Girl You Know It's True (2023)

De opkomst en val van de zoveelste fake-band uit de stal van Frank Farian (o.a. de man achter Boney M) wordt hier op beklijvende wijze uit de doeken gedaan en alles is mooi en overtuigend in beeld gebracht. Frank Farian pleegde schaamteloos plagiaat en kwam er nog mee weg ook. "Girl you know it's FAKE" zou als titel niet hebben misstaan.

Goeie film over twee vrienden die benaderd worden door een bekende muziek-producent. Een film over de illustere carrière van het duo Milli Vanilli. Op zich een vrij standaard rise-and-fall film, maar het blijft natuurlijk een goed verhaal. Elan Ben Ali en Tijan Njie zijn goed gecast en ook de hele aankleding van de jaren '80 is prima. De documentaire vond ik echter wat beter.

Na de film gelijk ook de documentaire gekeken. Vond de film een mooi eerbetoon aan Rob en Fab. Goede gelijkenis van de acteurs, die als het duo de verleidingen van van de drugs niet kunnen weerstaan. Jammer dat zij worden aangezien voor het bedrog, want grote artiesten (Madonna en wijlen Michael Jackson) die foppen ons ook tijdens concerten door grote gedeelten te playbacken. Stiekem toch wel genoten van de liedjes van Milli Vanilli.

Verdrietig verhaal.

Het verdrietige van het verhaal rond Milli Vanilli is dat je na het zien van deze film beter begrijpt waarom een van het tweetal uiteindelijk volledig in de goot belandde en misschien wel zelfmoord pleegde. Of dat daarover destijds nogal werd gespeculeerd. En of het nu wel een onbewuste overdosis was of niet, het maakt de geschiedenis van deze band er niet rooskleuriger op. Niet alleen hadden beiden een lastige jeugd gehad, maar als dit er dan ook nog eens overheen komt; uitgekotst worden door de hele wereld. Dan kun je de regen niet meer de schuld geven van je depressie. Wellicht wél de producenten - Frank Farian voorop - en vele talentloze zakkenvullers in de muziekindustrie toentertijd. Want een van de grootste schandalen uit de muziekgeschiedenis kan je niet alleen wijten aan de ietwat naïeve Rob en Fab, twee kansarme jongens die plotseling op het wereldtoneel stonden vanwege hun goede looks en dansmoves.

Het is dan ook niet zozeer dat de acteerprestaties, de regie of het camerawerk indruk maken tijdens het aanschouwen van Girl You Know It's True. Het zijn zelfs niet de drie steengoede hits die inmiddels classics zouden moeten zijn, in plaats van guilty pleasures. Nee, het is het droevige relaas van de ooit zo beroemde popgroep. Of eigenlijk dat van het Duits-Franse popduo bestaande uit Fab Morvan en Rob Pilatus. Het zal wat aangedikt zijn, maar dat ze gevangen zaten in een web van leugens, geweven door de immer succesvolle Duitse producer Farian en trawanten, moge duidelijk zijn. Voeg daaraan toe de uiterst nare ontknoping waarbij het duo de volledige schuld kreeg - ondanks de zelf belegde persconferentie waaruit blijkt dat de vork net iets anders in de steel bleek te zitten - en een nare oplichtingspoging bij Rob tijdens een periode vol verraad, schaamte en drugs. Een recept voor ellende.

Dat ze zelf verslaafd raakten aan de roem en alle bijbehorende nare ingrediënten maakte de situatie alleen maar hopelozer. En dus raakten ze verstrikt in datzelfde web. De grote man achter acts als Boney M. zal het ongetwijfeld niet zo bedoeld hebben, maar hij en de boys zelf hadden beter moeten weten. Zeker na het eerste grote succes. Het schijnt echter dat de producer ze absoluut niet zelf wilde laten zingen, ondanks de vele smeekbedes. Simon Verhoeven (geen familie van de Nederlandse grootmeester) weet er een flitsend, zij het ietwat eenzijdige film van te brouwen middels flitsende editing van oude beelden. Matthias Schweighöfer schmiert er lustig op los als de bad guy en Tijan Njie en Elan Ben Ali wekken geloofwaardig sympathie op. Okay, men zaagt regelmatig van dik hout planken maar ondanks dat weet deze bio de aandacht van de kijker goed vast te houden.

***

Met dank aan Remain In Light voor het recensie-exemplaar.

Ik verwachtte eigenlijk dat dit een enorme B-film zou zijn, in de stijl van Céline (2008) of Whitney (2015), een soort unauthorized dingetje. Dat is het niet, het is een kwalitatief goede documentaire. Het verhaal werd al eens uit de doeken gedaan in de erg goede docu Milli Vanilli (2023) uit hetzelfde jaar, alleen komt het geheel deze keer met acteurs tot leven. Op een goede manier ook, want vaak lijkt het alsof je naar de mannen zelf kijkt. Het commentaar wat ik bij die film had, had ik ook hier kunnen schrijven:

Ik was ongeveer twaalf toen het nieuws naar buiten kwam dat de mannen van Milli Vanilli niet echt hadden gezongen al die jaren. De naam zal dan ook altijd verbonden zijn met dit enorme schandaal.

Echter de details ken je vaak niet en die worden in deze docu uit de doeken gedaan. Er wordt hier en daar wat tegengesproken, maar één ding komt er wel uit: Producer Frank Farian is de grote boosdoener.

Het heftige aan heel het gebeuren is dat hij eruit komt als winnaar. Het zijn vooral de mannen Rob & Fab die er als grote verliezers uitkwamen nadat alleen zíj werden beschuldigd van nepperij en er niet veel verder werd gekeken naar Farian of Arista. Het relaas van Rob is diep en diep triest te noemen.

Goed om te zien dat Fab nu een mooi gezin heeft in Amsterdam.

Je hebt 'm geplaatst bij de fictiefilm, niet bij de docu.

Ja, moet ook. Alleen had de zin het is een kwalitatief goede documentaire, het is een kwalitatief goede film moeten zijn.

De opkomst en val van de toen wereld beroemde eighties band Milli Vanilli.

Geen slechte biopic film, maar ook helaas geen hoogstandje.

Een inkijkje in het leven van deze pop band, over hun succes en het vallen van het doek hierin, wanneer toen uitkwam Fabrice en Robert zelf niet de zang deden.

Het schandaal uitkwam en de klap die ze te verduren kregen.

Het is kwalitatief geen sterke biopic film, maar wel weet deze film te vermaken met ook ontroering vooral naar de climax van deze film.

Wel is deze film meer dan de moeite waard voor de nostalgie.