Monsieur Aznavour (2024)

Deze film had ik niet zien aankomen, maar een artiest als Aznavour heeft uiteraard recht op een eigen biopic. Dat de film dit jaar uit kwam is ook bijzonder. Hij werd 100 jaar geleden (1924) geboren en hoe vier (herdenk) je hem beter dan met een eigen film.

Monsieur Aznavour is een mooie warme film geworden. Nog meer dan bij veel andere biopics staat de muziek centraal en zien we de invloeden op zijn nummers. De strijd en wilskracht om groot te worden, met de offers die hij er voor moest opgeven. De sterkte van de film ligt dan ook bij het begin van de film, al kan de film dat wel lang genoeg vasthouden. Tegen het einde aan komen we in de fase dat hij bekend is. Dat is uiteraard logisch, maar op zich minder interessant dan de aanloop naar dat succes. Met verschillende andere artiesten die mee in beeld komen. Van Trenet en Piaff tot Sinatra en Johnny Hallyday.

Tahar Rahim in de titelrol zet meteen zijn carrière terug op het rechte spoor na zijn rol in Madame Web. Het is een mooie film met een boeiende tijdsgeest. Verplichte kost voor de fans en een ideale manier om hem te leren kennen voor wie minder van Aznavour kent.

Veel muziek, maar geen enkele diepgang in de Wikipedia-biografie van één van Frankrijks culturele iconen van de 20e eeuw. Rahim doet een verdienstelijke imitatie van Aznavour, maar de belangrijkste levensgebeurtenissen worden afgeraffeld. De invloed van de Armeense cultuur waar hij mee opgroeide, de Tweede Wereldoorlog, zijn samenwerking met Pierre Roch en later Édith Piaf en zijn liefdesrelaties passeren de revue, maar de regisseurs (die ook het scenario schreven) vonden het blijkbaar een goed idee om vooral zoveel mogelijk liedjes van Charles Aznavour de revue te laten passeren. Daarvoor is Spotify uitgevonden, mannen! In de bioscoop komen we voor een boeiend verhaal en daar is geen sprake van.

Ik onderschrijf de woorden van mrklm volledig. Een rode draad mist gewoon. Er is niet eens een bevredigend einde te bekennen. De film houdt simpelweg op, laat ons weten dat Aznavour overleed in 2018, maar heeft geen enkele dramatische spanningsboog. Monsieur Aznavour is puur gemaakt ter meerdere eer en glorie aan het onderwerp, en dat nog slordig ook.

Lees hier mijn recensie.