten te overleven zijn Hammond, Augusta en natuurlijk Drum, die uiteindelijk wegrent en zodoende zou er nog een vervolg op kunnen komen, maar dat is niet gebeurt. Wel heeft natuurlijk vele jaren later regisseur Quentin Tarantino zijn Western / Actie film "Django Unchained (2012)" min of meer gebaseerd op "Mandingo (1975)" en "Drum (1976)".