Toy Story 5 (2026)

Toy story 5
Best goeie film erg leuk veel beter dan deel 4 maar niet hetzelfde level als deel 3, het zit op het dezelfde niveau als deel 2. Genoeg humor en spanning en de nodige nostalgie. Enige minpuntje. [Ze zijn constant met zichzelf niet te laten zien als levend of bewegend aan mensen. Maar hier op een gegeven moment zijn ze met een groep speelgoed aan het zweven/vliegen voor tunnel verkeer iedereen kan ze zien!/spoiler]

Na deel 3 was het verhaal over opgroeien en loslaten wel verteld, Deel 4 vertelde nog wat anders maar dit vijfde deel is toch wel een herhaling van zetten. Wel met updates (ook updates op speelgoed, er zitten op dat vlak wel enkele leuke ideeën) en een boodschap die er niet bepaald subtiel wordt ingeramd. Maar ondanks de herhaling heeft Pixar daarmee in ieder geval nog wat te melden.

Dat maakt echter niet dat de film direct goed is. Sterker, deze telg is toch de zwakste uit de reeks. Vooral het eerste uur is best wat schreeuwerig en druk, Jessie staat nu meer op de voorgrond maar zij is simpelweg minder interessant. Verder zijn die stukjes met allerlei Buzz Lightyears op zichzelf wel oké maar breken elke keer het tempo en narratief wat op. De film heeft nog wel tempo genoeg om niet te vervelen maar de film deed me verder vrij weinig. Pas het laatste halfuur wordt de film beter. Wat rustiger en meer op de emotie en dat werkt. Zo sluit de film in ieder geval goed af.

Visueel verder aardig maar niet bijzonder, al vond ik de stijl waarin de speelscènes zijn wel tof gedaan. 3,0*.

Uitstekende film over een meisje die haar speelgoed niet meer ziet staan als ze een tablet krijgt. Alhoewel dit vijfde deel op sommige momenten op een herhaling van zetten lijkt, is het toch weer bijzonder onderhoudend en avontuurlijk gebracht. De personages blijven leuk, en ook de humor is geslaagd. Ook heeft dit deel de hart weer op de juiste plaats.

Command. Wanneer de speelse, fantasierijke Bonnie [Scarlett Spears] haar ouders [Lori Alan, Jay Hernandez] vraag waarom niemand haar vriend wil zijn, geven ze haar een Lilypad [Greta Lee] om contact te leggen met de meisjes van dansles. Dat gaat ten koste van cowgirl Jessie [Joan Cusack] en haar vrienden. En dat laat Jessie niet over haar kant gaan. Het centraal stellen van meisjes en het toevoegen van modern (en verouderd) technologisch speelgoed blijkt een meesterzet. Het scenario schetst direct de valkuilen en gevaren van het vervangen van “ouderwets” speelgoed met devices, maar maakt ook volop gebruik van die technologie om het verhaal te verrijken. Maar dit is vooral een verhaal van twee buitenbeentjes – Bonnie en Blaze [Mykal-Michelle Harris] – en hun verlangen naar vriendschap. Vindingrijk, erg grappig en ontroerend – zoals de beste films uit de franchise.

"It's good to see them fighting again."

"It sure is."

Ouderwets vermakelijk! Eigenlijk toch een enorme shock voor mijzelf, aangezien ik bij het eerste deel nog niet eens geboren was (en dus ben opgegroeid met deze films) en nu samen met mijn vriendin deel vijf in de bioscoop heb gezien, een heel leven zit er eigenlijk tussen, maar Toy Story weet gewoon niet te vervelen en blijft kinderlijk leuk, zelfs nu ik bijna dertig ben. Om de hitte golf te omzeilen én de koelte op te zoeken zijn we echt midden op de dag naar de bioscoop vertrokken, waar natuurlijk de heerlijk airco loeide. 37 graden buiten, dat was echt absurd, dus eigenlijk een verplichte bioscoopbezoek, die overigens dus helemaal niet zo erg was,

Het vijfde deel neemt ons mee naar een erg leuk en boeiend verhaal, waarvan het concept nogal voor de hand liggend was, maar eigenlijk ook wel een serieus probleem is. De speelgoedvrienden worden namelijk in gevaar gebracht door elektronische devices, en dan wel voornamelijk door de "kindvriendelijke" Lillypad, een IPad voor kinderen. De film neemt je mee in de voor- en nadelen van zulke devices, wat het ook met een kind doet, maar is niet bang te laten zien dat iedereen zich daar schuldig aan maakt: dus ook de ouders. Een erg leuk verhaal wat een weg baant door het negatieve, maar een uitkomst moet bieden naar iets super positiefs: verbintenis, en of je dat nou met of zonder elektronische hulpmiddelen doet maakt hier niet veel uit.

Een erg leuk verhaal, dat zeker, waar we al onze oude vrienden weer voorbij zien komen, maar toch ook weer niet altijd aanvoelt alsof het voldoende was. Want voor mijn gevoel volgen we eigenlijk alleen Jessie en het paard in de reis door het verhaal, met hier en daar een beetje Buzz Lightyear, en valt Woody bijvoorbeeld een beetje weg. Althans voor mijn gevoel zien we die toch echt te weinig hoor. Maar dat mocht de pret zeker niet drukken, en dat zorgde er nog steeds niet voor dat ik me niet vermaakte, want de film keek echt heel makkelijk weg en was voor mijn gevoel ook zo voorbij.