One Life (2023)

In 1938 reisde de toen 29-jarige bankier [Johnny Flynn] naar Praag om een Britse vluchtelingenorganisatie te helpen die zich inzette voor de evacuatie van politieke tegenstanders van de Nazi’s, die op elk moment Tsjechoslowakije binnen konden vallen. Nicholas trok zich vooral het lot van de op straat rondzwervende kinderen, maar het programma van de Kindertransport is alleen toegankelijk voor Joodse kinderen uit Duitsland en het als bezette Oostenrijk. De opzet van een soortgelijk programma vanuit Praag lijkt een onmogelijke taak, maar dat weerhoudt Nicholas er niet van om alles in het werk te stellen om zoveel mogelijk kinderen een veilig (tijdelijk) onderkomen te geven in Engeland. In 1987 worstelt de hoogbejaarde Nicholas Winton [Anthony Hopkins] nog altijd met zijn oorlogsverleden, vooral omdat hij niet weet wat er is geworden van de kinderen. De ontknoping – een bezoek aan een uitzending van het televisieprogramma ‘That’s Life’ – is een legendarisch moment uit de Britse televisiegeschiedenis en krijgt een extra emotionele lading doordat het publiek bestaat uit echte nakomelingen van de kinderen die Nicholas wist te redden. Verder is dit een degelijk gemaakt en gespeelde film waarbij Hawes soms wat te nadrukkelijk gebruikt maakt van stijlmiddelen om emotie op te wekken.

Ontroerende verfilming van het historische gebeuren rond de Britse kinderredder Nicholas Winton. Met verve neergezet door Anthony Hopkins.

Hopkins is de laatste jaren een graag geziene vertolker van de rol van breekbare oude man. Ook hier blijkt hij daar weer geknipt voor. Al moet ook gezegd dat Johnny Flynn evenzeer een pluim verdient voor de vertolking van de jonge Winton.

Gedurende de film wordt steeds geschakeld tussen 1939 en de late jaren 80. Een keuze die goed uitpakt, nergens tot rommeligheid leidt en de melancholieke sfeer van de scènes met de oude Winton versterkt.

Richting het einde neemt de sentimentaliteit de overhand, al heb ik niet het idee dat die wordt overdreven. Zit 'm meer in het ontroerende verhaal zelf. Dat je al wist wat de ontknoping zou zijn maakte de impact nauwelijks minder.

De film is meeslepend vanaf de eerste minuut: het is een boeiend, op werkelijkheid gebaseerd verhaal, met subliem acteerwerk van Anthony Hopkins. Ik heb deze meteen in mijn rijtje 'Beste films ever' gezet.

Ook het camerawerk is van grote klasse; met detailopnames, scherptediepte en perspectief wordt niet overdreven maar functioneel een boeiende flow bereikt. Ook de verhaallijn is treffend: met impactvolle scènewisselingen en logische sprongen in de tijd die versterkend werken, wordt je meegezogen in de lotgevallen van duizenden radeloze nazislachtoffers en zichzelf wegcijferende vrijwilligers die proberen zoveel mogelijk kinderen voor een gruwelijk einde te redden.

Terwijl voor Nicolas Winton zijn hele leven 'its never enough' overheerst, geeft een prachtige slotscène de indruk dat hij eindelijk vrede heeft met wat hij wél heeft kunnen doen. Daar zijn we meteen bij een van de meest krachtige kenmerken van deze film: de spanningen en emoties zijn overweldigend, maar die worden niet opgewekt door zichtbare gruweldaden of gesproken woorden. Nee, het onheil hangt voortdurend in de lucht, beklemmend, onontkoombaar en houd je in zijn greep, zoals dat Nicholas Winton zijn hele leven heeft gedaan.

"I bet you got some stories."

Aanvankelijk wou ik een andere film zien, maar door de weersomstandigheden ben ik uiteindelijk bij deze film beland.

Blijkbaar is 'One Life' gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Sir Nicholas Winton. De beste man heeft tijdens de Tweede Wereldoorlog vele Joodse kinderen uit de handen van de Nazi's gered. Het is een hoogst opmerkelijk verhaal waar ik geen weet van had, dus ging ik er maar eens goed voor zitten.

De film schakelt tussen de jonge Nicholas eind jaren '30 en de oudere Nicholas in de jaren '80. Op deze wijze zie je als kijker de reddingsoperatie zelf en het gepeins jaren later. Deze structuur vind ik niet zo lekker lopen, omdat het qua pacing nogal onevenwichtig verloopt.

Over Nicholas en zijn motieven kom je eigenlijk niets te weten; het gebeurt klaarblijkelijk gewoon zo. Gelukkig scheelt het dat Anthony Hopkins met zijn ingetogen spel de film met gemak kan dragen, vooral in de tweede helft als de focus louter op zijn - oudere - personage is gericht. Dit komt perfect tot uiting in het emotionele slot waar zijn bezoek aan het televisieprogramma 'That's Life!' wordt gereconstrueerd. Laatstgenoemde is des te knapper te noemen als je de echte beelden erbij pakt.

Al met al een aardige biopic die gered wordt door een sterk acterende Hopkins.

Dikke 3,0 sterren.

Drama over een Engelse effectenmakelaar die in de maanden vóór het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog honderden Tsjechische kinderen uit de klauwen van de nazi’s wist te redden door hen onder te brengen bij pleeggezinnen in Groot-Brittannië. Pas een halve eeuw later werd zijn reddingswerk in brede kringen bekend door een tv-uitzending van de BBC. De film schakelt tussen het verleden in Praag en het heden. Ik ben niet onverdeeld gelukkig met die keuze. Volgens mij zou een lineaire vertelling het verhaal meer recht hebben gedaan. Niettemin een indrukwekkende film met een fraaie hoofdrol van Anthony Hopkins, die geknipt is voor dit soort rollen.

Ik ben hier blijkbaar een stuk minder positief over dan de meeste andere hier. Ik vond de film vooral heel makkelijk proberen scoren. Tuurlijk is het echte verhaal heel indrukwekkend, mooi en bewonderenswaardig, maar dat hoeft zich niet automatisch te vertalen naar wat je over de film zelf moet vinden. Het gevoel bekroop me soms dat regisseur James Hawes dacht dat het verhaal wel voor zich zou spreken en er daardoor zelf niet al te veel moeite meer in moest steken. Want het wordt allemaal wel keurig in beeld gebracht, maar dat is het dan ook. Er zit weinig identiteit in de film; het is heel erg volgens de boekjes allemaal. En de overdreven sentimentaliteit, zeker tegen het einde aan, voelde, opnieuw, aan als heel makkelijk willen scoren. Ik voelde er vrij weinig bij, juist omdat het me als kijker zo werd opgedrongen om iets te voelen. Antony Hopkins lijkt naar zijn derde beeldje te dingen, maar dat zou ik niet helemaal juist vinden. Goed, hij is een fantastisch acteur en verdient het, maar ook hij speelt toch eerder op de automatische piloot hier. Niettemin is hij het beste onderdeel van One Life. Zijn jongere counterpart weet de aandacht nauwelijks te trekken en ook de rest van de cast sneeuwt een beetje onder.

Lager dan 2.5* ga ik er niet aan geven, daar steekt het allemaal te oerdegelijk voor in elkaar. Maar méér dan dat is het voor mij zeker niet.

Aardig drama. Het verhaal is indrukwekkend maar wordt helaas wat onsamenhangend uitgewerkt. De opbouw is wat langdradig. Pas na ruim een kwart komt de film wat van de grond en begint het te boeien. De continue tijdsprongen dragen niet echt veel bij aan de film. Sterker nog, het haalt de spanning wat onderuit. Het einde is wel mooi gedaan en weet de kijker enigszins te raken. Het acteerwerk is verder goed en visueel is de film geslaagd. 3.5

Een voorbeeld waarbij een film gewoon al goed is als je het vertelt aan een publiek. En met een cast als dit heb je een boeiende verteller. Het is het filmdebuut van regisseur James Hawes die al ervaring had met televisie. En ook al doet hij niet zo heel veel bijzonder als filmmaker, zorgt hij wel voor ruimte om het verhaal zelf de hoofdrol te laten spelen. Anthony Hopkins als de ouder Nicholas Winton heeft wel een groot aandeel in het succes met zijn sterke rol.

Er werd het vergelijk gemaakt met Schindler's List, vooral wat de gebeurtenissen betreft. Als film is er wel een verschil en ook al is de film van Spielberg als film veel indrukwekkender, spreekt het verhaal van One Life nog meer aan. Eén van de vele verhalen die zeker moeten verteld worden uit de oorlog, opdat ze niet zouden vergeten worden. Het verloop is (helaas) ietwat voorspelbaar gefilmd, maar het verhaal raakt wel. En het einde komt wat geforceerd over en mocht enkele minuten eerder stoppen.

Goed dat er steeds mensen bestaan én opstaan om belangeloos en met gevaar voor eigen leven zich in te zetten voor verdrukten. Goed dat deze verhalen niet vergeten worden en een platform krijgen via film, boek of media.

Nikki Winston stond geheel geïsoleerd met zijn idee, maar won het geloof van zijn overtuiging van zijn collega's om het onmogelijke haalbaar te maken. Want hoe je het draait of keert, zonder hulp van zovele derden was dit praktisch onmogelijk geweest.

Je moet het toch maar doen om in een oorlogscontext en een voedingsbodem van wantrouwen je kind af te staan aan een wildvreemde om die dan te verschepen naar het buitenland.

Knap acteerwerk waarbij naast zijn prestatie zelf de naam en faam van Hopkins maximaal werd benut. Dit is meer dan een bijrolletje en tegelijkertijd werd Johnny Flynn niet ondergesneeuwd in prestatie noch screentime.

Het heden (met Hopkins) was relevant, zeker ook naar het einde toe met de BBC, maar ik begrijp evenzeer dat de montage tussen heden en verleden niet noodzakelijk was om de film te versterken, integendeel zou ik zelfs durven zeggen. Tot slot ook wel een fijne gevatte rol van Helena Bonham Carter.

Ik geef geen punten, kan best een goede film zijn en Hopkins was zeker weer goed, maar het was gewoon niet mijn ding deze film...

Goeie film over een Engelsman die op de vooravond van de tweede wereldoorlog Joodse kinderen op de vlucht weet te redden. Alhoewel niet bijster origineel, is het wel een mooi, waargebeurd verhaal. Vooral de praktische kant van wat er allemaal geregeld moest worden komt goed naar voren. Tegen het einde weet de film ook te ontroeren. Jammer dat de montage tussen het heden en verleden niet heel lekker loopt.

Erg sterke film! Ik beoordeel overigens niet de indrukwekkende prestatie van Nicky, maar de film.

Eigenlijk gebeurt er niet zo veel in deze film. En wat er gebeurt is eigenlijk al bekend en dus niet verassend. Maar toch heeft Hawes een ijzersterke film weten af te leveren. Laat ik beginnen met de belangrijkste bijdrage: Anthony Hopkins. Wow.... Dit was geen acteren maar een vorm van 'zijn'. Hij IS het personage geworden. Zeer indrukwekkend hoe hij de oude Nicky zo natuurlijk neerzet. Het lijkt moeiteloos, gemakkelijk, maar het klopt tot in de kleinste details. Vaak ben ik wat allergisch voor films die drijven op flashbacks, maar mede door het ijzersterke spel van Hopkins, vond ik het hier totaal niet storend. Zijn jongere versie vond ik 'okay' maar minder eruit springen. Gewoon prima. Het einde (de show) vond ik niet ijzersterk in beeld gebracht, maar hier weet ik niet precies wat interpretatie van de film is en wat gewoon realiteit was. Het lijkt dat er wat makkelijk op de emoties wordt gespeeld, maar ik vermoed dat de TV show dit heeft gedaan en de film dat keurig in beeld heeft gebracht.

Kortom, een film waarin niet zo heel veel gebeurt, maar het geeft een heel persoonlijk en eerlijke kijk in het leven van een gewone man die iets ongewoons heeft gepresteerd en nog steeds gebukt gaat onder de overtuiging dat het niet genoeg was. Indrukwekkend!

Knap biografische dramafilm over Nicholas Winton. Ik had nog nooit van deze man gehoord, het is ontzettend knap wat hij verwezenlijkt heeft voor zoveel kinderen. Anthony Hopkins speelt nog maar eens de pannen van het dak op zijn hogere leeftijd. Zijn jongere versie neemt misschien de helft van de film of iets meer op zich maar toch je moet het maar doen. Op het einde kreeg ik de krop in de keel. Hier en daar was het tempo in de film misschien iets te traag, daar ga ik de film niet te hard op af straffen. Het is een zeer mooi drama.

Een mooi verhaal. In het begin stoort het een beetje, dat je duidelijk ziet dat alles bijna in een studio is opgenomen, dus ook de buitenscenes. Maar als je daar doorheen kijkt, krijg je een interessant stukje geschiedenis te zien. Een soort Schindler's List achtige film, maar dan wat kleinschaliger en iets meer gekunsteld gebracht.

Toch speelt Anthony Hopkins erg goed, zo ook zijn jongere versie. Ik schaam me dan wel eens, dat ik totaal niks voor andere doe of had gedaan in die tijd. Zo krachtig hoe deze man is geweest en veel mensen een leven heeft gegeven.

Ik had nog nooit gehoord van deze held. Ik schaam mij. Blijkbaar moet er eerst een film worden gemaakt om deze helden te kennen.

Een ontroerend verhaal, dat op sommige erg heftig was. De gedragen muziek versterkte die momenten.

Hopkins speelt prachtig evenals de vele andere acteurs.

De setting zag er overtuigend uit.

Goed om deze film te hebben gezien.

Aangrijpende, op ware gebeurtenissen gebaseerde film over Sir Nicholas Winton, een britse bankier die zich vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog inzet om een groot aantal kansarme kinderen uit het geannexeerde Praag te smokkelen. De jonge versie van Winton wordt degelijk vertolkt door Johnny Flynn, maar het is toch weer eens Anthony Hopkins die hier de meeste indruk maakt. Die scene in de televisiestudio bijvoorbeeld, met Hopkins nietsvermoedend tussen het publiek geplaatst, is diep ontroerend.

Naarmate de film vordert hoe aangrijpender hij wordt om tenslotte heel emotioneel te eindigen.

Goed gemaakt en toch weer - of wat dacht je - een sterke, overtuigende Hopkins die toch wel voor een heel stuk de film draagt.