Milli Vanilli (2023)

Milli Vanilli is echt iets uit mijn jeugd, en ook al vond ik er destijds al helemaal geen klap aan (die vreselijke steeds dezelfde James Brown drumsample al elke keer), wilde ik dit toch wel zien uit nostalgische overwegingen.

Eigenlijk is het gewoon een dieptriest verhaal waarvan het misschien wel goed is dat het once en for all eens duidelijk is hoe het allemaal zo gelopen is.

Fascinerende documentaire over de opkomst en roemruchte ondergang van het fenomeen Milli Vanilli, bedacht door de gehaaide duitse producent Frank Farian. Zijn bijdrage aan deze uitstekende gemaakte en zeer onderhoudende documentaire wordt node gemist, maar aan de hand van interviews met de meeste betrokkenen wordt toch een goed maar vooral schrijnend beeld geschetst van één van de meest beruchte oplichtingszaken uit de muziekgeschiedenis.

Ik zag deze interessante Documentaire / Biografie over "Milli Vanilli" op "SkyShowtime" (heb ik gratis via mijn Ziggo abonnement) en in de wereld van de popmuziek (op zijn hoogtepunt in de jaren 80, net zoals Milli Vanilli) zijn er weinig verhalen zo fascinerend en tragisch als dat van "Milli Vanilli". Deze documentaire duikt diep in het leven en de carrière van Rob Pilatus en Fab Morvan, oftewel het duo achter "Milli Vanilli" die zelf niet zongen! Ze zagen er destijds wel mooi uit (hadden ook veel vrouwelijke fans) en konden ook goed dansen.

Het verhaal begint in het Duitsland van de late jaren '80, waar Rob en Fab elkaar ontmoeten en een broederlijke band vormen. Hun droom om supersterren te worden, werd snel werkelijkheid toen ze de Duitse muziekproducent Frank Farian (de man achter discogroep "Boney M" die ook de echte mannelijke zanger was i.p.v. Bobby Farrell) ontmoeten, waarna hun eerste album “Girl You Know It’s True” (met grootte hits als "Girl You Know It's True", "Blame It on the Rain" en "Girl I'm Gonna Miss You") zes keer platina behaalde in 1989 en wereldwijd meer dan 30 miljoen singles verkocht. Echter, hun snelle opkomst kwam met een hoge prijs.

De documentaire belicht exclusieve interviews met Rob en Fab, de echte zangers achter de hits, Ingrid Segieth (die ik overigens nep en liegend vond overkomen) die de business partner en vriendin was van Frank Farian, MTV presentatrice Downtown Julie Brown, platenbazen en de producer die de misleiding orkestreerde. De niet bepaald sympathieke Frank Farian (die in januari van dit jaar overleden is) komt helaas niet aan het woord en is alleen te zien via archiefbeelden. Hetzelfde geldt natuurlijk voor Rob Pilatus die in 1998 op 33-jarige leeftijd dood aangetroffen werd (door Ingrid Segieth overigens) in een hotelkamer in Duitsland. Hij was blijkens de autopsie overleden aan een dodelijke combinatie van alcohol en drugs. Wel komt Fab Morvan zeer regelmatig aan het woord die ik best sympathiek en eerlijk vond overkomen en dit in tegenstelling tot Ingrid Segieth.

Het verhaal van "Milli Vanilli" is niet alleen een verhaal over bedrog, het is ook een verhaal over de menselijke kosten van de hebzucht en manipulatie in de muziekindustrie. Een van de meest schokkende momenten in de carrière van het duo was toen tijdens een live optreden de achtergrondtrack haperde, waardoor duidelijk werd dat ze playbackten. Dit incident leidde tot een wereldwijde controverse en uiteindelijk tot het inleveren van hun Grammy Award (die ze wonnen in 1990) voor "Beste Nieuwe Artiest".

De documentaire “Milli Vanilli” is niet alleen een terugblik op het verleden, maar ook een reflectie op de prijs van roem en de uitbuiting van artiesten. Voor Rob Pilatus is het helaas slecht afgelopen (hij kon er ook niet mee omgaan), maar met Fab Morvan is het uiteindelijk nog goedgekomen. Hij woont nu ook in Amsterdam en heeft een mooie, lieve en slimme jongere Nederlandse vriendin, te weten de 38-jarige Tessa van der Steen, met wie hij ook twee kinderen heeft. Ook treedt hij nog op (dat is op het einde te zien) en zingt hij de liedjes van "Milli Vanilli", waarbij hij Rob Pilatus ook eert. Vroeger waren beiden als broers voor elkaar, waarbij Fab dan het jongere broertje was.

Al met al is dit best een interessante Documentaire / Biografie over de opkomst (1988) en ondergang (1990) van het populaire Duits-Frans popduo "Milli Vanilli" en zeker als je ermee opgegroeid bent zoals ik. Opzicht is het jammer dat hun liedjes niet meer gedraaid worden op de radio, want hoewel ik geen fan van ze was (ik ben vanaf circa 1986 een echte Rock en Metal fan geworden), waren hun liedjes niet slecht (ook al zongen ze zelf niet).

Fabrice Morvan en Rob Pilatus waren berooide dansers en entertainers in München toen via via in contact kwamen met topproducer Frank Farian die vooral bekend was van Boney M en direct inzag dat hij dat succes kon herhalen met Fabrice en Rob. Het platencontract dat de toen 21-jarige Fabrice en de 24-jarige Rob tekenden, betekende voor hen vooral financiële stabiliteit en een kans om een superster te worden. Toen Farian liet weten dat hij zanger Brad Howell en rapper Charels Shaw had ingehuurd om de vocalen voor debuutsingle ‘Girl You Know It’s True’ voor hun rekening te nemen, realiseerde Rob en Fabrice zich dat ze om de tuin waren geleid. Deze documentaire onthult waarom deze jongens meegingen met een leugen en wat het onverwachte megasucces van de single en de opvolgers ‘Baby Don’t Forget My Number’ en ‘Girl I’m Gonna Miss You’ met hen deed. Frank Farian is de enige grote afwezige in deze meervoudig gelaagde muzikale documentaire die het opportunisme van de popindustrie blootlegt en consumenten een spiegel voorhoudt. Want wie is er nu geschaad door het bestaan van Milli Vanilli? En waarom kregen Fabrice en Rob de rekening van het bedrog gepresenteerd in plaats van Frank Farian?

Een pluspunt van deze documentaire is dat het verteld wordt door de betrokkenen zelf; de populaire band Milli Vanilli was een ware hype bij tieners van de late jaren 80; ze waren vooral hip, stoer, modieus, maar... ze zongen niet. De stemmen van andere vocalisten zoals Charles Shaw, waren vooraf opgenomen. Toen het hele boerenbedrog in hun gezicht ontplofte na het ontvangen van een Grammy Award, kregen ze alle bagger van de wereld over zich en betekende het einde van de ambities en de dromen van deze twee straatjochies... de echte schuldige is natuurlijk Frank Farian, ooit ook producer van Boney M, die het duo maar liet opdraaien voor alles, en hen eigenlijk als twee domme zwarten aanzag die hij kon gebruiken om geld te cashen. Maar ergens begrijp ik Farian ook wel. Wat is er nu fout om een product te verkopen waarin Rob en Fab de act zijn, maar iemand anders eigenlijk zingt? Zolang het maar verkoopt en zolang de mensen er maar plezier aan hebben. Het was een soort nieuw business model, en eigenlijk had deze zaak nooit zoveel geluid gemaakt ware het niet dat de Grammy's om live performances vroegen. De nasleep van de hele zaak is dramatisch zoals in de documentaire ook blijft. Financieel zijn ze er ondanks alle roem niet echt op vooruit gegaan en het lot van Rob was best heftig. Milli Vanilli toont dat er ook in de showbizz bepaalde fatsoenlijke regels is die je moet volgen. Er bestaat ook een biopic over dit hele verhaal : Girl You Know It's True (Film, 2023)