Come Back, Little Sheba (1952)

Het is voor ons als toeschouwer bijzonder jammer, dat toneelactrice Shirley Booth maar een handvol films gemaakt heeft. In deze tour-de-force –naar het toneelstuk van de gelauwerde William Inge– geeft zij een staaltje acteerwerk weg van de buitencategorie, destijds terecht beloond met een Oscar. Op zeer herkenbare wijze zet zij een hypernerveuze, gedienstige huisvrouw neer, die enkel in een telefoontje met haar moeder durft te bekennen dat ze zeer ongelukkig is. Ik moest onwillekeurig denken aan A Woman under the Influence.

Helaas doet ook Burt Lancaster mee. Zijn gebruikelijke, stijve manier van acteren doet de film geen goed, zulks in tegenstelling tot Terry Moore als de opgewekte en zorgeloze kostgangster. Overigens zou het turbulente levensverhaal van Miss Moore ook best een aardig onderwerp zijn voor een film, maar dat terzijde.

Sterk Amerikaans drama van Daniel Mann, over een echtpaar met een zware psychologische last uit het verleden dat niet weggewerkt geraakt en liefst niet besproken wordt.

Shirley Booth en Burt Lancaster schitteren, elk in hun totaal uiteenlopende rol.

Vooral Shirley Booth - zag voorheen nooit een film met haar - is verbluffend als de vrouw die zich een ogenschijlijk imago van gelukkig zijn aanmeet, maar dat in geen geval is.

Heel gevoelig gespeeld drama. Wist bij mij de ogen vochtig te krijgen.

Idd een prachtige rol van Shirley Booth van wie ik me nu oprecht afvraag hoe ze in het echt is.

En itt bepaalde mensen hierboven is dit wat mij betreft ook een rol die Lancaster op zn lijf is geschreven. Hij kan dat wel dit soort manische rollen.

Mooi klein toneeldrama. Aanrader.

rUitstekende film over een echtpaar waarvan de man een alcholist is, die een kamer verhuren aan een studente. Duidelijk gebaseerd op een toneelstuk (de film speelt zich vrijwel geheel in het huis af). Alhoewel het personage van de vrouw wat irritant over komt soms, wordt deze sterk neergezet door een debuterende Shirley Booth. Hierdoor heb je het wel met haar te doen en dit levert tegen het einde een paar ontroerende momenten op.