Good Boy (2025)

Een haunted house-film vanuit het perspectief van een hond. Hoe cool is dat? De poster is alleszins vetter dan de trailer.

Vanaf 13 november 2025 in de bioscoop (18K Film)

Pff gaat een lange zit worden dit zo te zien.

Met 72 minuten was het geen lange zit. Indy, de hond, is het grootste pluspunt. Het huis met alle beproevingen is een ideale omgeving voor Indy om zijn acteerkunsten te tonen.Op het eind komen er nog wat schrikmomenten waardoor ik er toch met een goed gevoel op kan terugkijken.

Erg goed kan ik dit niet noemen en eng al helemaal niet. Maar toch is er iets aandoenlijk aan deze film met een hond als protagonist. Dat aspect is zeker leuk uitgewerkt. Even leek het slecht af te lopen met Indy, maar gelukkig kozen de makers voor een happy end.

Zojuist deze film gezien in The Lighthouse Cinema in Dublin. Ik ging compleet blanco de film in zonder de trailer of inleiding te zien. Als horrorfan had ik stiekem op een enger monster gehoopt maar dat viel tegen en het plot vond ik zelf niet zo bijzonder.

Wat ik wel goed vond was het camerawerk en de acteerprestaties van de hond Indy.

De film doet het goed voor wat het is. De hele film wordt verteld vanuit het perspectief van de hond, er zijn geen gezichten van mensen. Ze doen er niet toe, alleen hun stemmen en de hond Indy die op zijn enge spookavontuur ging. Het enige probleem hier is dat de schrikmomenten niet echt geweldig zijn. Visueel is het prima in orde maar afgezien van deze opvallende gimmick (want ik vind dat het niet meer dan dat is) gebeurde er maar weinig en was het repetitief. Tja de film was wel kort maar voelde nog steeds als een korte film die te ver is uitgerekt. Ach en er is een flink portie aan schattigheid van de hond die een grote rol speelt in mijn beoordeling!

Ik hou van honden, heb mijne dit jaar moeten laten gaan wat me na bijna 5 maanden nog vaak zwaar ligt.

Maar dit is een film voor de mensen die hier al reviews hebben gegeven, helaas niet echt voor mij.

Toch chapeau voor de mooie hond.

Wij gaan hem vanavond of volgende week zien. Ben benieuwd! Ben een hondenliefhebber, dus belooft veel goeds....

Zojuist bekeken. Originele film, vanuit een ander oogpunt bekeken, namelijk hond Indy, de ducktawler. Goeie setting en sfeer en zo en dan een schrikmoment. Daarnaast vond ik de muziek ook onheilspellend.

Omdat ik een groot hondenhart heb, had ik wel erg te doen met Indy, toen het zo slecht ging met zijn baasje Todd omdat hij ongeneeslijk ziek bleek te zijn. Maar wie of wat de kwade geest nu was of hoe deze opgeroepen was, dat blijft een raadsel. Ik denk dat het te maken had met de overleden opa van Todd en diens hond. Echter, deze film is denk ik ook niet bedoeld om die vragen te ontrafelen, maar meer om het perspectief uit te beelden waarbij een hond de hoofdrol speelt in een horror-achtige setting. En dat is prima gelukt, al zeg ik het zelf. De korte speelduur doet hier niet aan af.

Bovendien heeft de hond super goed geacteerd, want zover ik weet hebben ze hier geen AI toegepast

Best wel unieke kijkervaring, zo uit het perspectief van de hond, zelf niet zo'n honden liefhebber, maar dit was wel ne schone en ie deed dat schitterend. Ik vond het vooral een subtiele horrorfilm, waarbij de sfeer echt van het grootste belang is en die zat echt goed, ik heb hier van genoten.

Vernuftig gemonteerd niemendalletje over een trouwe hond [Indy] die merkt dat zijn baasje [Shane Jensen] zich vreemd gedraagt en de wacht houdt, terwijl een mysterieuze verschijning rond het huis dwaalt. De dialoog is gemakshalve na afloop ingesproken en de ontknoping is een absolute anticlimax. Leonbergs poging om iets nieuws te doen is dus niet geslaagd, maar hondenknuffelaars zullen hier vast meer van genieten.

Een origineel concept (een hond ziet de duistere krachten die zijn baasje bedreigen), maar de film biedt verder weinig dat we niet eerder en beter gezien hebben binnen het Paranormal Activity-achtige subgenre. Het beklemmende sfeertje is goed getroffen en een aantal schrikmomenten werkt naar behoren, dat wel. En de hond is geweldig.

Leuke film. Ik was bang dat ik de film veel te kort zou vinden, maar zo voelde het dus gelukkig niet aan. Mooi gefilmde beelden van de hond, de hond speelt goed, tja ik kan het niet anders zeggen. En het zat toch het even anders in elkaar dan ik had verwacht, positief dus.

Geweldig sfeervolle horror. Doet verder ook alles goed. Blijkbaar niet voor iedereen, maar ik lust wel pap van dit spul.

Beknopte horrorfilm met een interessant perspectief, door de volledige film te maken vanuit de ogen van de hond. Daar liggen de sterkste punten van Good Boy, waartussen regisseur Ben Leonberg een aantal sfeervolle beelden weet neer te zetten. Specifiek het eerste kwartier creëert een onveilig gevoel door effectief gebruik te maken van donkere hoekjes en krakende vloeren. Helaas blijkt zelfs de korte speelduur door een repetitieve indruk al snel een uitdaging, waarop een vermoeiend middenstuk volgt. Leonberg krijgt naarmate de tijd vordert ook steeds minder grip op enige vorm van sfeer, ondanks een sterke finale. Het resultaat is vervolgens een typerend dit-is-wel-aardig tussendoortje, waar meer in had gezeten.

Ik zou dit meer een interessante film noemen dan een echt goede. Het originele uitgangspunt maakt de vrij typische horrormomentjes toch net wat frisser, en de film is ook super kort en visueel zeer aantrekkelijk en sfeervol. Leuk expressieve hond ook. Het is best een goed idee om het horrorcliché van dieren die bovennatuurlijke dingen beter oppikken dan mensen op deze manier in een film te gebruiken.

De special effects stellen begrijpelijk niet zoveel voor. Het is vooral veel spel met schaduwen en reflecties etc. Van dat soort dingen moet de film het voortdurend hebben. Dit is een typisch voorbeeld van een low budget-film die dankzij wat inventiviteit boven zichzelf uit weet te stijgen. En natuurlijk is het ook minstens zoveel een vrij hartverscheurende film over de relatie tussen een hond en zijn baasje als een film die je de stuipen op het lijf probeert te jagen.

Origineel gegeven voor een horrorfilm die ondanks de korte duur toch wat lang aanvoelt omdat je geen band krijgt met de personages die bewust niet echt herkenbaar worden gemaakt in de film en dat alles draait vanuit het perspectief van de hond. Uiteraard is dat ook de kracht van de film, maar tegelijkertijd werkt dat na een tijdje ook tegen omdat veel scènes in herhaling vallen van krakende deuren, rare geluiden en nare schaduwen. De regisseur weet de sterke zintuigen van een hond goed neer te zetten gezien Indy rare dingen opmerkt in en rond het huis van zijn baas, maar in werkelijkheid wordt Indy geconfronteerd dat zijn baas aan kanker lijdt en dat Pietje de Dood hem komt halen. En inderdaad, een hond kan dit zowaar aanvoelen. Onze hond was ook een troost in moeilijke dagen, maar helaas heeft ze een half jaar geleden plotseling in haar slaap afscheid moeten nemen van haar baasjes. 6/10