Basel Adra, een jonge Palestijnse activist uit Masafer Yatta op de Westelijke Jordaanoever, vecht al sinds zijn kindertijd tegen de massale verdrijving van zijn gemeenschap door de Israëlische bezetting. Hij documenteert de langzame uitroeiing van de dorpen in zijn thuisregio, waar soldaten van de Israëlische regering geleidelijk huizen slopen en de bewoners verdrijven. Op een bepaald moment ontmoet hij Yuval, een Israëlische journalist, die hem steunt in zijn inspanningen. Er ontstaat een onwaarschijnlijk verbond. Maar de relatie tussen de twee komt onder druk te staan door de enorme ongelijkheid tussen hen: Basel leeft onder militaire bezetting terwijl Yuval vrij en zonder beperkingen leeft.
Mja, ik kan helaas weinig postiefs melden. Het blijft een chotspe dat deze documentaire de belangrijkste filmprijs in de wacht wist te slepen. Niet verrassend natuurlijk. Ik begrijp de actualiteit en urgentie wel. Nu ben ik niet helemaal neutraal, al werp ik beschuldigingen als het steunen van de kolonisten en het verkondigen van Israëlische propaganda verre van mij. Schijnbaar is het onderwerp van de film zo gevoelig dat je geen kritiek mag leveren op een nogal eenzijdige kijk op het conflict, een documentaire zonder al te veel human interest met een hoop onduidelijke footage van de telefooncamera's. Ik werd er in ieder geval niet wijzer door en echt boeiend is het niet. Het toneelstukje met de bulldozer en de vluchtende kinderen maakt dat ik vasthoudt aan de laagste score.
Miki Zohar min. Cultuur & Sport: ‘[subsidie willen] ontvangen zouden films moeten maken „die Israëli’s willen zien”, in plaats van films die „Europeanen willen zien”. [over de film Sea]
Vergelijkbare uitspraken deed hij afgelopen maart, nadat No Other Land, een documentaire over de bezetting van de Westoever, de Oscar voor beste documentaire won. „Vrijheid van meningsuiting is een belangrijke waarde, maar laster tegen Israël als een middel voor internationale promotie gebruiken is geen kunst – dat is sabotage tegen de staat”, schreef hij toen.’
in apartheidsstaat israel (West Bank) worden mensen zonder reden doodgeschoten (okay er is de altijd nog de eeuwige claim/excuus van de apologeten dat iemand met stenen zou hebben gegooid), waterputten en waterleidingen vernield, huizen gesloopt, scholen gebulldozerd, activisten opgepakt, treiter-campagnes door of i.s.m. de idf. Inderdaad met als reden het land vrij te maken voor de 'chosen people'. En het bouwen van een 2e Gaza in de West Bank. In deze film kan je precies zien hoe dat in z'n werk gaat. Schijnbaar een beledigende film voor de israelische regering