El Verdugo (1963)

Geweldig hoge waardering op iMDB. Wel heel veel Non-US voters.

Volgens sommigen De Anti-Doodstraf film.

Niet alleen op IMDb wordt hij hoog gewaardeerd, het is tevens één van de lievelingsfilms van Carlos Reygadas. Maakt me dan toch wel benieuwd.

Lijkt me verder niet een film die je zomaar ergens vandaan vist verder, maar ik hou het in mijn achterhoofd: zet hem op mijn te-zien lijst.

Sterke, cynische satire. De film heeft even nodig om op gang te komen, maar naast de klucht ontpopt de film zich op het laatst zelfs tot een Kieslowskiaanse (zie Dekalog 5) meditatie op het onderwerp doodstraf. Ik wil zeker meer films van Berlanga gaan zien. 4*

Gorka Verdugo

Mja, niet iemand die ik in m'n prono zou stoppen...

'True'

DE anti-doodstraf film?IIG origineler en minder gelijkhebberig,jankerig en zelfingenomen als TGM of DMW.Als je deze film al als een manifest wilt zien,natuurlijk.Das wel het leuke aan films gemaakt onder het oog van de censor:je kunt er alle kanten mee uit.

Deze film kiest dus opvallend de POV van de beulen zelf,wat Berlanga ook weer de mogelijkheid geeft om los te gaan op de hypocrisie van een samenleving die de doodstraf tolereert maar de uitvoerders ervan als melaats beschouwt.Misschien is dat stiekem ook het eigenlijke hoofdthema.Hoe dan ook:prekerige pathetiek en didactisch gezwam is deze film goddank vreemd.

Natuurlijk kun je je de wederom geniale Isbert onmogelijk als feitelijke beul voorstellen,dat geldt al minder voor de wat vlakke Manfredi.Puur-komisch hoogtepunt is de grotto scène met de Guardia Civil die Manfredi komt ophalen,niet zo komisch is de onthutsende scène vlak voor the deed is done...zeker een filmisch hoogtepunt überhaupt(op afstand gefilmd ook).

Voor diegenen die vinden dat bittere satire pas compleet is met een paar hoornenbrillendragers die neuzelen over Berch(sic)man en Antonioni heb ik goed nieuws:die zitten er gewoon in!

Rijdt nochtans een sterke Vuelta dit jaar

Een film met een interessant onderwerp, waarbij een sterk, maar cynisch standpunt tegen de doodstraf wordt ingenomen. Wie vooraf denkt dat het leven van een beul een pretje is, zal al snel bedrogen uitkomen. Niets is minder waar, zo blijk blijkt hier in El Verdugo. Het vonnis voor de ter dood veroordeelde, lijkt hier ook een vonnis voor de beul, want de nieuwe beul wil alleen beul zijn, als hij niemand hoeft te executeren, en dat zijn nu eenmaal twee zaken die niet samengaan.

El Verdugo schept een redelijk sterk beeld van de Spaanse maatschappij uit het begin van de jaren zestig. De regie is uiterst aangenaam en Berlanga maakt vaak gebruik van lange takes, met een erg mooi gebruik van het zwart-wit. Het acteerwerk is naar behoren, waarbij ik vooral de schoonzoon, gespeeld door Nino Manfredi, erg goed vond. Wel praten die Spanjaarden hier in een ongelofelijk hoog tempo met elkaar, waardoor je wel goed moet opletten, om alles goed te kunnen volgen. Soms zakt het niveau een klein beetje in, maar over het geheel gezien is het behoorlijk goed. Het einde, waaruit bleek, dat de schoonzoon uiteindelijk hetzelfde lot zal ondergaan als zijn schoonvader, vond ik wel mooi.

Uiteindelijk komt El Verdugo net een klein beetje tekort voor de top, maar het is desondanks wel erg aangenaam en interessant kijkmateriaal.

3,5*

Met een titel als El Verdugo had ik eerlijk gezegd een ander soort film verwacht. Ik vind het meer een drama-komedie met zo nu een dan de trekken van een klucht.

De film is in stemmig zwart-wit geschoten en schetst een interessant tijdsbeeld van de Spaanse maatschappij eind jaren vijftig, begin jaren zestig. Ook het acteerwerk is in orde, met name de innemende beul op leeftijd Amadeo gespeeld door José Isbert is fijn om naar te kijken.

Een ouwe beul kapt er mee. Na 40 jaar heeft ie het wel gehad om mensen te executeren. Zijn schoonzoon neemt zijn job over, waardoor het mogelijk is voor opa, dochter, schoonzoon en baby een flat in aanbouw te betrekken. Echter ziet die schoonzoon er tegen op om een doodvonnis te voltrekken, maar ohjee wat een dilemma! Als ie zijn job niet uitvoert, krijgt het gezin ook geen flat.

Ongemerkt zat ik deze Spaanse film te vergelijken met Italiaanse neo-realistische films. De opa lijkt een beetje op die opa uit Umberto D. Qua armoede valt het dan nog mee, maar de situatie an sich is gewoon schrijnend. Het wordt af en toe versterkt met wat droogkomische momenten, zoals bij het huwelijk tussen dochter en schoonzoon of bij de bezichtiging van hun toekomstige flat. Het einde was ook wel redelijk sterk. Niet helemaal het predikaat 'topper', die de film van sommigen krijgt, maar goed vond ik het zeer zeker .

Opvallend leuke en nog steeds fris ogende film vol met satire en zwarte humor. De basis van het verhaal zit goed in elkaar en is ook goed uitgewerkt. Een man die als beul werkt voor de staat heeft een dochter die geen vriend kan krijgen omdat potentiële partners schrik en afkeer hebben vanwege het beroep van haar vader, tot hij beroepsmatig een begrafenisondernemer ontmoet die vanwege zijn eigen beroep met hetzelfde probleem zit. Hij neemt hem mee naar huis en dochter en ondernemer raken in elkaar geïnteresseerd, onbedoeld is de begrafenisondernemer opeens een getrouwde huiseigenaar geworden die in het "familieberoep" is terechtgekomen.

De film toont de beul en de begrafenisondernemer als gewone mensen die met hun baantje hun brood verdienen terwijl hun ambities elders liggen. Steeds zien we op natuurlijke wijze hoe de beloningen die zijn werk hem opleveren hem steeds verleiden om niet af te haken. De film heeft volgens de Spaanse wikipedia veel raakvlakken met de werkelijkheid uit die tijd. De laatste scène schijnt te zijn gebaseerd op een echte executie (waarbij de beul in een open ruimte tientallen meters moest afleggen voor hij bij de plaats van de executie is), en is er ook een beul geweest die het beroep accepteerde omdat hij dacht dat hij nooit iemand zou hoeven doden (en toen het zo ver was probeerde hij ontslag te nemen zonder succes, net als in de film).

Naast het leuke en zeer sterke script bevat het ook de nodige in humor verpakte critische noten tegen de doodstraf en tegen de maatschappelijke kijk erop, niet alleen zitten die critische noten in de dialogen maar ook in de film als geheel, die de beul als een mens toont waardoor een executie nog onmenselijker wordt (zoals met die laatste scène waar het de beul is die flauwvalt en bijna letterlijk naar de executieplaats gedragen moet worden).

In Spanje wordt deze gezien als een van de beste, zoniet de beste Spaanse film ooit. Qua script, dialogen en humor is het wat mij betreft zeker een aanrader. Er wordt verder sterk geacteerd en het tempo ligt behoorlijk hoog zoals vaker bij de komedies van deze regisseur het geval is. Ruim 4*

Goede film over het minst begeerde baantje van Spanje. De garotte is een behoorlijk gruwelijke executiemethode, waarbij de beul een ijzeren ring rond de nek van de gevangene steeds dichter draait tot de gevangene dood is. Niet dat andere executiemethodes nou zoveel humaner zijn, maar zelf zou ik- mocht ik ooit in die situatie geraken- toch "liever" voor een vuurpeleton staan. Maar dan moet je weer een man of 5 vinden die bereid zijn een kogel af te vuren.

In El Verdugo speelt Manfredi de nieuwe beul, tegen wil en dank. Als hij daadwerkelijk wordt opgeroepen voor een executie raakt hij in paniek en probeert hij er onder uit te komen, terwijl zijn vrouw en schoonvader het uitje wel zien zitten- het is immers op Mallorca. Het laatste deel in de gevangenis is vooral sterk. De satirische ondertoon blijft (Manfredi gedraagt zich alsof hij zelf ter dood wordt gebracht, en krijgt de champagne die de terdoodveroordeelde zelf zo-even afgeslagen had), maar de droge registratie van de wandeling naar de executieplaats is behoorlijk aangrijpend.

Voor deze film wist in niet dat Nino Manfredo ook in niet-Italiaanse film meedeed?

Dankzij arno74s Spaanse Toplijst deze film maar eens opgesnort en daar geen spijt van gehad. Op veel vlakken en interessante film. Qua aanpak van het thema origineel, verfrissend en effectief genoeg. Qua uitvoering ook leuk en leuk kijkvoer.

Opvallend vond ik de sequence waarin de terdoodveroordeelde en beul beiden naar de executieplaats worden geleid. (edit: pippo stipt dit ook aan en inderdaad ook onthutsend!).

Misschien geen topper, maar zit daar toch wel dicht tegenaan.