Snow White (2025)

Snow White dus. Zonder Seven Dwarfs in de titel want alsof het gedoe met Zegler (rechts haat haar) en Gadot (links haat haar dan weer omgekeerd) nog niet genoeg was, was er ook gedoe met de dwergen. Disney wilde met echte kleine mensen werken (wat best een aardig idee was) maar ook daar viel weer iemand over. In de eerste scène wordt de prinses geboren in nacht van sneeuwval. Even hoop je als kijker dat ze toch niet hardop gaan roepen dat ze daarom de naam heeft gekregen (want zo goedkoop kan men het niet maken) maar uiteraard, dat is wel het geval. Al kan de naam ook gebaseerd zijn op de behoorlijk kleurloze vertolking van Zegler. Ze is niet eens slecht te noemen en ze heeft best een fijne zangstem maar ze brengt ook nul energie en nul charisma mee. Ze krijgt wel meer mee dan in de tekenfilm maar ze is net zo eendimensionaal gebleven.

Gadot in dit geval als boze stiefmoeder. Hoewel, boze bonusmoeder had beter gepast als we toch met idioot hedendaagse gruweljargon gaan praten (gemiste kans wat mij betreft, al is het maar om de term bonusmoeder in een negatief daglicht te stellen). De scènes tussen haar en Zegler werken nog het beste. Beide zijn geen supergoede actrices maar hun onderlinge haat (en Gadot neemt Zegler totaal niet serieus volgens mij, zij kijkt echt neer haar op haar) werkt op die momenten wonderwel goed. Een geluk bij een ongeluk.

Om echt goed de film te kunnen beoordelen heb ik daarna de tekenfilm uit '37 teruggekeken. (Dat leek me sowieso een mooie stap om eens alle Disney-klassiekers in chronologische volgorde te herzien wat ik al een tijdje wilde doen). Wat opvalt aan dat origineel, dat superieur is trouwens, is dat die film enorm sprankelt. Heel weinig plot maar des te meer muziek, zwarte humor, vrolijkheid en levendigheid. Die dieren voegen ook echt wat toe. Een genot om te zien. Het gaat soms minuten helemaal nergens over (de dwergen, die constant Little Men worden genoemd in die film trouwens, die zich moeten wassen bijvoorbeeld) maar die film kijkt wel heerlijk weg daarom. En imponeert en is uniek.

Dat alles ontbreekt in deze real life remake. De film is duf en ingedut. Nu zag ik aan het eind pas dat Marc Webb de regisseur is en dat verklaart een hoop. behoudens één knaller (te weten (500) Days of Summer) heeft de beste man enkel prullen geproduceerd. En ja, daar reken ik zijn beide Spider-Mans ook bij. Er zitten minder muzikale intermezzo's in en vooral meer plot en karakaterontwikkeling voor Sneeuwwitje. Maar voegt dat echt wat toe?

Eerlijk is eerlijk, een een-op-een remake had niet gekund. Animatie leent zich nu eenmaal voor andersoortige films en dat werkte in het origineel maar zou hier niet passend zijn geweest. Echter zijn alle toevoegingen volstrekt inwisselbaar. Is het een slechte film? Niet eens per se. De aankleding is best oké (de fotografie is dan weer minder bijzonder) en enkele toevoegingen zijn prima verwerkt (de kleine mensen die zelf moeten schoonmaken bijvoorbeeld). Alleen brengt de film ook niets bijzonders en ondanks de beperkte speelduur van minder dan twee uur sleept de film ook wat richting het einde. 2,0*.

Rachel overtuigd als sneeuwwitje, maar Disney overtuigd niet.

Je kan zeggen wat je wil over Rachel Zegler, maar ze kan echt wel goed acteren en zingen hoor.

Gal Gadot vond ik zwakker dan verwacht.

Maar het grote probleem is Disney.

Verhaal aanpassen mag, maar dit was wel heel veel veranderd.

Over de dwergen is er al genoeg discussie geweest ook.

& de oude liedjes die vervangen worden door nieuwe...

Tja een klassieker is het niet meer, maar geluk dat het visueel wel mooi was om te bekijken.

Het creatieve bankroet van Disney resulteert in deze zinloze gerecyclede versie van de belangrijkste film uit Walt Disneys schatkist die niet kan kiezen tussen een trouwe remake van Snow White And The Seven Dwarfs of een moderne hervertelling van het sprookje zoals het werd opgetekend door de gebroeders Grimm. Angstaanjagende scènes zoals de magische spiegel, de reis door het donkere bos en de transformatie van de boze stiefmoeder in de heks kunnen niet tippen aan de originele versies en de geanimeerde personages missen persoonlijkheid (Dopey doet zelfs denken aan Alfred E. Neuman!). De evergreens ‘Heigh-Ho’ en ‘Whistle While You Work’ missen zowel qua uitvoering als gebruik de charme van het origineel, de nieuwe liedjes zijn verwaarloosbaar en overbodig en er is een algeheel gebrek aan energie. De acteurs doen hun best en de ontknoping kan er gelukkig mee door, maar als iemand binnen Disney het lef had gehad om een versie te maken die volledig losstaat van de klassieker uit 1937 was dit niet zo’n kansloze missie geweest.

Sneeuwwitje hoort niet donker te zijn, punt.

Het heet niet voor niks sneeuwWITJE.

Vond het wel een goede film, beter dan het orgineel!

Tuurlijk geen meesterwerk. Maar lang niet zo beroerd als de ratings reflecteren. Zelden overigens zo iets sneus gezien als het gejank van al die volwassen mannen die anders ook niet waren gegaan.

Zeer goede film vooral de dwergen goed gelukt, ook kan ze goed zingen zeer onder de indruk!

Ietwat zoete, maar degelijk neergezette vertaling van de klassieker naar het grote witte doek. Uiteraard met een aantal aanpassingen (waar de meningen duidelijk over zijn verdeeld) die Snow White een andere richting in sturen, maar dat maakt van deze film aan de andere kant een onvoorspelbaardere rit. Rachel Zegler zet daarbinnen een degelijke, alhoewel iets te gemaakte hoofdrol neer. Soms is ze te duidelijk op de hoogte van wat er van haar verwacht wordt, maar over de grote lijn is het keurig. Regisseur Marc Webb wint vooral kracht met de fraai ingekleurde achtergronden en locaties, die wel degelijk een soort magische inslag brengen aan het verhaal. Gal Gadot is echter een miscast als boze tovenares, de effecten van de dwergen zijn niet bepaald geslaagd en de inhoud is nodeloos sentimenteel, maar vanuit een neutraal perspectief is Snow White best genietbaar.

Dat heb ik ook gedaan (het lijkt me dan ook een leuk idee om alle Disney klassiekers eens te herzien) en het verwonderde mij hoeveel ik van de tekenfilm uit 1937 genoten heb, in tegenstelling tot dit life-action/CGI gedrocht.

Hoe slecht is het eigenlijk?

Om te beginnen is Sneeuwwitje (Snow Woke, Off-White, of Latina Beigetje) in deze versie aan haar naam geraakt, niet omdat ze een huid zo wit als sneeuw heeft, maar omdat ze is geboren op een winternacht.

In het Middeleeuwse (?) Duitse stadje wonen blijkbaar veel zwarten (en ik zag ook een aziatische vrouw), dus daarbij vergeleken is Rachel Zegler wel tamelijk bleek.

Er is hier al veel verteld over de kleine en minder kleine wijzigingen die aangebracht zijn in deze moderne verfilming. Zo kijkt het jonge meisje Sneeuwwitje niet in de waterput om haar prins te zien, maar om een moedige en rechtvaardige leider te zien (haarzelf dus), wat mooi past bij het uitgesproken narcisme van vertolkster Rachel Zegler. De Evil Queen (gespeeld door een veel mooiere Gal Gadot) krijgt haar magische krachen door haar schoonheid (?), de prins is vervangen door een simpele aardappeldief, de jager is natuurlijk zwart, de 7 kabouters zijn geen 7 dwergen maar 7 CGI monsters. En er lopen ook nog 7 bandieten rond in het bos.

De kabouters zouden eerst niet eens in de film voorkomen en vervangen worden door 7 bandieten, die aan de politieke correcte verscheidenheid voldoen: ik zag o.a. 1 vrouw, 2 zwarten en 1 dwerg. Maar later werd, waarschijnlijk onder druk van het ontevreden publiek, besloten om de 7 dwergen te laten meedoen, zij het dan als 7 CGI wangedrochten. Grumpy staat nu minder op de voorgrond (in de tekenfilm uit 1937 doet Sneeuwwitje zijn hartje smelten en wordt hij zachter), maar nu krijgt Dopey meer aandacht. Dopey leert zelfs praten door enkele eenvoudige aanmoedigende woorden van Sneeuwwitje!

Als het meisje, genaamd Sneewwitje, opgroeit, wordt de magische spiegel van de Evil Queen blind en denkt hij dat Rachel Zegler mooier is dan Gal Gadot, de mooiste vrouw van de wereld. Overigens doden de 7 kabouters deze keer de boze koningin niet, door haar van de rotsen te laten neerstorten. En ook wint Sneeuwwitje niet doordat de prins haar op zijn witte paard meeneemt naar zijn koninkrijk. Sneeuwwitje keert gewoon terug naar het kasteel van haar stiefmoeder, vergezeld van de dwergen en de dievenbende, en eist haar koninkrijk terug. Doordat ze zich de namen van enkele soldaten herinnert, keren die zich tegen de boze koningin.

De film oogt visueel niet te best en ook de kostumering ziet er niet overtuigend uit. Het acteerwerk van Zegler en vooral Gadot is abominabel. Om de haverklap barst men uit in gezang, en dan krijg je niet de mooie aanstekelijke liedjes uit de tekenfilm uit 1937 te horen maar songs met een (al dan niet politieke) 'boodschap' en girlpower ('The girl I was meant to be'!). Ik herkende enkel 'Whistle when you work' en een heel korte versie van 'Hey-ho'. Ik durf te wedden dat over 88 jaar niemand zich deze liedjes zal herinneren, terwijl de klassiekers uit de tekenfilm van 1937 deel uitmaken van de filmgeschiedenis.

Maar los van de vele controverses omtrent deze film, vooral omwille van de interviews van de narcistische Rachel Zegler, wat vind ik van deze film an sich? Het is een volstrekt overbodige remake die niets aan het origineel toevoegt. Hij is minder memorabel dan de tekenfilm uit 1937 en geeft ook geen getrouwe weergave van het originele verhaal van de gebroeders Grimm. Laat de jonge kinderen toch alsjeblieft de Disney tekenfilms uit de vroege 20ste eeuw kijken, die nog meesterlijk met de hand werden getekend en ingekleurd. Dat zijn tenminste echte kunstwerkjes met eigen karakter. Veel beter dan deze moderne CGI gemixt met life-action rommel!

Heb natuurlijk ook alle negatieve berichten gehoord maar heeft ons niet weerhouden te kijken. Voordeel is dat ik de tekenfilm niet ken. Waarschijnlijk wel een keer gezien maar allang weer vergeten. Sterker nog ik blijk minder goed in sprookjes dan ik dacht want ik dacht dat de prinses zich zou prikken aan een spinnewiel! Dus ik had niet de emoties die andere volwassen kerels hier wel hebben. De hoofdrol speelster is een mooie vrouw en gewoon een goede keuze. De computerdwergen waren ook heel goed gemaakt en beter dan verklede kinderen. Het blijft natuurlijk wel een dun verhaal dat door veel liedjes gered wordt. Zou Disney enquêtes houden onder kijkers met de vraag willen jullie meer of minder liedjes in een film. Middenstuk van de film was wat trager. Het verzet bestond uit een handje vol mensen. Maar verder prima film voor de juiste doelgroep.

De zoveelste live action versie van een Disney klassieker die een zielloze versie maakt van een nostalgische film. Het werkt zelden helaas en door de overdaad aan CGI is het ook maar half 'live action' te noemen. Ook Snow White moet er aan geloven helaas en jammer genoeg zorgde dat al bij velen voor de nodige commotie nog voor de film gemaakt is. En niet vanwege de film zelf als je de commentaren leest...

Disney neemt bij de live action versies van haar klassiekers de ziel weg. Bij veel van die klassiekers lag de kracht ook niet zo zeer in het verhaal, maar de animatie en de liedjes. De songs zijn hier pover en de animatie van Snow White is vervangen door zeer lelijke en (om het nog maar eens te zeggen) zielloze CGI. Het resultaat is een film met weinig charme, slecht geacteerde hoofdrollen en gebrek aan humor en fantasie. Disney toonde recent aan met Ray and the Last Dragon en Encanto dat een originele animatiefilm toch goed kan zijn. Een groot verschil met de live action rommel die ze maar blijven maken.

Ondanks alle negatieve reacties toch een kans gegeven. Bleken terecht, want dit is het zoveelste wanproduct. De zogenaamde magie die Disney altijd garandeert ontbrak geheel. Het verhaal hebben ze gedeeltelijk veranderd en leek bij vlagen wel een musical, overvloed aan doelloze nummers. Een aantal scenes zagen er wél mooi uit (stuk met de dieren in het bos bijv), maar je voelt er niks bij, zielloos en sfeerloos. Dieptepunt waren de dwergen, zagen er echt niet uit.

Stiekem wel leuk dat die keihard geflopt is, misschien gaan dan de ogen is open, maar betwijfel het. Dit komt niet eens in de buurt van het origineel.

Gisteravond maar eens bekeken op Disney+ want was enorm nieuwgierig na alle commotie. Ik moet zeggen dat ik hem zo slecht nog niet vond. De film keek lekker weg, de muziek was leuk. Zegler vond ik niet slecht alleen waren sommige onbewuste expressies echt hilarisch. Gal Gadot, daar was ik minder fan van. Ik vind die vrouw gewoon geen goeie actrice. De dwergen... Oh nee, magische wezens?? vond ik ergens wel schattig, maar de cgi was natuurlijk rete slecht. Was toch maar voor echte kleine mensen gegaan maar ja, in deze tijd kan dat natuurlijk niet meer (volgens een handjevol mensen, de rest boeit het geen f*ck). Er is een ware hetze ontstaan tegen deze film en Zegler, door haar niet heel slimme uitspraken, maar dat de film met name daardoor zo'n lage score krijgt vind ik niet helemaal eerlijk. Is natuurlijk mijn persoonlijke mening. Ik denk dat veel mensen, waarschijnlijk voornamelijk kinderen, deze film wel kunnen waarderen. Ik heb veel slechtere films gezien.

Als je mijn top 10 bekijkt, zie je dat Snow White voor mij niet zomaar de zoveelste Disney live action remake uit het rijtje is. De originele animatiefilm is hét meesterwerk voor me. Ook al zag ik de film als kind niet zo vaak (te eng), doorheen de jaren groeide mijn bewondering voor de film. Nee, Snow White remaken is even erg als The Godfather of Citizen Kane in een nieuw jasje steken. Niets is echter nog heilig voor Disney, zo blijkt.

Laten we het dan maar meteen over het gedoe hebben. Het interesseert me geen hol welke kleur Zegler heeft of wat Gadots' standpunt is over de oorlog in Gaza. Dat Zegler de originele film bekritiseerde als oubollig is uiteraard haar goed recht (ook al was dat onhandig en verkeerd). Er zijn ergere dingen in de wereld. Waar het mij uiteraard tot genot stemt dat er klaarblijkelijk zoveel uitbundige fans van de originele animatiefilm zijn, de haatcampagne tegen een 24-jarige actrice was giftig, lelijk en overdreven.

Dat alles gezegd zijnde, de film is verschrikkelijk. Alsof je aan ChatGPT gevraagd hebt om snel de originele film eens door de 2025-filter te halen, met het meest doffe, kleurloze, volgens-het-boekje resultaat. Waar de animatiefilm balanceerde tussen kinderlijke blijdschap, sentimentele romantiek en pure gotische horror, levert deze remake een kleurloze brij van voorspelbaar empowerment-proza en visuele oppervlakkigheid. In de animatiefilm draait het conflict om de koningin en haar obsessie met schoonheid. Haar jaloezie is persoonlijk en (tot op zekere hoogte) herkenbaar, met de wrange ironie dat ze zichzelf in een lelijke oude vrouw verandert. De remake verruilt dat voor een generiek machtsspel, waarbij de koningin simpelweg de baas wil zijn over het boerenvolkje. Tot het vreselijke 'I am Spartacus'-momentje als dieptepunt.

Het oorspronkelijke Snow White kon kleine kinderen de stuipen op het lijf jagen — er is het beroemde verhaal van Walt Disney die brieven kreeg van bioscoophouders over bange kinderen die het in hun broek deden van de angst. Zo'n emotionele impact is hier ver te zoeken. Geen varkenshart in een kist, geen sinistere schaduwen die de kamer overnemen, geen nachtmerrie-achtige transformatie van de koningin.

De film lijkt vooral beschaamd te zijn voor haar voorganger, mikt dan maar op veilig en vlak en vergeet dat een sprookje juist leeft bij zijn extremen. 1.5*

Nou, ik heb ook maar eens een poging gewaagd om deze bekritiseerde Snow White film dan te bekijken en dat viel helaas niet mee, het is gewoon niks. Even kort wat politiek, dit is inderdaad niet mijn Snow White, welke vergezochte reden Disney nu ook zoekt om uit te leggen waarom een latina dame plots Snow White speelt, een meisje met een huid zo wit als sneeuw aldus de originele versie. Deze keuze bekritiseren heeft niks te maken met racisme of kortzichtig zijn, het is vanuit Disney een respectloze belediging op het bronmateriaal. Los daarvan vind ik Rachel Zegler ook behoorlijk onsympathiek met haar aanvallen op de tekenfilm van destijds, waarom laat Disney in vredesnaam iemand deze hoofdrol spelen als ze spuugt op de tekenfilm? Daarna kwam het nooit meer goed tussen haar en de fans. Ook ik vond de tekenfilm mooi, een absolute Disneyklassieker die de tand des tijds goed heeft doorstaan. Over vijftig jaar kijken mensen die tekenfilm nog steeds, terwijl deze Rachel Zegler-versie vermoedelijk helemaal vergeten is.

Maar ik had de film best een kansje willen geven als het gewoon goed geschreven was en een leuk eerbetoon aan de klassieker was geweest, maar dat zit er ook niet in. De film is erg rommelig, weet geen moment te boeien en de visuele effecten zijn echt bedroevend. Die CGI dwergen, zucht. Dit doe je de kijker toch niet aan zeg. En Zegler is ook gewoon nergens een likable Snow White, ze is hier erg irritant als powervrouw die het allemaal wel beter weet. En dan is er ook nog een geheel nutteloze rol van Gal Gadot als de boze koningin, die schijnbaar jaloers is op Zegler. Ja, echt. Toch vond ik de film in het eerste kwartier best vermakelijk, maar al snel was het niet veel meer en was het een pittige zit om uit te kijken. Ook door liedjes die me op mijn zenuwen werkten, alleen het klassieke dwergenliedje blijft in je hoofd hangen. Hopelijk heeft Disney van deze film geleerd. Het publiek is niet idioot en pikt niet alles. Geeft de kijkers gewoon waar ze om vragen en dat was zeker niet dit zielloze en humorloze eindresultaat.

1*

Deze film had veel potentie kunnen hebben.

Als ze samengewerkt hadden met de poppenmakers van het Jim Henson team.

Als de diertjes puppets waren geweest en de film de flair en entourage had gehad als een masterpiece als Labyrinth uit 1986 maar helaas.

Toch is deze nieuwe Snow White film niet geheel mislukt.

Rachel Zegler als Sneeuwwitje is geweldig gecast, behalve zij geen spier witte huid heeft in de film, waar veel over vallen.

Dit had met make up makkelijk gedaan kunnen worden, toch was er niet voor gekozen.

Zij droeg deze film nog, en het is Rachel Zegler niet te verwijten ze is een prachtige Sneeuwwitje en ook zingt ze nog is grandioos.

Gal gadot speelt ook goed, maar haar zang kwaliteit is helaas te matig.

De jonge Sneeuwwitje het kleine meisje speelt ook heel goed en mooi gecast.

De prins speelde ook goed en heeft een mooie zang stem.

De rest van de cast is zwak tot redelijk en weinig opvallend.

Maar door de overkill aan Cgi en blue en green screen haalt deze film fors onderuit.

De kabouters zijn niet mooi en weinig uitstraling.

Alleen Dopey kwam nog redelijk uit de verf, die was op sommige momenten schattig en aandoenlijk.

De diertjes zijn best leuk gemaakt met verschillende zoals de konijntjes het hertje en het egeltje zijn schattig en echt leuk gemaakt.

Een redelijke film in zijn totaal, maar practical effecten en puppets hadden deze film pas echt naar een hoger niveau kunnen trekken.

En vooral ook betere bij rol cast leden.

De film heeft ook een aantal hele mooie gezongen liedjes door Rachel Zegler.

Helaas het had zo mooi kunnen wezen.

Deze kunnen meepikken, ondanks de slechte kritieken.

Tja waar je niet echt naast kan kijken zijn de dwergen. Jammer dat ze niet gewoon echte acteurs hebben gebruikt. Er is trouwens weer veel zichtbare CGI gebruikt (de dieren) die toch ook wel afbreuk deden.

Het verhaal zelf is wat uitgebreider, waar de "prins" een grotere rol heeft gekregen. Ook zijn er een aantal liedjes toegevoegd, de ene al wat memorabeler dan de andere.

Het is geen één op één verfilming, maar natuurlijk komen de grote lijnen wel overeen.

De film is zeker niet het beste wat Disney al heeft gemaakt, maar de vele slechte kritieken zijn er toch ook wat over.