The Mandalorian and Grogu (2026)

Een helm met de onverschillige stem van Pedro Pascal heeft een mini-Yoda-Muppet als knuffeldier mee tijdens zijn missie om Rotta The Hutt [Jeremy Allen White] te bevrijden uit handen van Lord Jan [Jonny Coyne]. Speelt zich af na de val van de Galactic Empire waarin krijgsheren een bedreiging zijn voor The New Republic, die het heelal onder een vlag wil verenigen. Een bijzettafeltje heeft meer uitstraling dan de helm die The Mandalorian moet voorstellen. De film oogt als een productie van The Asylum waar iets meer budget tegenaan is gegooid. De actie is routinematig en de special effects laten behoorlijk te wensen over in dit absurde dieptepunt uit de Star Wars-franchise. Genoeg inspiratie voor Mel Brooks Star Wars-parodie Spaceballs 2. Dat is geen zegening waar je op zit te wachten.

Als het een op zichzelf staande film was zou ik misschien een 3 of 3,5 geven. Maar als Star Wars fan is het te teleurstellend. De serie was cool begonnen maar in het laatste seizoen toch ook al compleet op fan service kapot gemolken en voor deze film hebben ze de kraan dan maar volledig open gedraaid.

Het verhaal over die Hutts is te belachelijk om een film over te maken en dan draaien ze de kruidenmolen erover met schattige kleine aliens, een monster fight, een parade ruimteschepen, een speeder scene in een bos. Ten slotte komt Sigourney Weaver haar gezicht laten zien.

Een 14-in-een-dozijn-film die de boel enkel verwatert

Tja, geen idee wat ik hiermee moet eigenlijk...

Als fan van de franchise (Star Wars) bepaald geen hoogvlieger, de Mandalorian is nu eenmaal een oersaai personage met zijn emotieloze stem verscholen achter een helm.

Met de serie had ik al weinig, ooit een paar afleveringen van het eerste seizoen gezien maar was er al snel klaar mee.

Special effects zijn prachtig (A.I.?) al zien Grogu en die mini monteurs er dan weer erg knullig uit. (poppen?)

Verhaaltje over de Hutts stelt weinig voor.

Grootste gemis in de film? De typische Star Wars soundtrack: in geen velden of wegen te bekennen...

2*

Wat moet je hier nou van vinden inderdaad? Ik ben een fan van de Mandalorian en Grogu als duo, dus om die reden wilde ik de film sowieso kijken, ook al omdat het een afsluiter is van de serie. De film voelt alleen direct al behoorlijk anders dan wat de serie in elk geval oorspronkelijk was: een prettig kabbelende sciencefictionwestern waarin we iedere aflevering een leuk los verhaal kregen. De film is duidelijk een stuk grootser opgezet, alleen dan wel echt volledig op de automatische piloot en haast zonder enige humor of emotie (zowel van de schrijvers als van de stemmencast).

We vliegen van de ene naar de andere spectaculaire locatie. Daardoor gaat niets echt leven. Favreau is er duidelijk alleen maar in geïnteresseerd om je een onophoudelijke reeks van generieke actiescènes voor te schotelen (telkens ook weer met wat nieuwe monsters). De score is misschien het enige aan de film dat echt eigenzinnig is, maar ik vond die totaal niet passen en de film ook een heel andere sfeer geven dan de serie. Ook de editing vond ik best raar. Je kan duidelijk zien welke fragmenten oorspronkelijk losse afleveringen hadden moeten zijn. Het is erg van de hak op de tak allemaal, gehaast en zonder een afgetekend plot. Uitzondering is dat vrij lange gedeelte waarin Grogu de stervende Mandalorian moet redden. Dat gedeelte voelde haast als een Ghibli-film of zo.

Wat een slechte film.

Vergeleken met deze film waren de Tunderbirds in de 60's Hi-Tech.

Lachwekkende effecten te over.