The Mandalorian and Grogu (2026)

Goeie film waarin de premiejager samen met zijn geadopteerde zoontje op missie gaan. In feite zou je deze film als verkort 4de seizoen van The Mandalorian kunnen beschouwen. Avontuurlijk gebracht met ook flink wat actie. Het verhaal an sich stelt niet al te veel voor, maar Grogu blijft natuurlijk een leuk wezentje en de muziek van Ludwig Göransson is ook het vermelden waard.

Lekker ouderwets vertier met verrassend heel veel leuke actiemomenten in fantasievolle werelden vol met gekke wezens. En qua wezens mag je hier zeker genieten. Er komen er heel wat langs met daarbij mooie locaties en decors. Het verhaal is heel dun, maar dat maakt hier niet zo veel uit. Er zit zoveel entertainment in deze film dat die meer dan twee uur durende film snel voorbij gaat. Pluspunt is ook de aanwezige typische deuntjes van The Mandalorian met nog meer focus op de achtergrondmuziek waardoor de soundtrack toch wel sterk overkomt.

Gisteren gezien in de bioscoop wat sowieso een meerwaarde biedt bij dit soort films. 7,5 / 10

Best heel oké. Het eerste uur zit vol actie en je hoeft je geen moment te vervelen. Op momenten ook mooi production design (die Aziatisch ogende stad met neon, het woondeel van de Hutts) dat het gevoel van de films van 40-50 jaar terug goed weet te brengen maar toch in een nieuw fris jasje. Een beetje zoals de hele serie al is.

Het tweede uur is wel wat minder. het tempo zakt en omdat de personages redelijk eendimensionaal blijven gaat de film op momentjes wat slepen hoewel er nog genoeg toffe scènes zitten waarbij vooral de muziek opvalt. Hoogtepunt daar is een actiescène in het bos onder rustige tonen van een panfluit (?). Erg gaaf effect gaf dat. Naar boven afgerond 3,5*.

Redelijke deel uit de Star Wars reeks. Het verhaal is niet heel bijzonder maar biedt genoeg vermaak om 2 uur mee te vullen. De uitwerking is wat wisselend maar over het geheel ruim voldoende. Het eerste deel is ijzersterk met mooie spannende actiescènes en een prima SW vibe. Het tweede deel is nog steeds vermakelijk maar voelt wat afgeraffeld aan. Het gaat allemaal net iets te snel en te makkelijk. Visueel is alles dik in orde met sterke special effects en vormgeving. De soundtrack is bijzonder en voelt soms wat ongepast, maar is verder niet storend. 3.5/4.0

"The old protect the young and the young protect the old. This is the way."

Ik moet eerlijk bekennen dat ik The Mandalorian nog niet heb gekeken, al ben ik mu wel bezig met alles te kijken. Toch wouden mijn vriendin en ik deze film bekijken, en hebben we besloten om tweede pinksterdag richting de bioscoop te gaan. Heerlijk, met toch een redelijk gevulde zaal zochten we allemaal verkoeling in de bioscoopzaal

Opzich als je er in gaat zonder enig idee, heb je ook nergens het gevoel dat je iets mist. Dat vond ik persoonlijk dan wel weer fijn, en toch ben ik natuurlijk niet geheel onbekend met de personages The Mandalorian en uiteraard Grogu. Waar ik vooraf al mee dood gegooid werd door mijn vriendin.

Het eerste deel van de film wist me echt te interesseren, hele gave actie momenten en best een vette opbouw. Het moment dat we het tweede deel in schieten vond ik de film toch wat afzwakken, het hele intermezzo waar Grogu de schijnwerpers pakt was op zich wel leuk, maar had wat mij betreft niet perse gehoeven. Het einde vond ik dan wel weer grappig, maar ik ben het volledig eens met wat IH schrijft; drie vechtende Hutts hoef niet meer, wat zag dat er beroerd uit

Toch is deze film een leuke zit hoor, en heb ik me nergens echt verveeld. Maar de film kent nergens het gevoel dat het echt een toevoegende waarde is voor de reeks, en is daardoor nou ook niet zo bijzonder.

Als Star Wars-fan had ik met deze nog eens de kans om in de

de bioscoop te gaan zien.. En visueel ziet het er allemaal best indrukwekkend uit. Vooral op groot scherm. Je hebt de sfeer en vibes van het universum. Maar helaas vond ik het naar inhoud maar zwakjes en ontgoochelend. Je kan zowel de serie bekijken, die vind ik verhaaltechnisch veel beter. Deze film is geen meerwaarde en kan gerust als een dubbele aflevering uit de reeks gezien worden.

En om echt Star Wars te zijn, miste ik de sound. En natuurlijk voor mij geen Star Wars zonder Jedi en lightsabers, wat ook ontbrak in deze.

Is dus een verre spin-off. Of veredelde aflevering uit de serie.

Niet overtuigend.. 2*

Het is Disney Star Wars, dus mijn verwachtingen lagen al vrij laag. Het is dat ze de naam Star Wars eraan gelinkt hebben, maar als dit gewoon een random Sci-fi film was geweest had je ook geloofd. Sigourney Weaver werd benaderd voor een rol als Starfighter, en die zou alleen accepteren als ze een scene zou krijgen met Grogu, die ze natuurlijk ook kreeg. Verder een aardige popcornfilm die net iets te lang duurt.

Weinig van verwacht en toch een tegenvaller. Dit uitstapje naar het grote scherm zakt na een solide eerste uur in als een pudding, voornamelijk door een gebrek aan plot en het volledig wegvallen van enig tempo. Personages en dialogen zijn overigens ook niet om over naar huis te schrijven. Wat de boel nog een beetje overeind houdt is de leuke creature design, met heel wat nieuwe en vooral vreemde wezens, en de sporadisch inventieve vormgeving. Helaas is er tegelijkertijd sprake van een te overdadig gebruik van CGI en is de montage te hak-op-de-tak. Terug naar het televisiescherm dan maar, waar de hoofdpersoon en zijn maatje beter tot hun recht komen.

Waar ik de serie altijd maar mja aardig vond, was dit precies wat ik verwachtte van de Mandalorian film....of eigenlijk was het zelf iets beter! Deze film blijft trouw aan de stijl van de eerste Star Wars-films. De setting is goed neergezet, de beelden en geluiden zijn aantrekkelijk Zal het niet heel gek vinden als dit een verhaaltje is geweest van de serie want in de film is duidelijk een overgang van deel 1 naar deel 2 te zien. Een film, geen serie dus met vermoedelijk meer budget. Wat zeker ten goede kwam aan de film. De film deed het goed, de schurken waren erg interessant, de actie was gaaf, en visueel is het erg Star Wars- cool...Ja het is chill, maar wat is de inzet en waar leidt het naartoe? Enkel naar de climax? Enfin de CGI is best goed en op de een of andere manier os het meer dan aangenaam om naar te kijken.

Een helm met de onverschillige stem van Pedro Pascal heeft een mini-Yoda-Muppet als knuffeldier mee tijdens zijn missie om Rotta The Hutt [Jeremy Allen White] te bevrijden uit handen van Lord Jan [Jonny Coyne]. Speelt zich af na de val van de Galactic Empire waarin krijgsheren een bedreiging zijn voor The New Republic, die het heelal onder een vlag wil verenigen. Een bijzettafeltje heeft meer uitstraling dan de helm die The Mandalorian moet voorstellen. De film oogt als een productie van The Asylum waar iets meer budget tegenaan is gegooid. De actie is routinematig en de special effects laten behoorlijk te wensen over in dit absurde dieptepunt uit de Star Wars-franchise. Genoeg inspiratie voor Mel Brooks Star Wars-parodie Spaceballs 2. Dat is geen zegening waar je op zit te wachten.

Tja, geen idee wat ik hiermee moet eigenlijk...

Als fan van de franchise (Star Wars) bepaald geen hoogvlieger, de Mandalorian is nu eenmaal een oersaai personage met zijn emotieloze stem verscholen achter een helm.

Met de serie had ik al weinig, ooit een paar afleveringen van het eerste seizoen gezien maar was er al snel klaar mee.

Special effects zijn prachtig (A.I.?) al zien Grogu en die mini monteurs er dan weer erg knullig uit. (poppen?)

Verhaaltje over de Hutts stelt weinig voor.

Grootste gemis in de film? De typische Star Wars soundtrack: in geen velden of wegen te bekennen...

2*