- Home
- Films
- The Surfer
- Filtered
The Surfer (2024)
Genre: Thriller
Speelduur: 100 minuten
Oorsprong:
Australië / Ierland
Geregisseerd door: Lorcan Finnegan
Met onder meer: Nicolas Cage, Julian McMahon en Nicholas Cassim
IMDb beoordeling:
5,9 (19.160)
Gesproken taal: Engels en Frans
Releasedatum: 15 mei 2025
On Demand:
Bekijk via Pathé Thuis
Bekijk via meJane
Niet beschikbaar op Netflix
Niet beschikbaar op Videoland
Niet beschikbaar op Prime Video
Niet beschikbaar op Disney+
Niet beschikbaar op Google Play
Plot The Surfer
"Don't live here, don't surf here."
Na vele jaren in de Verenigde Staten keert een man terug naar Australië om zijn familiehuis terug te kopen. Daar wordt hij door een groep lokale surfers vernederd in het bijzijn van zijn tienerzoon, omdat zij het eigendom opeisen van het afgelegen strand waar hij is opgegroeid. Gewond trotseert hij hen en blijft op het strand om acceptatie te eisen. Terwijl het conflict escaleert, wordt de man op het randje van zijn geestelijke gezondheid gebracht en wordt zijn identiteit in twijfel getrokken.
Externe links
- Zoek naar deze film op dvd/blu-ray op Amazon
- IMDb (5,9 / 19160)
- Trailer (YouTube, ondertiteld)
- Pathé Thuis: vanaf € 5,99 / huur € 3,99
- Kijk op meJane
Social Media
Acteurs en actrices
The Surfer
Scally
Cop
Pitbull
Conlon
The Bum
The Kid
Jenny
The Dog Walker
Runt 1
Reviews & comments
Mr Thee
-
- 1589 berichten
- 1205 stemmen
Al snel had ik een lichte hekel aan de presentatie van de hoofdrol. Wat een irritante vent. Erg Amerikaans neergezet. Maar natuurlijk ging Cage “all the way” en werd dat nare vanzelf een heerlijk ellendige koortsdroom. Hoe de gifbeker zou worden leeggedronken, daar zit je dan als toeschouwer op te wachten. Raar maar waar. Dat moet gebeuren voor de lichten weer aan gaan. En dat was het waard: sfeer, tempo, personages maken dit verhaal echt boeiend. De humor mocht niet ontbreken!
#iffr2025
Woland
-
- 4796 berichten
- 3818 stemmen
Before you surf, you suffer.
Nicolas Cage heeft een nieuwe niche gevonden waarin hij vaak in over-the-top, hallucinante werkjes los gaat. Soms werkt het (Colour out of Space, Mandy), soms niet zo (Renfield, Willy's Wonderland), maar ik was toch wel geïntrigeerd door deze The Surfer. Gemist op IFFR, maar nu wel in de bios meegepakt.
The Surfer speelt zich af in Australië, waar Cage een beetje leeft in het verleden - hij heeft een goeie baan maar zijn huwelijk is op de klippen, en hij wil het huis aan de kust kopen waar hij is geboren om zijn zoon net zo'n surfende jeugd te gunnen als hij zelf had. Maar als hij met z'n zoon daar probeert te surfen blijkt dat buiten de locals gerekend. De lokale surf-gang heeft het niet zo op buitenstaanders. The Surfer begint nog kalm maar vervalt langzamerhand in een koortsige nachtmerrie, waar Cage er een nogal obsessieve natuur op na houdt. Ik kan me ook niet echt in hem verplaatsen, in dat hij stap na stap de meest onlogische keuzes maakt.
Maar de unheimliche sfeer, de beelden, en de afwikkeling van het algehele verhaal werken voor mij dan wel weer. Cage kon ik hier ook goed pruimen. Een soort van surfversie van Wake in Fright met een obsessiviteit die aan Fitzcarraldo doet denken, met een toefje delirium en psychedelica erbovenop. Ik lust dit wel.
De filosoof
-
- 2453 berichten
- 1668 stemmen
De film begint ermee dat de hoofdpersoon (Nicholas Cage als ‘The Surfer’) de opbouw van de golf uitlegt aan z’n zoon met als levensboodschap: als de energie explosief breekt waardoor de golf is ontstaan is het de vraag of je er bovenop surft danwel valt en wordt overspoeld. Dat is natuurlijk meteen het thema van deze thriller die – net als sommige films van Tarantino – teruggrijpt naar B-films uit de jaren ’70 maar die je van het eerste moment tot de laatste in je greep houdt en die toch ook diepgang heeft en actueel is.
Zo is het verloop van de film voor het grootste deel dat de ogenschijnlijk succesvolle man die op het punt staat een huis van 1,6 miljoen te kopen alles kwijtraakt: de gemeenschap van lokale surfers accepteert hem niet en neemt alles van hem af in een poging hem te verjagen. Maar de man blijft zijn doel nastreven. Hij lijkt zo op Job van wie alles wordt afgenomen maar die toch blijft geloven. Of misschien is hij in werkelijkheid een mislukkeling – z’n gezin lijkt hij al te zijn verloren en het huis krijgt hij ook niet – die dat weigert te beseffen; misschien is het gewoon een sneue man met een midlife crisis. Misschien is hij een man die nostalgisch zijn verleden wil doen herleven – hij is teruggekeerd naar z’n geboortedorp vol verlangens naar z’n tijd daar die vol magisch momenten zat – en leert hij op de harde manier dat hij een illusie najaagt. Hoe dan ook wordt zijn lijden en aftakeling zo extreem dat het waarlijk psychedelisch wordt en je als kijker net als hemzelf elke grip op de werkelijkheid dreigt te verliezen. Maar de film gaat zeker ook over in- en uitsluiting – een actueel thema – dat wordt verbonden met de primitieve of religieuze notie van initiatierite en een mannelijkheidscultus (met een knipoog naar influencers als Andrew Tate en Jordan Peterson die om met de filmmetafoor te spreken jongemannnen leren op de golven van het leven te surfen in plaats van kopje onder te gaan) waarbij je slechts overwint door middel van lijden en je je – om met Mark Rutte te spreken – moet invechten (maar ook met de vraag of je wel erbij wilt horen als je daarvoor net zo’n hufter moet worden); gelijk Job wordt hij uiteindelijk toch beloond.
Aan het einde is er nog een wending waarmee – nogal letterlijk – wordt teruggekeerd naar de surfmetafoor voor het leven. Ofschoon het type film niet nieuw is en het ook een typische Cage-film is waarin Cage weer helemaal los kan gaan in een extreem doordraaien, is de film zeer sterk uitgewerkt en werd ik als kijker behoorlijk overspoeld door de golf die ook deze film is. Kortom, een film die meesterlijk surft over de golven die vanuit het verleden op het strand van het heden slaan.
mrklm
-
- 11437 berichten
- 9929 stemmen
Finnegan geeft dit vehikel voor Nicolas Cage een zekere arthouse-kwaliteit, maar dat is het enige wat dit onderscheidt van de vele B-films waar Cage zich al jaren aan de lopende band voor leent. Hij speelt een welgestelde man die met zijn zoon [Finn Little] terugkeert naar het Australische strand waar hij een deel van jeugd doorbracht. De man krijgt direct tegenwerking van een groep surfers dat deel uit lijkt te maken van een sekte onder leiding van Scally [Julian McMahon] die gericht is op het stimuleren van mannelijkheid onder motto “surfer, suffer”. Er is een oudere, schijnbaar thuisloze man [Nicholas Cassim], een vrouw [Nina Young] die regelmatig haar hond uitlaat in de omgeving van het strand, een fotograaf [Miranda Tapsell], een pizzaverkoper [Tyren Maclou] en een agent [Justin Rosniak] die niets doet aan het overschrijdende gedrag van ‘The Locals’. Cage mag de remmen loslaten om gestalte te geven aan de fysieke en geestelijke aftakeling van zijn personage die mogelijk verband houdt met een incident uit zijn jeugd. Begint veelbelovend, maar raakt halverwege de weg kwijt en eindigt in een wirwar van vage, half uitgewerkte ideetjes. Een matige mix van elementen Fight Club en Falling Down. Hoogste tijd om die films weer eens tevoorschijn te halen dus.
Stephan123
-
- 236 berichten
- 1231 stemmen
Heerlijke film met een Nicolas Cage die erg goed speelt in deze zomerse film .
Speelt zich af op 1 locatie
Het is wel een film met weinig actie
Flavio
-
- 4900 berichten
- 5236 stemmen
Fijne film met Cage die voor zijn doen eerder subtiel is in alle gekte. Een Oscar zal hij nooit winnen (hoewel, als het Brandon Fraser is gelukt...), maar blijft toch een bijzonder acteur. The Surfer is een zomerse nachtmerrie over een clash tussen locals en een buitenstaander die ook wel wat maatschappelijke thema's aanstipt, maar toch vooral wil vermaken. De plot over Scally die wel/niet iemand gedood heeft en de wraak van de oude man vond ik niet zo sterk, beetje onnodig ook, gewoon "no live here no surf here" en een raaskallende Cage was voor mij genoeg.
De kijker wordt af en toe op het verkeerde been gezet- het lijkt even of Cage en de oude zwerver één en dezelfde persoon zijn, maar de film is niet bedoeld als mindfuck, dat blijkt alleen een resultaat van zijn tijdelijke geestelijke instorting. Geweldige scène trouwens hoe hij koortsachtig over het strand strompelt en op een gegeven moment een dode rat in zijn broekzak stopt- die later nog van pas komt.
Naast Cage is een hoofdrol weggelegd voor de Australische kust, gevangen in zinderende kleuren, en ook de opvallende score mag genoemd worden.
Drulko Vlaschjan
-
- 489 berichten
- 427 stemmen
Prima filmpje wel. Door de koortsdroomachtige sfeer begin je je na een tijdje af te vragen of dat wat je gezien hebt wel echt is gebeurd. Dat vond ik erg goed gedaan.
De voorlaatste plottwist, waarin Cage erachter komt dat hij de proef heeft doorstaan waarvan hij niet eens wist dat hij eraan deelnam, vond ik ook erg geslaagd. Ik zag het niet aankomen.
Ik had om de een of andere reden verwacht dat het een vrij belachelijke film zou zijn, gemaakt om cult te worden (en daarom wat mij betreft per definitie niet cult, want cult moet per ongeluk gebeuren), maar het was eigenlijk een heel serieus verhaal. Er werd ook bijna niet gelachen in de zaal. Een beetje meer humor had van mij wel gemogen. Gelukkig maakte de wraakscène met de rat veel goed.
Shadowed
-
- 11414 berichten
- 6715 stemmen
Regisseur Lorcan Finnegan heeft uitstekend gevoel voor een aparte visuele vormgeving en zet daar maximaal op in. Hij profiteert bovendien van een ongeremde Nicolas Cage, die de laatste jaren hard op weg is naar een hoop mooie rollen achter elkaar. Dit personage is voor zijn doen wat onder de maat qua schrijfwerk, maar hij vult hem uitstekend in. Overige rollen doen het ook niet onaardig en de film ziet er goed uit, maar het verhaal ontspoort rondom de tweede helft totaal en vervalt in een mengelmoes van half uitgewerkte en niet al te interessante ideeën. Uiteindelijk gaat het eigenlijk echt nergens meer over, helaas volgt er dan nog een minuut of 50.
filmfan0511
-
- 1094 berichten
- 1124 stemmen
The Surfer is met momenten echt genieten geblazen. De film weet haar interessante ideeën niet hélemaal door te trekken tot het einde, maar hier zit wel echt meer dan voldoende in om er langs mijn kant een dikke 3.5* aan te geven. Het is vooral visueel genieten, van die enorm diepe, volle kleuren. Een stralend felblauwe lucht, knalgeel zand. Je waant je bijna in een Wes Anderson-film op dat vlak, maar dan in de nachtmerrie-achtige variant. Dat felle kleurgebruik gaat mooi samen met de surreële toon, en Nicolas Cage is hier echt helemaal op zijn plaats. Dit soort films doet hij onderhand met de ogen dicht. Met een andere acteur in de hoofdrol werkt dit welhaast zeker helemaal niet, maar met Cage aan het roer past die hele B-sfeer, en die pulpy/low budget '70's vibe vele malen beter.
Meer dan surreëel is The Surfer vooral erg ongemakkelijk. Je kan vanaf de eerste scène eigenlijk al niet helemaal meer ademhalen, want er loert meteen confrontatie om de hoek, en ogenschijnlijk nog iets veel sinisterder dan dat, met dat hele cult-sfeertje. De camera zoomt vaak in op Cage's bezwete, bebaarde kop, en zit iedereen de hele tijd dicht op de huid. Het ''complot'' wordt de hele tijd groter en neemt bijna absurdistische proporties aan. De spanning is op den duur zo onhoudbaar dat je als kijker het gevoel hebt dat er heel veel druk van de ketel moet, maar uiteindelijk valt de verwachte uitbarsting van geweld heel goed mee. Dat is dan misschien ook mijn grootste kritiekpunt, al ligt dat eerder aan mijn verwachtingen van wat een ''Cage-flick'' de laatste jaren meestal inhoudt. Maar punt blijft wel dat er na al die opbouw iets meer ontlading had mogen zijn. Het laatste kwartier vond ik het minste stuk van de film, omdat ik daar toch een beetje het gevoel kreeg dat regisseur Lorcan Finnegan niet helemaal wist waar hij naartoe moest, en hoe hij er een einde aan moest breien. Al is de allerlaatste scène wel enorm passend en tof gedaan.
Maar zoals ik al zei, zit er echt wel meer dan genoeg goeds in. Past helemaal binnen de kwalitatieve opwaartse beweging van Cage. Een acteur die ik toch met plezier blijf volgen doorheen alle gekke projecten, want er zitten pareltjes tussen, ook in de laatste jaren (Pig!) En Finnegan is er ook wel eentje om in de gaten te houden, want de regie zat hier erg snor. Dikke 3.5*.
starbright boy (moderator films)
-
- 22412 berichten
- 5077 stemmen
Prententieloze kafkaeske thriller. Zo'n film die goed gebruik maakt van de sterke kanten van Cage die precies weet hoe je zo'n rol neer moet zetten. Cage lijkt zijn rollen tegenwoordig weer meestal bewuster te kiezen. En deze rol past extreem goed bij hem. Deed me in zekere zin een beetje denken aan de Aussie klassieker Wake In Fright, die film is nog een aardig stuk beter. Het einde mist een beetje scherpte, maar het evenwicht tussen plagerig plot , mooi gedoseerde humor en sfeer is heel sterk gedaan. En Cage speelt de neergang van zijn personage met precies genoeg ongeremdheid, hij houdt gelukkig niet in. Hier vraag je geen subtiel spelende acteur voor.
james_cameron
-
- 7007 berichten
- 9792 stemmen
Surrealistische, nachtmerrie-achtige film over een naamloze man (Nicolas Cage) die zijn gevoel van werkelijkheid langzaam voelt wegglippen wanneer hij, na vele jaren in de Verenigde Staten, terugkeer naar Australië om een huis te kopen in de buurt van het strand waar hij is opgegroeid. De langzaam escalerende sfeer is goed getroffen en Cage is op dreef, maar plot en thematiek zijn wat mij betreft niet sterk genoeg om de film de volle speelduur drijvende te houden. Op gegeven moment was ik er wel een beetje klaar mee en boeide het mysterie mij niet meer.
joolstein
-
- 10841 berichten
- 8938 stemmen
“Don’t live here, don’t surf here.”
Wie van de Ierse regisseur Lorcan Finnegan eerder werk heeft gezien, (Without Name (2016), Vivarium (2019) en Nocebo (2022) weet dat hij best aparte en unheimische films maakt. Zal niet zo gauw ook een film weten die hierop lijkt dus het is absoluut anders dan al het andere wat je ooit heb gezien! Echter hoe vreemd de film verder ook mag zijn, de inspiratie ervoor kwam uit het echte leven !Het verhaal is namelijk deels gebaseerd op de Lunada Bay Boys uit Palos Verdes, Californië.
Een man wil het voormalige huis van zijn ouders aan de Australische kust kopen. Als de koop bijna rond is wil hij dit delen met zijn zoon door te gaan het surfen. op het strand vlakbij Maar het strand blijkt in de greep van een sekte-achtige groep mannelijke surfers.die beweren dat alleen de lokale bevolking er welkom is. En dan ontstaat er een vreemde tweestrijd
Waarbij een volhardende Nicolas Cage in de brandende Australische zon steeds verder zijn menselijkheid en realiteit verliest. Op de parkeerplaats wordt drinkwater is schaars, smartphone, auto en schoenen verdwijnen en alle waardigheid ook. Beneden op het strand heerst die toxische leider over de beïnvloedbare jongere. Het zorgt voor een behoorlijk vermakelijke kijkervaring.
Vakkundig gefilmde zonnige locaties, en visueel er mooi zoals bv. voor herinneringen, dromen en/of hallucinaties het beeld uitgerekt of verdraaid wordt, waardoor je soms als kijker ook niet meer helemaal weet waar je bent. Hoe het allemaal in elkaar steekt weet ik niet en hoeft ook niet want films met een boodschap heb ik veel minder....euh een boodschap aan. Liefhebbers van Nicolas Cage (met een topprestatie) of kijkers die eens wat anders willen is deze bij vlagen ongemakkelijk broeierige filmervaring, een aanrader De film is gewoon erg leuk om te kijken!
WB
-
- 1616 berichten
- 2663 stemmen
Cage speelt weer subliem in deze film. Wat in eerste instantie lijkt op een standaard thriller, met wat 'pay back'-actie, mondt de film uit in een psychologisch spelletje van de regisseur. Mijn gedachten gingen tegen het einde van de film alle kanten op; wat is nou echt en hoe zit dit nou?
De film kijkt lekker weg, met mooie plaatjes van 'down under'.
filmkul
-
- 2481 berichten
- 2253 stemmen
Aardige drama. Het verhaal zit best leuk in elkaar maar als kijker blijft je wel met vragen achter. De uitwerking is redelijk geslaagd. De film begint sterk en de spanning loopt langzaam op. Dat wordt ook sterk overgedragen aan de kijker. De zinderende hitte versterkt dat gevoel nog eens extra. Richting het einde wordt het wel wat taaier en gaat het verhaal een andere kant op. De kijker wordt dan ook wat het bos ingestuurd. Tenminste, ik heb de clue niet kunnen ontrafelen. Visueel verder sterk met een goed acterende Cage. 3.0/3.5
Collins
-
- 7301 berichten
- 4318 stemmen
„Before you can surf, you must suffer”, verkondigt een charismatische en surfende lokale bewoner tegen Nicolas Cage. Met het uitspreken van die woorden geeft hij bondig de premisse van The Surfer weer. De gedesillusioneerde Cage lijdt dan ook wat af in deze psychologische thriller als hij het slachtoffer wordt van venijnige pesterijen en het onderwerp is van leedvermaak.
Aangevoerd door macho-local Scally belet de agressieve surfgemeenschap die wel iets van een cultus wegheeft, Cage en zijn zoon te surfen in de zee aan het strand waar Cage opgroeide. De vernederende ervaring zet hem des te sterker aan om zijn plannen voor de toekomst te realiseren. Het kopen van het huis van zijn grootvader bijvoorbeeld. Zijn grootvader die ooit aan het strand woonde dat Cage nu niet meer mag betreden. Het huis waarin Cage een groot deel van zijn jeugdjaren doorbracht. Het strand waar hij vroeger altijd surfde. Mooie plannen. Het zijn tevens plannen die onbereikbaar lijken vanwege de vele complicaties die steeds maar opduiken. Relationeel, financieel, emotioneel.
Vanaf een hoge rots kijkt hij naar het strand, kijkt hij naar het object van zijn verlangen en droomt het goede leven. Hoe meer hij kijkt en droomt hoe meer hij de realiteit uit het oog verliest. Hij lijkt volledig in zijn obsessie te verdwijnen. We zien effectenmakelaar Cage met zijn dure auto en zijn designerhorloge door een reeks zwarthumoristische gebeurtenissen in toenemende mate verloederen. De transformatie gaat gepaard met een steeds surrealistischer wordende entourage. Het is een passende omgeving voor een manische antiheld.
Allesverterende obsessie, cultische kameraadschap, materiele status en patriarchale dominantie fermenteren onder de regie van Lorcan Finnegan in deze psychologische thriller. Een thriller met een nachtmerrieachtige sfeer die balanceert tussen hallucinatoire horror, pesterige misdaad en brute Backwoods. Met Nicolas Cage te midden van een desolate omgeving die wordt geschetst met een kleurenpalet bestaande uit okergele, viezig witte en stroperig bruine tinten. Het perspectief van de vertelling ligt bij Cage. Of het betrouwbaar is? Misschien wel. Misschien niet. Onaangenaam, beklemmend en sfeervol is het perspectief wel. Goeie film.
shugenja
-
- 647 berichten
- 1603 stemmen
Cage weet zn films wel uit te kiezen. Hij hangt praktisch de hele film rond op een parkeerplaats en glijd langzaam af. Maar dan ook echt zoals Cage dat doet gewoon he le maal tot het gaatje. Ik hou er wel van.
4.5 ster de stijl de gekte, hahaha ik moest ook zo lachen deze film gaat soms zo over de top. En het einde is fantastisch. Ga deze film kijken, nu!
Neder0001
-
- 724 berichten
- 1796 stemmen
Fijne psychologische thriller. Ik kan altijd wel genieten van dat genre. Maar ik kan mij voorstellen dat het niet voor iedereen is weggelegd. Je zit een lange tijd met vragen en het vordert ook allemaal wat traag. Desondanks brengt Nicolas Cage zijn rol overtuigend (dit is inderdaad ook wel echt een "Cage" rol/personage) en zit het verhaal verder ook goed in elkaar (mits je er niet teveel achter zoekt). Het is geen hoogvlieger maar zeker wel een voldoende waard.
Theunissen
-
- 12273 berichten
- 5515 stemmen
"Eat the rat! Eat it!"
"The Surfer" is de zoveelste film waarin acteur Nicolas Cage een personage speelt dat langzaam maar zeker zijn verstand verliest en de film is een hallucinerende trip die met de minuut beter wordt.
Nicolas Cage speelt The Surfer (zijn naam wordt nooit genoemd) en is samen met zijn zoon (Finn Little) van Amerika naar Australië gevlogen om op de plek waar hij is opgegroeid te gaan surfen. Ook hoopt hij het huis terug te kopen waar hij samen met zijn ouders woonden. Maar de ooit zo vriendelijke buurt is veranderd en al snel verandert ook Cage van een nette man in pak in een radeloos wezen dat van de hemel in de hel belandt.
De Ierse regisseur Lorcan Finnegan wist Nicolas Cage te strikken voor zijn nieuwste film en heeft daarmee een troef in handen. Nicolas Cage die bekend staat om zijn "over the top"-rollen houdt zich in deze in, zonder in zijn spel in te leveren. Zijn spel is zo naturel en geloofwaardig dat je volledig meegaat in zijn metamorfose. Al kijkend naar zijn capriolen (een scène met een dode rat is nu al legendarisch), worden we voor de zoveelste maal herinnerd aan de ongekende toewijding van de acteur.
De film opent met een rijdende Nicolas Cage samen met zijn zoon en als ze op het strand aankomen en opwandelen (waarbij een andere surfer tegen hem botst en zegt "Fuck off"), wordt hem door een vijandige surfer met een kerstmuts te verstaan gegeven dat hij hier niet mag surfen en wordt er ook drie keren tegen hem gezegd.
"Don't life here, don't surf here!"
Het strand wordt namelijk bevolkt door macho-mannen, die hem voor de ogen van zijn zoon vernederen, die alleen "locals" toestaan en die zich op het strand buiten surfen vooral bezig houden met mannencirkels, gewelddadige drugsfeesten en ontgroeningen. En één van deze macho-mannen is Scally (Julian McMahon), een rijke zakenman die een giftige mannelijke ideologie predikt en die de leider is van de "Bay Boys" (een soort van sekte zoals ze zichzelf noemen), en die even een hartig woordje spreekt met Nicolas Cage.
Eerst druipt Nicolas Cage met zijn zoon af, maar wanneer Cage zijn recht op het strand weigert op te geven, blijft hIJ alleen rondhangen op de parkeerplaats bij het strand waar zijn peperdure Lexus auto staat geparkeerd (en waar zijn accu op een gegeven moment leegraakt) en wordt hij meegezogen in de waanzin van de sekte, met steeds gestoordere gevolgen.
Bij elke nieuwe poging wordt hij steeds meer geterroriseerd (zo stelen ze zijn surfplank en auto), waarna hij terecht komt in een neerwaartse spiraal waaruit ontsnappen onmogelijk blijkt en is het wachten op het moment dat hij, geholpen door de bloedhete zon, tot een kookpunt komt. Het levert een knotsgekke finale op waarin Nicolas Cage zichzelf laat zien in zijn meest manische, meme-waardige versie.
Toch kan "The Surfer" voor veel kijkers geen prettige ervaring zijn. Want de hoofdpersoon raakt alleen maar verstrikt in een reeks negatieve gebeurtenissen die zich maar blijven opstapelen. Er is nauwelijks ruimte om op adem te komen, de ellende gaat maar door. De gemiddelde kijker zal zich bovendien moeilijk kunnen identificeren met het hoofdpersonage, of zich afvragen waarom hij niet gewoon weg gaat? En wie zich afvraagt waar de film nou eigenlijk over gaat, zal vermoedelijk concluderen dat de makers het zelf ook niet precies weten.
Desalniettemin is "The Surfer" een vermakelijke Drama / Komedie / Thriller film die vanaf de eerste tot de laatste minuut weet te vermaken. En regisseur Lorcan Finnegan gebruikt voor zijn film heerlijk vervreemde muziek, vreemde cameravoering en standpunten en zo wordt "The Surfer" een hallucinerende trip die met de minuut beter wordt.
Filmkriebel
-
- 9970 berichten
- 4657 stemmen
Wow dit was visueel echt wel iets bijzonders. Het is weeral een tijdje dat een recente film grote indruk wist te maken, maar The Surfer zal voorzeker in mijn top 10 eindigen dit jaar.
Zo'n trippy film staat natuurlijk op het lijf van Nicholas Cage geschreven. Hij speelt graag zo'n rollen. Mensen die hun grip op de realiteit verliezen. De laatste jaren maakte Cage vooral veel direct to video rommel. Toch lijkt hij met zijn recentste films weer aan een opvallende comeback te timmeren.
Het zit soms wat op de grens van het absurde in The Surfer. De "surfer zonder naam" kon al van in het begin gewoon een paar kilometer verderop surfen natuurlijk, maar nee, het moest op dit strand zijn. Daarna volgt een escalatie met de "localisten" waarin hij zijn bezittingen, en daarna zijn verstand stilaan kwijtraakt maar hardnekkig weigert zijn droomplan op te geven. Waar het precies over gaat in de film ( toxisch groepsgedrag, mannelijke initiaties, xenofobie ) zit wat dieper weggemoffeld. Maar de visuele trickery en fel kleurgebruik, de geluidsband, Cage's prestatie maakten dit tot een immersieve ervaring voor mij. 4* maar een 4,5 sluit ik niet uit. Deze psychedelische thriller is losjes geïnspireerd op de Californische Lunada Bay Boys, een surfergang die niet-locals wegjaagden met intimidatie en pesterijen.
Jynxter
-
- 506 berichten
- 437 stemmen
Met de zichtbare hitte, hoge verzadiging van kleuren en af en toe onorthodoxe cameratechnieken wordt een parkeerplaats en een klein stukje strand tot een rauwe en surrealistische setting omgetoverd. Cage helpt daar natuurlijk ook bij. Hij speelt zijn rol weer met enorme intensiteit, maar blijft daarbij wel aan de goede kant van een dunne scheidingslijn.
The Surfer heeft veel aspecten die de term B-film rechtvaardigen, maar is zeker geen makkelijk samenraapsel van een paar simpele ingrediënten. Hier en daar gaat de boel redelijk over the top en er zijn best wat rare beslissingen en reacties nodig om het verhaal te kunnen laten slagen, maar door de koortsachtige nachtmerrie waarin het leven van de Surfer verzandt, hindert dat amper. Bovendien stevent de film niet al vrij vroeg op een onmiskenbaar einde af, maar kan het tot het laatst nog alle kanten op. En ook dat maakt dat je moeiteloos geboeid blijft kijken naar deze toffe, low-budget thriller.
lang pee
-
- 3245 berichten
- 1412 stemmen
Ik zag Australisch staan en had er al niet veel vertrouwen meer in. Zit dat daar in de lucht of in het water, want bijna altijd is dat barslecht met belachelijk slechte acteurs en verhalen.
Ook Cage kon dit gedrocht niet redden...
scorsese
-
- 13171 berichten
- 11080 stemmen
Goeie film over een man die met zijn zoon wil surfen, maar wordt lastig gevallen door de lokale surfers. Een simpel plot waarbij deze film zich vooral weet te onderscheiden door de toch wat eigenaardige sfeer en toon. Kleurrijk en soms zelfs psychedelisch in beeld gebracht. Nicolas Cage kan zich weer lekker uitleven hier in de titelrol.
Nieuwsbrief MovieMeter
Het laatste film- en serienieuws per e-mail ontvangen?
Populaire toplijsten
- Top 250 beste films aller tijden
- Top 250 beste sciencefiction films aller tijden
- Top 250 beste thriller films aller tijden
- Top 250 beste familie films aller tijden
- Top 250 beste actie films aller tijden
- Top 100 beste films van de laatste jaren
- Top 100 beste films op Netflix
- Top 100 beste films op Disney+
- Top 100 beste films op Pathé Thuis
- Top 50 beste films uit 2020
- Top 50 beste films uit 2018
- Top 50 beste films uit 2019
- Top 25 beste films in het Nederlands
Corporate & Media
Realtimes Network
Innovatieweg 20C
7007 CD, Doetinchem, Netherlands
+31(315)-764002
Over MovieMeter
MovieMeter is hét platform voor liefhebbers van films en series. Met tienduizenden titels, die dagelijkse worden aangevuld door onze community, vind je bij ons altijd de film, serie of documentaire die je zoekt. Of je jouw content nou graag op televisie, in de bioscoop of via een streamingsdienst bekijkt, bij MovieMeter navigeer je in enkele klikken naar hetgeen dat voldoet aan jouw wensen.
MovieMeter is echter meer dan een databank voor films en series. Je bent bij ons tevens aan het juiste adres voor het laatste filmnieuws, recensies en informatie over jouw favoriete acteur. Daarnaast vind je bij ons de meest recente toplijsten, zodat je altijd weet wat er populair is op Netflix, in de bioscoop of op televisie. Zelf je steentje bijdragen aan het unieke platform van MovieMeter? Sluit je dan vrijblijvend aan bij onze community.














