Norma Rae (1979)

Sally Field kreeg hiervoor een oscar, waar dat op gebaseerd is.. Verschrikkelijke actrice, redelijke goede film kan ik me herinneren

3*

Prima verhaal, maar eindigt nogal abrupt.

Sally Field (Oscar is terecht) en Ron Leibman speelden beiden de sterren van de hemel.

Prachtig de sfeer van the bible belt gezet. Een film die op scholen bij lessen maatschappijleer verplicht zou moeten zijn ivm de waarde van vakbond en kameraadschap.

4

Wat moet dat vreselijk zijn om in zo’n fabriek te werken en dan ook nog eens zo denigrerend behandeld te worden..… In dat opzicht schetst de film wel een helder maar treurig beeld. Het geblèr van Field vond ik onaangenaam, spijtig dat ze die stem in de luidruchtige fabriek ook nog eens regelmatig extra moest verheffen. Blijkbaar was het een Oscar waard, ik vond die Ron Leibman als vakbondsleider een betere rol neerzetten.

Trailer @ youtube

Typische jaren 70 Americana. Altijd fijn.

Goeie film over hard werkende vrouw in een textielverwerkingsbedrijf die zich inzet voor een vakbond. Realistisch in beeld gebracht met weinig opsmuk, maar wel wat langdradig. De film laat goed zien wat de effecten van een vakbond kunnen zijn op de werknemers. Mooiste scene is als het titelpersonage op de tafel gaat staan in de fabriek. Goed acteerwerk.

In de jaren ‘50 stond regisseur Martin Ritt op de zwarte lijst. In de jaren ‘70 koos hij sociale en politieke thema’s. Dit is losjes gebaseerd op de ervaringen van Crystal Lee Sutton. De gebeurtenissen zijn verplaatst van North Carolina naar Alabama. Het industriestadje Opelika had nog veel houten huizen. Een tracking shot toont de weefmachines en het katoenpluis in de fabriek. Cameralui moesten maskers dragen als bescherming tegen byssinose (bruinlong).

Sally Field heeft zich een zuiders accent aangemeten. Ze bruiste van energie. Toen ze haar die politiewagen in duwden, stribbelde ze zodanig tegen dat ze iemands rib brak. Als voorbereiding zijn zij en Beau Bridges echt in een fabriek gaan werken. Sommige figuranten waren echte arbeiders in die katoenspinnerij.

Ron Leibman speelt de New Yorkse jood die naar het stadje afzakt om een vakbondsafdeling op te richten. De conservatieve tegenreactie van de Southern Baptists en de fabrieksbazen is heftig. Ze beginnen een smeercampagne tegen Norma Rae, een alleenstaande vrouw met twee kinderen van twee verschillende vaders. De vakbond wordt voorgesteld als een samenzwering van communisten, joden en Afro-Amerikanen - met alle bijhorende scheldwoorden.

Het is een levensecht drama met pittig acteerwerk van Sally Field en Ron Leibman. Als toemaatje schreef David Shire het liedje It Goes Like It Goes, tijdens de aftiteling gezongen door Jennifer Warnes.

DON'T YOU DARE, DANIEL!!!! DON'T! YOU! DARE!!!!

Met die zin (en iets breder: die performance in Ms. Doubtfire) had Sally Field het voorgoed bij me gevroten. Irritant. Gewoon... iets dat me geheel tegen de haren instrijkt. Norma Rae was nog geen 5 minuten bezig toen Field me er weer aan herinnerde hoe dat ook alweer voelde, toen ze met naar voren gestoken onderkaak tekeer ging tegen haar bedreifsleider. NOT MY MAAAAMA! Oof...

Des te bevreemdender dat Field hier bij vlagen niet onaantrekkelijk is. Dat wil ik helemaal niet vinden! Must be the ungodly hour. . En ik moet toegeven: ze speelt hier zeker niet slecht, en evenmin is Norma Rae een slechte film.

3,5*

Mooi sociaal drama met een uitstekende Sally Field, terecht voorgedragen voor een Oscar en die won ze!! Ze kreeg er later nog eentje voor Places in the heart, ze is 1 van de beste actrices uit de jaren zeventig, samen met Faye Dunaway, Jessica Lange, Meryl Streep en Diane Keaton. Klassedame!!