Jiang Hu Long Hu Men (1987)

Weeral een heerlijk heroic-bloodshed verhaaltje uit Hong-Kong. Vol emoties, eergevoel, vriendschap, zelfopoffering, nostalgie, hallucinante situaties, slowmotion, kogelballetten en bloederige taferelen... De charismatische Chow-Yun-Fat is gemaakt voor deze rollen en deed het weer heerlijk. Helaas haalt deze film niet het niveau van genrecollega's zoals The killer of Full contact ondermeer door een gebrekkige en ononderhoudende service van de laatste 2 elementen, die ook nog eens van mindere kwaliteit waren.

Veel oubollige scenes ook met stomme dialogen die niet zoveel toevoegden aan het verhaal. Het kwam dan ook allemaal traagjes op gang en de vooruitgang kwam op de verkeerde momenten. Het kwam met momenten ook nogal erg rommelig over.

Kortom: er bestaan veel betere werken in deze stijl, maar toch deels erg vermakelijk ook, als je van het genre houdt. 2,5

Vermakelijke kogelballetfilm die mij echter minder wist te overtuigen dan A better tomorrow. Mede doordat in deze film alles te geforceerd overkwam op mij. De liefdesscenes en het verhaal kwamen op mij veel te vaag over en maakte een veel te losse indruk. Daarnaast vind ik het einde wat tegenvallend naar mijn mening, maar wel typisch voor zin film.

3*

Mwha, dit was toch weer niks. Onbegrijpelijk dat Hong Kong Legends alleen maar troep heruitgeeft. En het dan nog zo oerslecht synchroniseren ook wat niet op de maat van de mondbewegingen is. Flaming Brothers was weer zo'n film van zo'n typische John Woo-wannabe regiseur, waarvan der nog velen zijn die Yun Fat vragen om het maar een beetje op een John Woo film te laten lijken. Maar het mislukt gewoon. De film word overgoten met zulke slappe melodrama wat nu wel erg ver gaat. Laat staan dat de film maar een beetje actie bevat en over het algemeen gewoon 75 minuten gezwijmel, gejank, gesoap doordrenkt met zwaar irritante liedjes. Ook vond ik de cast maar matig spelen. Alleen sommige actiescenes waren wel te doen maar daar blijft het bij.

1* voor de actiescenes.

Onbegrijpelijke opmerking.

Dat label heeft bijna alle grote Hong Kong martial arts films uitgebracht vanaf 't Jackie Chan tijdperk. (en ook nog alle Lee films)

Dat doet Hong Kong Legends niet, dat doet Hong Kong zelf. Post-dubbing.

Slappe film. Verrekt weinig aktie naar HongKongse actiefilm begrippen. Ook Chow weet in deze niet te overtuigen. Het bekijken niet waard.

Aardig filmpje, teveel sentimentele scènes maken deze film wel wat saai om te kijken. Gelukkig wel enkele humoristische scènes en aardig wat schietoefeningen. Niet zo mooi als bij Woo maar toch hier en daar wel de moeite. Twee broers acteren sterk.

3 sterren

Flaming brothers doet vooral veel denken aan het betere John Woo werk, alhoewel dit niet tot dat niveau mag worden genoemd. Het is vooral een matige film die die stijl aanhoud, maar Flaming Brothers schiet op vele fronten tekort. Het verhaal over twee 'broers' die in de wereld van de misdaad terechtkomen gaat gecombineerd met veel drama en emotie, maar ook heel weinig actie. Daardoor voelt de film niet bepaald als actie/misdaadfilm aan, maar eerder als een misdaad/dramafilm. De ontwikkeling tussen de personages was zo slecht nog niet, maar er was veruit teveel dialoog. Ook de enkele actiescènes, vooral met name de laatste shootout was sterk, waren best oké. Chow Yun-Fat speelde een vrij typische rol en deed dit zeer naar behoren.