The Substance (2024)

Het uitgangspunt is boeiend , gewaagd en het begin is ( ook als horrorfilm) veelbelovend , het schoonheidsideaal maar vooral de grootste angst van vrouwen , het ouder worden en overbodig raken , wat in feite neerkomt op steeds minder aandacht krijgen van mannen en het aandacht krijgen in het algemeen is een boeiend thema .

Natuurlijk is dennis Quaid als brenger van het slechte nieuws de gebeten hond in dit verhaal in het begin , maar het gezegde luid niet voor niets ( the wall is undefeated ) en Demi moore's personage heeft de muur hard geraakt .

Nadat het Sf horror gedeelte het verhaal overneemt zakt de film nog niet echt in , maar naar het einde toe gebeurt dat helaas wel op een beschamende manier , had er met dit concept niet iets slimmers gedaan kunnen worden in plaats van deze kinderachtige onzin? .

Eindelijk weer een film waar ik nog wel even van kan nagenieten. Ik heb hem pas eind 2025 bekeken en nooit eerder van deze film gehoord. Als ik lees dat mensen de bioscoop uitrennen zou je verwachten dat je er wel een keer iets over had gelezen, maar het is me blijkbaar volledig ontgaan.

Vanaf de 1e scène wordt je meegenomen in een mooie setting, fris, bijna steriel maar heel prettig. Goed camerawerk geeft mooie close-ups. Ook zonder verhaal al mooi. Maar goed, dat hou je geen ruim 2 uur vol. Het verhaal is origineel en het acteerwerk prima. Fijn om Demi Moore misschien wel in haar beste rol te zien. Ze geeft zich volledig.

Ik moest qua sfeer soms een beetje denken aan 'Under the Skin' met Scarlet Johansson.

Sommigen vinden het richting het einde wat lachwekkend worden. Ik vind het juist knap dat ook humor op een prima manier een plek heeft in deze film. Hulde voor de regie.

Wil je een keer wat anders zien? Dan zeker kijken, origineel en verrassend verhaal, goed geregisseerd, goed acteerwerk, ook van Qualley en Quaid, 4 sterren van mij.

Heerlijk filmpje, dit.

Vooral de eerste helft vond ik geweldig. Echo’s van Kubrick, Aronofsky, Cronenberg en Mulholland Drive, maar toch met een geheel eigen smoel.

In de tweede helft neemt de bodyhorror steeds meer de bovenhand. Geinig, maar echt fan van dat soort toestanden ben ik niet.

De 2 hoofdactrices doen het geweldig en ook op visueel vlak is het ruim 2 uur lang smullen.

3,5*, al had een half sterretje meer er ook wel ingezeten.

De film brengt goed in beeld hoe vrouwen worden geconfronteerd met ouder worden. Ook laat het zien dat het invloed kan hebben met het werk dat je levert. Helaas is dit is sommige gevallen de realiteit.

De film is niet bedoeld voor mensen die geen sterke maag hebben. Er zitten veel scenes in waar je met afschuw naar gaat kijken. Maar de boodschap van de film word hierdoor wel duidelijk.

Ik kan mij goed voorstellen dat dit een film is waarvan je houd of waarvan je denkt waar de f*uck ben ik naar aan het kijken.

3,5* voor een origineel verhaal en het acteerwerk van zowel Demi Moore en Margaret Qualley.

Bizar... Het begon suspense, sciencefiction... En daarna steeds maffer... Flut manier om een boodschap over te brengen.... Dat je dit maken kunt.... En dat je dit leuk vind..... Dan is je gevoel wel vreselijk afgestompt

Deze film kon mij niet vermaken.

Ik snap de boodschap en alles eromheen, maar ik voelde geen drama, geen spanning en hij was al helemaal niet "eng". Vind het ook heel moeilijk merk ik om een degelijke recensie te schrijven, dus ga ik het ook niet forceren.

Niet mijn ding en de body horror en expliciete beelden van Demi Moore voegde voor mij niks toe.

Redelijk.

Vlot gebrachte body horror met een flinke scheut satire en kritiek op het schoonheidsideaal. Ik vind het wel wat cynisch dat Demi Moore, tegenwoordig toch ook allesbehalve naturel, de hoofdrol speelt, maar wie weet is dat ook een stukje humor van de makers. Erg verrassend is het allemaal niet, het is eerder wachten op de onvermijdelijke scènes waarin de twee dames het blok aan mekaars been worden. Dat resulteert in een behoorlijk sappige finale, maar erg origineel komt men daar niet uit de hoek.

3

Demi Moore ziet er verbazend goed uit voor iemand van begin de zestig. Toch wordt ze onvermijdelijk weggeconcurreerd door actrices die jonger, mooier en slanker zijn. Deze horrorproductie geeft kritiek op de buitensporige schoonheidsnormen in de showbusiness. Deze normen gelden voor vrouwen, maar worden opgelegd door mannen die hen aanstaren met de male gaze en bepalen wie de felbegeerde rol krijgt. Het kan ook leiden tot zelfhaat bij vrouwen, die zichzelf te oud en verrimpeld vinden - voorbij de houdbaarheidsdatum.

De protagonist wordt hier in tweeën gesplitst: Elizabeth en Sue. Laatsgenoemde is de publieke persona; de jongere, slankere, glimlachende versie van een vrouw die haar ware zelf verbergt. Liever zou ze alleen als Sue verder gaan, maar dat gaat niet. Het leidt tot een bloedige climax met body horror - Beauty wordt the Beast. Het is een lugubere maar ook humoristische satire op een milieu dat geobsedeerd is door uiterlijke schijn.