Passenger (2026)

beter mee vermaakt dan verwacht.

Alleen ben ik niet zo van de jumpscares en deze film is wel echt jumpscare heavy.

Het eerste uur gaaat als een speer met echt heftige jumpscares maar na dat eerste uur.

Zakt het gewoon in als een pudding alsof opeens het budget op was het einde was ook echt simpel.

*3.0 omdat ik me er zo goed mee vermaakt heb.

Regisseur André Øvredal kan met Passenger een gebrek aan ambitie worden verweten, maar geen gebrek aan kwaliteit. Zelfs met zo'n simpel gegeven worden er geregeld een aantal onbehaaglijke en spannend opgebouwde scènes op het grote witte doek getoverd. Jacob Scipio en Lou Llobell vormen bovendien een sympathiek koppel waartussen de focus voor de verandering eens niet nadrukkelijk op het niet geloven van de ander ligt. Passenger verslikt zich echter wel in de tegenstander. Dit figuur kent namelijk een nogal belachelijke verschijning en dat alles resulteert in een bedenkelijke finale die onbedoelde hilariteit oplevert. Øvredal laat in ieder geval zien de kunst van het dirigeren nog niet verleerd te zijn, maar komt hopelijk de volgende keer weer met wat grootschaligs en indrukwekkends.

Net deze op Prime gezien, en vond hem niet zo slecht als de meeste reviews op o.a The Guardian, RT, imbd.

Het was best spannend en ook op het acteren had ik niets aan te merken.

Natuurlijk allemaal met een korreltje zout nemen. Wat doe je als je enkele dagen geleden rare dingen meemaakt op een eenzame weg, met je camper. Het meest logische is natuurlijk helemaal alleen in een afgelegen bos gaan staan, zou ik ook doen....

Best een originele horror, het gegeven van de weg bij nacht wordt goed gebruikt en er zitten inderdaad wat jumpscares in die effectief zijn. De hoofdrolspeelster vond ik eigenlijk irritant met dat schrikhoofd en meer een minpunt. Maar verder prima vermaak.

Matig.

Begint veelbelovend maar daarna word het een saai, voorspelbaar trip. Stel gaat op reis, red iemand en ellende begint.

Eerste probleem is de keuze van een stel. Naar mijn weten, leven nomads vooral in hun eentje. Typisch Hollywood van vandaag. Laten we een leuk stelletje casten..

Tweede probleem de demon, de passenger. Word in de proloog enorm goed opgebouwd. Daarna is het niet creepy meer. Langzaam maar zeker veranderd de film in een slasher en dat paste totaal.

Einde was ook enorm afgeraffeld. Passenger ben ik volgende week alweer vergeten.

Redelijke horrorfilm. Het verhaal is leuk bedacht, maar wordt niet heel erg uitgediept of onderbouwd. De uitwerking is wat wisselend maar over het algemeen voldoende. De opbouw is aardig met een oplopende spanningsboog. De film bevat een aantal ijzersterke en zenuwslopende scenes, die zijn echt top. Maar verder is het wel wat clichématig met een verre van origineel einde. Het acteerwerk is best goed met een prima onderlinge chemie tussen de twee hoofdpersonen. Visueel ook dik in orde. 3.0/3.5

Een misser van de doorgaans betrouwbare regisseur André Øvredal. Na een veelbelovend en behoorlijk eng begin zakt de film al snel door het ijs en komt het niet meer goed. Veel meer dan wat goed getimede schrikmomenten heeft de film dan niet meer te bieden. Plot en personages zijn suf en de finale is hopeloos clichématig.

Over een man en een vrouw die hun baan hebben opgezegd en in hun camper genieten van de vrijheid. Voor personages in een horrorfilm is het geen goed idee om in een camper te stappen en het wijde land te doorkruisen. En dat blijkt ook weer in deze film. Het gevaar loert en de reis wordt steeds minder aangenaam.

De bloedige proloog waarschuwt de kijker al. Daarin wordt niet alleen de sfeer bepaalt, maar zien we het kwaad ook toeslaan. Het gevolg is dat in Passenger de verrassing weg is als het moment daar is dat het tweetal vaststelt dat zij door het kwaad worden bedreigd. De film houdt de kwade antagonist niet verborgen maar toont hem gewoonweg gedurende de film. De film haalt daarmee niet alleen een brok suspense weg maar verzuimt tevens om te variëren met de kwade trucs die de antagonist uithaalt.

Passenger is geen film die inhoudelijk of qua regiewerk opvalt. Hier en daar komen een paar leuke scènes voorbij maar die zijn eerder uitzondering dan regel. Een goede en spannende scène is die waarin een filmprojector een rol speelt. Die scène was bijzonder creatief en maakte zoveel indruk dat ik die als een van de weinige heb onthouden. Ook aardig is dat de antagonist de gewoonte heeft om eerst wat te spelen met zijn slachtoffers. Die werkwijze levert een aantal heftige momenten op.

Voor de rest zet de ervaren horrorregisseur André Øvredal (The Autopsy of Jane Doe (2016), The Last Voyage of the Demeter (2023)) vooral fantasieloos in op de jump scare. Jammer. De paar echt spannende en suspensevolle scènes laten minder gemakzucht en veel meer potentie zien.

Eerder dit jaar werd mijn interesse gewekt door de heerlijke trailer die in de cinema getoond werd waarbij de 2 mannen kennis maken met de Passenger en Øvredal heeft al bewezen goede horrors te kunnen maken.

Door die trailer was het verloop van die openingsscène natuurlijk geen verrassing meer, maar de jumpscare blijft wel erg goed gedaan. Verder heeft Øvredal er een horror van gemaakt waar weinig op aan te merken valt. Het creepy sfeertje zit er goed in, mede doordat dat meeste scènes zich afspelen tijdens de nacht, want alleen dan laat de Passenger zich zien.

Ook een aantal jumpscares zijn van een goed niveau, zoals die op de parking en in het bos waar Maddie en Tyler naar Roman Holiday zaten te kijken. Hierdoor is het een horror geworden die zeker het kijken waard is.

3*

Een aardig horrorwerkje met uitstekende practical effects die de schaarse gore heel effectief in beeld brengen. Ook de opbouw was behoorlijk goed. Ten slotte kon ik ook nog de christelijke boodschap waarderen (die zie je tegenwoordig niet vaak meer in films) tegen een nomadische levensstijl (de demoon jaagt alleen op vagebonden) en de redding in de kerk.

"No one outruns the Passenger."

Zo heel slecht was dit toch niet? Toch ben ik stiekem wel blij dat ik deze niet in de bioscoop heb gezien, als nog vond ik het geen vervelende film. Het idee was wat dat betreft best prima, al neemt de film natuurlijk veel ideeën van andere films over en voelt het nergens echt origineel, het stukje horror deed zijn ding.

Toch had het van mij wat grafischer gemogen, we zijn een paar gore momenten in de film wel gewend, en het neemt nergens echt een serieuze rol aan. Qua verhaal deed het me heel veel aan Jeepers Creepers denken, hoewel niet altijd even slecht had ik er dus wel meer van verwacht. Maar het is tevens wel gewoon prima weg kijk horror

Ik had van tevoren nog nooit van Passenger gehoord, dus ik dacht eerlijk gezegd dat het niet veel bijzonders zou zijn. Omdat de recensies toch best oké waren, besloot ik de film een kans te geven. En ik werd aangenaam verrast.

De mannelijke hoofdrolspeler kende ik al uit de Bad Boys-films en de vrouwelijke hoofdrolspeler zag ik voor het eerst. Wat een leuke vrouw. De twee hadden ook een fijne chemie samen en ze kwamen overtuigend over als een stelletje.

Voor deze film geldt wel: verwacht niet te veel, zet je verstand op nul en ga er gewoon lekker voor zitten. Ik vond de slechterik (de demon of geest) eerlijk gezegd niet heel eng. Het was ook jammer dat we zo weinig over hem te weten kwamen en dat de hoofdpersonen zelf niet wat meer op onderzoek uitgingen. Het had allemaal zeker nog wel een stuk enger en spannender gekund.

Normaal ben ik niet zo van de schrik-momenten (jumpscares), maar in deze film vond ik ze goed gelukt, vooral in het begin. Fijn ook dat ze er niet te veel van gebruikten.

Conclusie: prima film om een keer gezien te hebben. Het is geen meesterwerk, maar het kijkt heerlijk weg als je zin hebt in een vermakelijke griezelavond!

Ovredal weet hoe hij een horrorfilm moet kruiden met sterke scènes. Dat bewees hij al met zijn vorige werken.
Zo'n scène waarin het knipperlicht van de auto gebruikt wordt werkt goed, er is er ook één waarin een projector gebruikt wordt in open lucht, en ook de scène op de parking was lekker surrealistisch. Daarmee toont hij zich zeker inventief al weet je wel dat de jumpscare er komt.
Een koppeltje die een nomadisch leven in een van begint, krijgt het aan de stok met een highway-demoon die autobestuurders terroriseert en afmaakt. Enkel Sint Christoffel, patroon van de reizigers, kan hen redden. Heel redelijk wat mij betreft al zullen horrorbuffs dit waarschijnlijk te braaf vinden voor hun status.

Maddie [Lou Llobell] en Tyler [Jacob Scipio] zijn op trektocht met hun camper wanneer ze getuige zijn van een ongeluk. Omdat ze stoppen, krijgen ze een demonische passagier [Joseph Lopez] aan boord die hen de stuipen op het lijf jaagt en het uiteindelijk naar de andere wereld wil helpen. Wrong Turn voor de nomadische generatie maakt slim gebruik van de (bestaande) Hobo Code en leunt op degelijk acteerwerk, maar het basisverhaal is afgezaagd en voorspelbaar. Het beste moment: een nachtelijke speurtocht met het licht van een filmprojector die Roman Holiday vertoont. Veel meer valt er helaas niet te genieten.