Naza (2026)

Kalmte voor de storm.

Makers Gaza-docu roepen op: vertoon onze film niet op 7 oktober - Nos.nl

Een controversiële, maar eigenlijk nog onbekende film: NAZA - Cidi.nl

The Guardian To Offer Doc ‘NAZA’ For Free On Website After Theatrical - deadline.com

Is het trouwens een idee om onze positieve krachten hier te bundelen en de discussie vooral te centreren op de film en het thema collateral damage? Zeker omtrent collateral damage zijn er hele interessante morele discussies te voeren. Ik begrijp heel goed dat er heel veel andere discussies mogelijk zijn, maar ben wel bang voor een eindeloze Ajax-Feyenoord discussie.

Dat is typisch iets wat een Feyenoorder zou zeggen...

P.S. ik ben het ermee eens. We gaan het toch hier niet oplossen dus de discussie zelf heeft geen zin en geen invloed.

Haha je hebt me betrapt!

Scheelt wel weer dat PSV de afgelopen jaren de betere is, waardoor de haat tussen Feyenoord en Ajax aardig bekoeld is.

Misschien een goed idee dat er een buitenaardse mogendheid komt die aanspraak wil maken op het huidige Israël/Palestina? Dat Israëliërs en Palestijnen samen moeten werken om de aliens te verdrijven van hun heilige stuk grond.

Je kon een speld horen vallen in de filmzaal en na afloop bleef het stil....

https://nos.nl/artikel/2633374-vertoning-gaza-documentaire-naza-verstoord-door-slachtoffer-7-oktober

Heel slim om de film te verstoren. Daarbij krijgt men meer sympathie voor Israël natuurlijk! Ik moet wel zeggen dat mensen die protesteren vaak narcisten zijn. Iemand die opstaat tijdens een film om iets te vertellen is een narcist of een gek persoon.

Ja, ik zou ook geïrriteerd zijn bij zo'n verstoring en denken 'ga weg want ik wil de film zien'. Wat me wel opvalt is dat de reactie van het publiek echter niet is 'wees stil want wij willen de film zien en misschien zijn er mensen die na de film met je in gesprek willen' maar 'shame on you' en 'free Palestine'. Dat lijkt geen betrekking te hebben op de verstoring maar op het feit dat zij Israëlisch (Joods) is. Dat bevestigt mijn kritiek: uiteraard heeft de radicaal-rechtse regering van Israël (nog steeds een democratie) een felle linkse oppositie waarvan deze documentaire een uiting is, maar buiten Israël is de documentaire vooral een magneet voor antisemieten voor wie de film hun 'Der Ewige Jude' is want een bevestiging - nog wel van 'binnenuit' dus 'niet meer te ontkennen' - wat voor onmenselijke monsters de Israëli's (Joden) zijn. En omdat onze media, inclusief de bioscopen, hartstochtelijk sympathiseren met 'de Palestijnse zaak' (om het eufemistisch uit te drukken) en eigenlijk nooit het Israëlische perspectief vertellen zoals het verhaal van Sabine Taasa, lokt die eenzijdigheid tegenacties uit zoals deze verstoring en zelfs een officiële reactie van het IDF (maar die zal wel dezelfde respons krijgen als het verhaal van Sabine Taasa: 'we don't care'):

https://www.idf.il/en/mini-sites/idf-press-releases-israel-at-war/october-26-pr/idf-response-to-the-film-naza/

Het mes snijdt nu eenmaal aan twee kanten. Als Pro-Palestina activisten een Holocaust herdenking mogen verstoren, een concert van Lenny Kuhr, een treinstation of wat dan ook, dan mag deze dappere vrouw natuurlijk ook haar duit in het zakje doen.

De reacties vanuit de zaal in filmhuis Lumen bevestigen de theorie van Bonhoeffer die domheid (een moreel tekort) als een gevaarlijker vijand van het goede beschouwde dan regelrechte slechtheid.

Dit is weer allemaal onzin waarbij jij even tegen jezelf gaat vertellen dat het jou commentaar bevestigd. Dat is helemaal niet waar. Jij leeft in een onzin wereld waarin de mensen moeten reageren zoals jij dat wil. Oh wees stil mevrouw alsjeblieft en na de film gaan we in gesprek. Natuurlijk is dat de natuurlijke wijze hoe mensen reageren. Die mensen zijn daar voor de film en niet voor een mafketel die de film gaat verstoren. En al helemaal niet om daarna met die mafketel in gesprek te gaan. Wat een rare manier om te kijken naar de wereld.

Ik zag laatst een filmpje van een dronken man die allerlei dingen riep tijdens de film waarbij het publiek ook losging en popcorn gooit en fuck you roept en flikker op uit de bioscoop want mensen die een voorstelling verpesten die worden uitgescholden klaar. En dan kan jij weer aankomen dat het jou kritiek bevestigd maar dat is helemaal niet zo. Dat is niet zo. Ben jij Joods? Ben jij Israëlisch en reageer je daarom zo?

En heel jou wereldbeeld klopt niet. Het klopt niet. Het Westen steunt Israël en meet met twee maten en financiert Israël terwijl het gestoorde dingen doet. En er is helemaal niet constant nieuws over Israël, er is weinig nieuws over Israël.

En deze mevrouw is dus dapper in jou ogen maar jij snapt niet dat dit alleen maar negativiteit uitdraagt? Ja zij is dapper want ze is Joods en die andere mensen die zijn niet dapper. Er is net zo goed kritiek op pro palestina activisten die een Holocaust herdenking verstoren. Dat zijn net zo goed mafketels en narcisten. Dat gaat de zaak niet helpen nee. Maar de redenering dan doen wij dat ook is een debiele redenering. Dan mag Rusland ook meer oorlog voeren want de VS voert ook heel veel oorlog. Ik mag ook corrupt zijn want mijn regering is corrupt. Ik mag ook liegen en stelen want iemand anders liegt en steelt. Mijn buurman heeft een vrouw verkracht dus ga ik ook verkrachten. Slaat nergens op. Het mes snijdt alleen aan twee kanten als het jou uitkomt. Als het jou uitkomt. Dat is hypocrisie en sowieso een lage intelligentie manier van denken.

Nu wil ik echt weg uit deze discussie want daar reageerde ik eigenlijk op. Moviemeter wordt hier niet beter van en ik ben hier gewoon voor films.

Elke verstoring van een film, theaterstuk, muziekuitvoering, expositie etc. valt met geen enkel argument goed te praten. Dit geldt net zo goed voor Palestijnse demonstranten die bewust Israëlische artiesten verstoren tijdens concerten.

Ik ging hier heen met de gedachte dat het een documentaire was over de genocide in Gaza. Dat is het ook wel, maar veel meer nog is het een documentaire over de moderne surveillancestaat, met Gaza, waar elke sensor van elke mobiele telefoon wordt uitgelezen door de systemen van de Israëlische inlichtingendiensten en van elk gebouw dronebeelden in het systeem zitten, als het ultieme eindpunt.

De documentaire bestaat uit gesprekken met anonieme medewerkers van het Israëlische inlichtingendiensten en leger, die zich niet meer konden vinden in de gevolgde methoden.

Er waren (zijn?) twee algoritmes in gebruik: Lavender om potentiële Hamas-leden te identificeren, dus personen kregen een verdachtheidsscore, en Where's Daddy? om dan te bepalen waar ze woonden. Zoals de naam al suggereert, maakt dat laatste algoritme veel gebruik van metadata van familie. Er wordt ook uitgelegd hoe fout dit kan gaan. Je kan bijvoorbeeld zonder het te weten bij een bakkerij werken vlakbij een (voor jou) geheim Hamas-commandocentrum. Het systeem ziet dan dat jij rond lunchtijd enorm veel contacten hebt met Hamas-leden. Heel verdacht. En voor Where's Daddy? geldt: ook Hamas-leden laten weleens hun telefoon thuis liggen. (Ik neem trouwens aan dat de echte kopstukken van Hamas, net als b.v. Osama bin Laden om precies deze reden helemaal offline zijn, maar dat komt niet ter sprake.)

Maar er worden ook duidelijke politieke/militaire keuzes uit de doeken gedaan die getuigen van enorme bloedlust en respect voor mensenlevens. Zo werd specifiek besloten verdachte Hamas-leden 's nachts als ze thuis bij hun gezin waren te bombarderen, omdat dat gemakkelijker was. En de titel NAZA komt van een Hebreeuws acroniem voor 'nevenschade', het aantal burgerslachtoffers dat bij een bombardement verwacht wordt. Zelfs voor laaggeplaatste Hamas-leden werd 20 burgerslachtoffers nog acceptabel gevonden.

Yuval Abraham is een erg goede interviewer, die telkens precies de vragen en vervolgvragen stelt die tot de kern gaan en de geïnterviewden hun verhaal laat doen. Hij vraagt ook telkens goed door over waarom de geïnterviewden meededen en of ze geen spijt hebben. Dat levert de standaard "Zo was het systeem" en "Dat waren de orders" antwoorden op. En dat terwijl ze regelmatig mee luisterden, terwijl de bommen gedropt werden.

Er valt natuurlijk weinig te zien bij interviews met mensen die anoniem willen blijven. De oplossing die daarvoor gevonden werd, vond ik erg sterk. De interviews vinden plaats op daken (waarschijnlijk de minste kans op afluisteren). Ondertussen worden beelden getoond van mensen in Tel Aviv die door de ramen van hun appartementen gefilmd worden. Vaak kijken ze naar het nieuws over de oorlog op televisie. Op een gegeven moment mensen die aan het werk zijn in het hoofdkwartier van het leger. Dit versterkte voor mij heel erg heel erg het thema van constante surveillance: ook jij kan in de gaten gehouden worden, zonder dat je het door hebt.

Wat nauwelijks aan bod komt, is het grotere plaatje van het waarom van deze manier van oorlog voeren. Even horen we iemand die meer van de politieke tak van de inlichtingendienst komt, die zegt dat het doel is dat er geen Palestijnse staat komt, terwijl het leven in Israël zoveel mogelijk zijn gang kan gaan. Er worden ook wat zinnen gewijd aan een groter historisch perspectief over nationale mythes in Israël met de geschiedenis van Tel Aviv als illustratie, maar ook dat blijft wat schamel.

Ook de effecten van al het geweld worden aanvankelijk niet getoond, maar alleen besproken. Tot de slotscene, die zelfs na alles wat je gehoord hebt, dan nog steeds aankomt als een mokerslag in het gezicht.

Zitten er nog reacties op de documentaire zelf tussen?

Ik vermoed dat de documentaire meta is. En dat de eigenlijke inhoud van de documentaire ligt in de reacties die de documentaire uitlokt. Zelf heb ik de documentaire niet gezien (en heb er eigenlijk ook geen zin in), maar ik vermoed dat de discussies eromheen veel interessanter kunnen zijn dan wat duister gefilmde beelden van anonieme mensen die onverifieerbare uitspraken doen.

Twee dingen dus: het is een vermoeden, en ik heb geen zin om het te gaan controleren. Het is een heel boeiend gebeuren, maar ver buiten mijn interesseveld.

Als er niet tegen kan om te weten hoe de IDF systematisch Palestijnen uitmoordt moet je vooral niet kijken. Iedereen die deze documentaire niet heeft gezien moet dan gewoon zijn mond houden.

Dat is niet aan jou.

Er zijn ook mensen die al heel lang weten van Lavender en Pegasus, waardoor ze misschien het helemaal niet fijn vinden kleine anderhalf uur de genocidekots weer te moeten doorstaan? De discussie eromheen, natuurlijk gaat dit om het laten zíen van mensen van de gruwelijkheden, en het rumoer eromheen helpt zeker de gewaarwording te vergroten. Voor velen is die discussie allang gevoerd en beslecht, de conclusie al heel lang kraakhelder. En iedereen leeft rustig door en de politiek steekt geen vinger uit (een pink misschien). Wen er maar aan, geschiedenis echoot continu en de mensheid verandert nooit, en de Israeli hebben zich internationaal slim ingenesteld. Iedereen blijft ook bv gewoon dingen van Meta, Google, OpenAI gebruiken of er niks aan de hand is, want het is zo handig.

Why is Israel so afraid of the film NAZA?

Na elke avond getracteerd te worden op een virulent anti-Israëlisch narratief in het NOS Journaal waarin slechts aandacht is voor het Eindeloos Lijden van de Palestijn en nooit voor de misdaden van die Palestijn, had ik weinig zin in ook nog een anti-Israëlische documentaire maar ik voelde me aan mijn stand verplicht – mijn grote mond eerder in dit draadje – om toch maar de film zelf eens te bekijken. Dat was een goede beslissing: zoals ik al hoopte is de documentaire eindeloos veel genuanceerder en diepzinniger dan wat onze media bieden omdat de makers zelf Israëli zijn.

Het onderwerp van de documentaire is het ‘systeem’ van de Israëlische oorlogsvoering in Gaza en bouwt geleidelijk op naar een snoeiharde veroordeling van Netanyahu. Maar het eerste deel is nog bijna positief te noemen over die oorlogsvoering: na 7 oktober 2023 was de stemming in Israël dat heel Gaza van de kaart moet worden geveegd maar we leren dat het door AI ondersteunde systeem a) louter Hamas-leden poogt uit te schakelen maar b) omdat die het best kunnen worden uitgeschakeld als ze ’s nachts in bed liggen er onvermijdelijk ook familieleden kunnen worden gedood. Daarbij brengen de inlichtingen in kaart hoeveel familieleden (‘nevenschade’ dus NAZA) aanwezig zijn waarbij er normen zijn hoeveel NAZA acceptabel zijn (voor een gemiddeld Hamas-lid is dat maximaal 20 NAZA) en wat de acceptabele foutmarge is dat het systeem iemand aanwijst die geen Hamas-lid is (dat is 15%). Door middel van AI probeert men steeds nauwkeuriger te doden dus maximaal veel Hamas-leden met minimaal aantal burgerslachtoffers. Wij horen altijd dat het onethisch is om oorlog te voeren met AI en dat er altijd een mens de beslissing moet nemen maar deze documentaire leert dat na zo’n gruweldaad als 7 oktober 2023 juist AI heel veel Gazanen het leven redt want de gemiddelde soldaat zit zo vol haat dat hij het liefst alle Gazanen zou willen doden.

Dit deel bevestigt wat mij betreft de reputatie van het IDF als het meest morele leger ter wereld waaruit in die zin het joods karakter blijkt: men probeert zo veel mogelijk mensenlevens te sparen. Zelfs de soldaten die worden geïnterviewd (die de doelen berekenen en bombarderen) weten dat ze een radartje zijn in de oorlogsmachine maar geven evengoed blijk geven van gewetenswroeging: juist doordat ze niet blind bombarderen maar alles in kaart brengen en telefoons afluisteren om zo veel mogelijk zeker van hun zaak te zijn, zien en horen ze ook de effecten van hun acties dus bv. de kinderen die ze doden. Zoals ook Weil beschreef in L’Iliade, ou le poème de la force (1940), is oorlog in het begin een spel en in onze tijd is dat vrij letterlijk een videospel, waardoor sommige soldaten er intens van genoten totdat ze de dood zagen. Ter contrast: Hamas is waarschijnlijk het minst morele leger ter wereld want probeert juist zo veel mogelijk burgers – zowel Israëlische als eigen burgers – te doden vanwege het PR-resultaat (dode Joden doen het goed bij de achterban en dode Palestijnen zorgen ervoor dat NOS Journaal elke dag bericht over het Eindeloos Lijden van de Palestijn en zo 'de Palestijnse kwestie' levend houdt voor het oog van de wereld). Tegelijk zit er een vreemde paradox in de moraliteit van het IDF: juist omdat het berekent hoeveel burgerslachtoffers het zal doden (om die te kunnen minimaliseren), kun je zeggen dat het bewust burgers doodt en daarmee een oorlogsmisdaad pleegt (vroeger kon je gewoon een stad bombarderen en je schouders ophalen over de burgerslachtoffers want daar had je geen idee van).

Overigens, omdat er heel veel Hamas-leden zijn (“tienduizenden”) betekent het doden ervan dat uiteindelijk toch heel veel Gazanen worden gedood: als we bv. gemiddeld 10 NAZA rekenen en 50.000 Hamas-leden dan ga je naar een dodental van 500.000. Maar dan nog lijkt me de beschuldiging van ‘genocide’ ridicuul: de Palestijnen kunnen vandaag nog het doden stoppen door de wapens neer te leggen en voor vrede te kiezen (dat konden de Joden in de concentratiekampen natuurlijk niet). Hoe dan ook, tot op heden zijn er nog maar zo’n 73.000 Gazanen gedood en een groot deel daarvan lijkt meer te maken te hebben met het tweede deel van de oorlog en van de documentaire: op een gegeven moment werden de Palestijnen naar het zuiden gedirigeerd waarna noordelijk Gaza doelbewust van de kaart werd geveegd door alle gebouwen te verwoesten, inclusief de Gazanen die (op bevel van Hamas maar dat vermeldt de documentaire niet) in het noorden waren achtergebleven. Ook hier geldt dat het IDF berekende waar de mensen zaten om eerst die gebouwen te bombarderen met het minst aantal mensen: het doel was immers niet om te doden maar om iedereen te ‘prikkelen’ het bevel van het IDF op te volgen om naar het zuiden te vertrekken. Noordelijk Gaza werd bewust onleefbaar gemaakt door ook de infrastructuur te vernietigen zodat mensen er ook niet zouden terugkeren. Ik weet eerlijk gezegd niet eens wat hiervan het doel is: ik vermoed om het gebied geheel te kunnen zuiveren van Hamas en een bufferzone te maken maar het effect is in ieder geval etnische zuivering hetgeen mogelijk ook het doel is (zoals ik al eerder schreef is het begrijpelijk dat Israël klaar is met die permanente terreuraanvallen op de burgerbevolking van Israël en de Palestijnen niet meer als buren wil).

Dan volgt er nog een klein deel over de voedseldistributie in het zuiden waarbij IDF-soldaten schieten op de mensen die het bevel van het IDF niet opvolgen maar proberen een short cut naar het voedsel te maken. Aan de ene kant is het begrijpelijk dat het IDF niet kan accepteren dat hun bevel niet wordt opgevolgd maar aan de andere kant is het wel erg wreed en roept het herinneringen op aan hoe nazi’s omgingen met Joden. Dat kan ik helemaal volgen, maar wat mij betreft vliegt de documentaire wel uit de bocht door hier heel uitdrukkelijk de twee aan elkaar gelijk te stellen (‘als de nazi’s slecht waren, wat ben ik dan?’), dit als een ‘genocide’ te bestempelen (terwijl het gaat om een paar Palestijnen per dag die op die manier werden gedood) en in het verlengde daarvan de internationale verontwaardiging te tonen over de oorlogsmisdadiger Netanyahu die aldus wordt geportretteerd als de nieuwe Hitler en als terrorist op basis van z’n eigen woorden (‘terrorisme is het doelbewust doden van burgers voor een politiek doel’) terwijl de documentaire juist laat zien dat het IDF consequent het aantal burgerslachtoffers minimaliseert (op hooguit die paar bij de voedseldistributie na, ook al kun je zelfs dat nog verdedigen omdat er anders chaos zou uitbreken met nog meer doden als gevolg van verdrukking).

De boodschap van de documentaire is – behalve dat Netanyahu voor het ICC in Den Haag moet worden gebracht – dat de oorlogsmachine een wrede, onmenselijke machine is waarbij de soldaat niet domweg z’n bevelen zou moeten opvolgen maar vooreerst naar zijn geweten zou moeten luisteren. Dat is natuurlijk niet realistisch (zo werkt dat niet in een leger of oorlog), maar ik vind het wel een typisch joodse boodschap (wat dat betreft zat ik met mijn verwijzing naar Simone Weils artikel L’Iliade in m’n eerste bericht over de film helemaal goed waarbij de boodschap van de film nog wat uitdrukkelijker resoneert met Arendts ‘banaliteit van het kwaad’: oorlogsmisdaden zijn mogelijk, niet omdat de uitvoerders zo kwaadaardig zijn maar omdat ze domweg de bevelen opvolgen). En wat mij betreft is het een interessant perspectief om welke reden ik denk dat we het jodendom en Israël moeten koesteren: de film laat je in ieder geval nadenken over de spanning tussen moraal en oorlog.

PS. Ik zag er ook wat tegenop om in een zaal vol antisemieten annex Palliewappies te zitten: het publiek zag er echter normaal uit en ook de kwaliteit van de documentaire gaf me hoop dat dat zou kunnen meevallen maar toen de film was afgelopen stond nog wel een man op – ik geloof de enige met keffiyeh – om iedereen op te roepen op 7 oktober op de Dam te komen demonstreren tegen Israël. Dan ben je natuurlijk echt een heel enge antisemiet.

Overigens, mijn eerdere stukje over de Jood als uitverkoren zondebok heb ik nog wat uitgebreid en verbeterd: zie Geband van Joop: Een korte metafysica van het antisemitisme - gebandvanjoop.blogspot.com.

De filosoof

Ik lees jou recensies altijd heel graag. Ze zijn vaak zeer beschrijvend en analytisch met een filosofische grondslag. Ook deze recensie is grotendeels weer prettig om te lezen. Ik begrijp alleen niet waarom je in de eerste en laatste alinea zo zit af te geven op het NOS journaal en zogenoemde antisemitische palliewappies? Het gaat er niet zozeer om of ik het er wel of niet mee eens ben, maar het komt een beetje kinderachtig en rancuneus over.

Eens met bovenstaande, zeker jammer gezien zijn betoog ging over antisemitisme om vervolgens zelf haatdragend naar andere groepen te ageren.

Ik zat overigens bij meneer in de zaal volgens mij want ik hoorde de oproep over het protest op de Dam tegen het beleid van de Israëlische regering ook. Meneer maakt zelf de link met antisemitisme, terwijl kritiek op het beleid van Israël natuurlijk iets heel anders is.

Point taken. Het is inderdaad een beetje kinderachtig en voor de recensie als zodanig onnodig. Ik wilde alleen de cirkel rondmaken omdat mijn eerste bericht over de film ging over de eenzijdigheid van onze media over dit (complexe) onderwerp zodat ik dat nog even wilde benoemen.

Of hij gaat naar elke voorstelling om telkens de oproep te doen. Het punt is overigens niet dat ik bezwaar maak tegen mensen die protesteren tegen Israël (al snap ik ze niet goed) maar dat hij oproept om dat op 7 oktober te doen, dus uitdrukkelijk op de dag dat Hamas de Nova-festivalgangers afslachtte. Dat is zeer onsmakelijk. De makers van de documentaire hebben trouwens gevraagd de film niet op of rond 7 oktober te vertonen en ik denk dat alle bioscopen zich daaraan gaan houden.

Een hoop berichten verwijderd die niet veel met de film te maken hadden maar vooral over het conflict in het algemeen gingen. Dat is op Moviemeter nooit de bedoeling en ook bij deze film niet. Het uitgangspunt moet ten alle tijden de film zijn. Bij deze documentaire over een zeer controversieel en actueel thema raakt ook dat een politieke discussie en de grens is soms lastig te trekken. Maar ga aub uit van de film en niet van de toestand in Gaza.

Misschien mag ik nog wel vermelden dat het IDF zelf heeft gereageerd op de film:

https://www.idf.il/en/mini-sites/idf-press-releases-israel-at-war/october-26-pr/idf-response-to-the-film-naza/

Ik denk dat het IDF hiermee overtuigend de film onderuit haalt. Nu kun je natuurlijk niets geloven wat het IDF zegt hetgeen ik wat antisemitisch vind (onze media noemen de informatie van het IDF ‘hasbara’ zoals islamofoben moslims ‘taqiyya’ verwijten), maar zoals het IDF zegt: waarom zou je de anonieme figuren in de documentaire wel geloven? Het zijn sowieso niet de militairen die het hele plaatje kennen. Bovendien roepen ze maar wat zonder dat hun wilde claims kunnen worden geverifieerd en ikzelf had al opgemerkt in mijn recensie hoe idioot sommige gemaakte opmerkingen zijn zoals dat de soldaat die zou hebben gezien dat Gazanen bij het voedsel uitdelen werden beschoten de vraag krijgt of dat genocide is en dan antwoordt: ja. Maar hoezo kan het neerschieten van een paar Gazanen genocide zijn en bovenal: hoe kan een gewone soldaat vaststellen of sprake is van genocide (zelfs het ICJ komt daar niet uit)? Natuurlijk zit er een kern van waarheid in wat de soldaten vertellen, hetgeen de documentaire waardevol maakt, maar zowel zij als de documentairemakers vliegen ook flink uit de bocht, dat is wel zeker. Hoe het IDF wel te werk gaat legt het IDF overigens ook uit en naar eigen zeggen is dat geheel conform het internationaal recht. Is dat dan de waarheid? Ik weet het niet, maar juist daarom hecht ik aan het horen van het verhaal van beide kanten.

Er staan nogal wat aannames en feitelijke onjuistheden in je verhaal.

Dat AI probeert zoveel mogelijk mensenlevens te sparen, is bijvoorbeeld jouw interpretatie. Het gebruik van AI-systemen bij doelwitselectie betekent bovendien niet dat AI zelfstandig bepaalt wie er wordt gedood. Ook je uitleg van die 15% foutmarge klopt niet zonder meer: je kunt daar niet simpelweg uit concluderen dat 15% van de aangewezen personen geen Hamas-lid is.

Daarna maak je een rekensom van 50.000 Hamasleden × 10 mogelijke burgerslachtoffers = 500.000 doden. Dat is geen geldige berekening. Die 10 is geen vaste hoeveelheid burgerslachtoffers per Hamaslid, maar een toegestane/verwachte verhouding die afhankelijk is van het specifieke militaire doel en de omstandigheden.

Ook de 73.000 doden in Gaza kun je niet meer wegzetten als alleen een onbevestigd cijfer van de Palestijnse gezondheidsautoriteiten. Het Israëlische leger heeft het door de Gazaanse gezondheidsautoriteiten geregistreerde aantal inmiddels erkend. Bovendien gaat het om geregistreerde directe oorlogsdoden. Indirecte sterfte door bijvoorbeeld honger, ziekte, het ontbreken van medicijnen en medische behandelingen, vernietiging van de gezondheidszorg en epidemieën komt daar nog bij en kan aanzienlijk zijn. Je kunt dus niet stellen dat 73.000 het totale aantal slachtoffers is, de meeste schattingen gaan uit van 200.000 doden in totaal. Maar dit zal waaschijnlijk noot 100% vastgesteld kunnen worden.

Je conclusie dat er geen genocide kan zijn omdat de bevolking van Gaza niet afneemt, klopt juridisch ook niet. Genocide betekent niet dat een bevolking volledig moet verdwijnen of dat het bevolkingsaantal onmiddellijk moet dalen. Het gaat om specifieke handelingen en de vereiste intentie zoals omschreven in het Genocideverdrag.

Ook de redenering dat Palestijnen het doden kunnen stoppen door hun wapens neer te leggen, beantwoordt niet de vraag of Israëlische aanvallen op burgers of andere personen volgens het oorlogsrecht rechtmatig zijn. Burgers verliezen hun bescherming niet simpelweg omdat een gewapende groep actief is.

Bij de voedselhulp maak je bovendien een feitelijke sprong. Het is niet zo dat er slechts enkele Palestijnen per dag werden gedood bij het proberen voedsel te bemachtigen. Er zijn perioden geweest waarin zeer grote aantallen mensen bij en rond hulpverlening zijn gedood. Dat Israël zegt dat schieten nodig was om chaos of een grotere ramp te voorkomen, maakt die verklaring nog niet automatisch tot een vastgesteld feit.

Hetzelfde geldt voor je bewering dat het doel van Israël niet was om mensen te doden, maar om ze naar het zuiden te verplaatsen, of dat Hamas iedereen opdracht gaf in het noorden te blijven. Dat zijn complexe en betwiste kwesties waar je jouw interpretatie als feit presenteert.

En dan noem je iemand die tegen Israël demonstreert een 'enge antisemiet'. Tegen Israël zijn, tegen het zionisme zijn of demonstreren tegen het Israëlische beleid is op zichzelf geen antisemitisme. Antisemitisme gaat over vijandigheid, vooroordelen of stereotypen tegen mensen die afstammen van semieten (mensen die van oorsprong een Semitische taal spreken).

Ik heb zelf een grondige hekel aan Israël en ben me er ook van bewust dat er door de geschiedenis heen tot op de dag van vandaag machtige Joodse zionisten zijn geweest en zijn. Maar ik heb niets tegen Joden. Ik heb Joodse vrienden en werk samen met Joden van Een Ander Joods Geluid en Erev Rav om het zionisme en Israëlisch beleid te bestrijden. Ik heb ook Ethiopische en Syrische buren met wie ik goed kan opschieten.

Als het enige gegeven is dat iemand tegen Israël demonstreert, is dat dus onvoldoende om die persoon als antisemiet te bestempelen. Daarvoor zou je moeten kunnen aanwijzen dat er sprake is van vijandigheid, vooroordelen of stereotypen tegen Joden als Joden.

Je zegt zelf dat je Joden niet met Israël moet vereenzelvigen. Dan moet je dat onderscheid ook consequent toepassen.

Tot slot: Netanyahu is door het Internationaal Strafhof nog niet veroordeeld. Er is een arrestatiebevel uitgevaardigd op basis van de door de aanklagers aangevoerde gronden en de beoordeling van de rechters dat er redelijke gronden waren om hem van bepaalde misdrijven te verdenken. Dat is iets anders dan een veroordeling.

Je presenteert nogal wat eigen interpretaties en aannames als vaststaande feiten die niet kloppen.