Hardcore Never Dies (2023)

Je mist urgentie, en het is een heel eenvoudig verhaaltje .

Maar wel 4 sterren .

Ik geef geen halfjes en vind dit net wat te leuk voor drie sterren.

De film is 108 minuten, weet je zeker dat je de goeie lengte hebt gezien?

Fantastische film trouwens. Ik was op voorhand heel erg huiverig voor wéér het zoveelste drugsverhaaltje, maar Taihuttu heeft een fantastische visuele stijl waardoor ik de volle speelduur geboeid was en het zelfs nog wat langer had mogen duren wat mij betreft. Mooi tijdsbeeld, heel erg goed gespeeld, gabbercultuur is niet de mijne maar de muziek op een normaal volume hier en daar opzetten is prima. Enorme verrassing dit en een ruime 4,0*.

Jazeker, ik dacht dat 120 minuten anderhalf uur is. Maar de lengte is nog steeds perfect.

In de bios gezien wat wel een must is in mijn ogen om de muziek in de film te voelen.
Je kan dat ook thuis doen met je cinema set , maar of je buren daar nou blij mee zijn
En ik zou het snel niet opzetten , maar snap wel dat we trost kunnen zijn op nederlandse enige echte sub cultuur . Omdat het uniek en rebels is als engelse punk .
Dat gezegd hebbende is de deze hardcore never dies voorbij gevlogen . Wat echt heel goed gedaan is dat de sfeer van de gabbers en deze scene heel verfijnt en gebalanceerd is samengevoegd met dit redelijke misdaad verhaal .
Er word gehakt , maar nergens wordt het overkill .
Je voelt de dreiging en de komende gevolgen van de roekeloze Deddes . Die perfect gecast is voor deze rol .
Priscilla is alleen een karakter met net iets te weinig diepgang . Maar wat vooral op viel is de constanteseksuele spanning tussen priscila en micheal .Waar niks mee gedaan werd ( gelukkig )
Dat vind ik sowieso nogal apart dat je aan het eind van de film met nogal wat vragen achterblijft , wat niet nodig was .
het voelt een beetje alsof je bij aflevering negen van een tiendelige serie zit te kijken en aflevering tien is geschrapt .
3.5 *

Heeft iemand trouwens een idee waarom het bioscoop scherm niet geheel geopend werd . Het was geen breedbeeld of was dit onder het mom van jaren 90 style ?
#durftevragen

Enerzijds voelde dit een beetje als een veredelde aflevering van 'Van God Los', maar anderzijds zag het er visueel erg gelikt uit en is er met de film weinig mis. Ik miste alleen een beetje een écht goed plot, want nu hangt het plot vooral een beetje om de gabberculutuur heen en wordt het misschien een beetje een te makkelijk misdaadverhaaltje. Het is zeker niet slecht en voor Nederlandse begrippen vond ik dit een goede film, maar ik heb het idee dat je met die hele subcultuur meer had kunnen doen. Zeker met Deddes in zo'n rol, een erg fijne acteur is dat.

Meesterwerk van Taihuttu.

Mij is ooit verteld dat een goede film moet boeien, moet onderhouden.

En dat deed deze prent.

Inderdaad, al denkt zuslief daar anders over. Zelf ook fan geweest van de gabberscene met alles erop en eraan, maar met dat nieuwe heb ik helemaal niets. Ben wel benieuwd naar dit, al dacht ik eerst dat het een docu zou worden ipv een film. De Thunderdome cd's kunnen weer uit de kast getrokken worden hahaha

Dit is inderdaad gedaan om de 90's-feel hoog te houden. Zo is ie ook te zien bij Amazon Prime.

Er mocht bij de opnames ook alleen maar 'oldskool' gehakt worden en "niet dat moderne met sprongetjes, rondjes draaien en klapjes". << (letterlijke quote van Tim bij de opnames )

Prima prent op zich.
Echter vond ik het eind wat abrupt. En geheel duidelijk was 't mij ook niet helemaal.
Wat is er bijv. met die Danny gebeurd? Hebben ze die nou voor z'n flikker geschoten, of heeft ie 't bijv op een akkoordje kunnen gooien met die Huub Smit?
Beetje een vreemd einde wel.... Iemand enig idee?

Geinig ook om Maxim Hartman voor een minuut een cameo te zien hebben.

(Die scene op dat feest werd geschoten in een oude cementfabriek. Ongelijke vloeren, opdwarrelend stof en ook nog pikkedonker. Iedereen vertrok daar met een huid als schuurpapier zo ongeveer en door dat gruis en die teringzooi daar op de grond, zijn er heel wat 'Maxies' verloren gegaan denk ik. Ik heb de mijne echt met de gaten in de zolen weg kunnen gooien naderhand. (Gelukkig al een héél oud paar ))

Matig. Ik ben/kom zelf uit de eind 1e generatie/begin 2e generatie Gabbers, maar dit is niet echt bioscoopwaardig. Dat dealen en handelen is tevens ook erg aangedikt en zo overdreven dat ik er een beetje aan begon te irriteren.

Acteerwerk is daarentegen wel vrij degelijk, met name de personage; Danny.

Ik miste gewoon de echte rauwe sferen en de nostalgie van de echte Hardcore uit die oude goede tijden. Dit wat de film dus niet echt met zich meebracht (beetje halfbakken dan, ok).

Anyway, jammer...en het einde? pff..lekker afgeraffeld en te abrupt.

P.s Het keek verders wel leuk weg, maar daar blijft het ook bij.

*2.5+

De plot was te simpel, de acteurs deden hun best. De dramatiek van de ouders, zowel de vader die zich afsluit van de oudste zoon en de moeder die via de achterdeur contact houdt is mooi gevangen, waarbij het eigenlijk maar om 1 ding gaat... geld, geld verdienen, want dat blijkt iedere speler in deze film nodig te hebben, op wat voor manier dan ook. Tijdsbeeld had nog wat meer uitgediept mogen worden. Mooi ook hoe een klassiek stuk van aanzienlijke leeftijd wordt gevangen in een hardcore versie.

Wat een verschrikkelijke film. Plot laat zich vanaf de eerste scène raden en "verrassende" plotwendingen worden minstens twee keer aangekondigd. Nederlandse drugsbaasjes die neergezet worden als kartels, terwijl het gaat om een klein partijtje pillen waar de gemiddelde drugsdealer zijn hand niet voor omkeert.

Al vanaf het begin wordt de sfeer van de hardcore feesten op de achtergrond gezet en krijgen we een amateuristisch misdaadverhaaltje voorgeschoteld.

Had de regisseur maar gewoon zich gefocust op de hardcore, de clubs, het drugsgebruik, de extase, de liefde voor elkaar etc. Deze film is echt een grote mislukking geworden.

Ik had ook niet anders verwacht.

Ik vond het net een lange aflevering van de serie "van God los", alleen zonder de echte escalatie bruut in beeld, wat de serie wél regelmatig deed. En tja, het is nog maar de vraag of het wel is geëscaleerd, want afgelopen.

Voor Nederlandse begrippen prima, vooral Brauer vond ik erg aangenaam spelen. Zal deze alleen niet nogmaals opzetten.

Aardige film over een jongen wiens oudere broer een slechte invloed op hem heeft. Het verloop van deze misdaadfilm is behoorlijk voorspelbaar, maar het blijft onderhoudend. Het is vooral de gabbercultuur van midden jaren '90 die hier prima wordt neergezet. Van de cast maakt Jim Deddes de beste indruk. Net geen 3.5 sterren.

Erg voorspelbaar en op zowat elk vlak ietwat geforceerd, maar heb me echt prima vermaakt.

"En nou moet je eens heel goed naar mij luisteren, met die orang-oetang kop van je.”

Sinds lange tijd dat een Nederlandse productie interesse wist op te wekken bij me. Ik ben totaal geen gabber of hardcore liefhebber, althans geen hardcore in de muziekstijl wat hier voorbijkomt. Toch ben ik heel erg geïnteresseerd in dit onderwerp, en vooral het feit dat het stiekem wel een guilty pleasure is van mij, deze muziekstijl. De film zelf is een ander verhaal, die vond ik toch heel vaak niet zo sterk maar, het was allemaal vermakelijk genoeg om een leuk filmuurtje te hebben, want de film duurt toch niet zo lang. Ikzelf mag ook niet meepraten met hoe het vroeger ging, die tijd heb ik niet meegemaakt. Want de film laat duidelijk zien dat het afspeelt in de jaren negentig, wat uiteraard ook de bedoeling is aangezien dat volgens mij ook de echte gabbertijd is, zoals ik al zei; over die kennis daar haal ik mijn handen van af.

Ik moet toegeven dat ik Brauers ook een prima acteur vond in deze film. Acteerde leuk en deed het ten overstaande van de rest toch wel het leukste. Deddes vond ik ook alweer wat minder, prima rolletje maar vond het allemaal niet echt bijzonder, die openingsscène is er ook eentje om je schouders bij op te halen, geen idee waar die op sloeg maar dat zal verder wel. De Molukkers vond ik ook wel een leuke toevoeging, en uiteraard oude bekende Huub Smit, die eigenlijk nu een vast gezicht is geworden binnen deze genrefilms.

Maar, dan het verhaal. Dat is iets in deze film wat ik juist helemaal niet zo heel bijzonder vond. Ja, leuk weer een misdaadfilmpje maar, het ging inderdaad over een dusdanig klein onderwerp dat het niet altijd even bijzonder was. Een gabber en een jongen die zijn leven kapot maakt door te handelen in drugs, die beloftes maakt met de verkeerde mensen en duidelijk niet met geld om kan gaan. En daar uiteindelijk zichzelf ook mee in de nesten werkt. Zo bijzonder is het dus allemaal niet. Het concept daarentegen vond ik wel weer leuk, een inkijkje in de gabber wereld, helaas waar vele "gabbers” waarschijnlijk al bang voor waren; het weg zetten van criminaliteit binnen de gabberwereld. Het zou vast wel gebeurt zijn maar, ik kan me dan wel herinneren dat er zelfs in mijn jeugd en tienerjaren een bepaald stigma over de gabber hing, en dat was voornamelijk negatief.

Voor de rest wat valt er nog te zeggen? Als oosterling heb ik niet zoveel met Rotterdam dus dat kon me wel verrotten eigenlijk. Voor de rest hele lekkere soundtracks, heeft me de hele dag al wel in een mood gebracht dat ik dat de hele tijd zit te luisteren, geen idee voor hoelang. Het einde was nogal abrupt eigenlijk, dat had misschien iets zorgvuldiger uitgewerkt mogen worden. Gewoon een leuke film, en eindelijk een Nederlandse productie die ik best tof vond (voor Nederlandse begrippen).

Van te voren had ik niet al te hoge verwachtingen van deze film maar ik was wel erg nieuwsgierig. Ben blij dat ik hem gekeken heb want ik vond hem toch wel vrij leuk eigelijk.

3.5*

Best een goede film, geen moment verveeld. Acteerwerk was ook goed. Het einde vond ik nogal open. Deel 2 in de maak?

De gabberscene wordt negatief in beeld gebracht.

Ik ben veel naar hardcore feestjes geweest in de jaren 90, maar niet iedereen liep in een Aussie of Nikes. Of zat standaard aan de drugs.

was op zich wel vermakelijk. jammer dat het niet meer over Gabbers cultuur ging, gaf een beetje het idee dat iedereen in de drug handelde als gabber. blij dat ik niet in de bios heb gekeken. na de film had ik het gevoel dat ik naar een serie had gekeken. die gecanceld was. de einde vond ik het meest irritante, te open en te veel vragen.

wachten op deel 2

Nou wel minstens 80% denk ik.

Flink genoten van deze fantastische film van Taihuttu. Hardcore Never Dies brengt je terug naar de 90's en weet de tijdsgeest perfect na te bootsen, mede door aandacht te hebben voor details zoals de TV programma's, de feesten in de Energiehallen met de jezusbus en de kleding en aankleding. Het brilletje, de bomberjack, de Golf GTi, de muziek, alles ademt gabber uit de 90's. Gelukkig ook niet gekozen voor de cheesy hardcore nummers van weleer (al zit Ruffneck op het randje), maar een prima soundtrack die goed bijdraagt aan de sfeer op de feesten, of op de afters.

Klasse film van Nederlandse bodem, zo zie je ze maar zelden helaas.

4.0*

Ik heb me ook prima vermaakt met deze film. Het drugsplotje vond ik verder wat minder interessant, maar wel echt genoten van de retro jaren '90 sfeer, waar ik ook mee ben opgegroeid - al ben ik zelf nooit echt zo van de gabber geweest. Prima geacteerd en een fraai tijdsbeeld, en hoewel het niet het meest originele thrillerplot was over drugsrips is die verder wel met een leuk tempo en visueel vermakelijk gebracht werden. Leuk rolletje ook van Jordy Dijkshoorn van De Likt. Het had nog wel iets meer over de subcultuur mogen gaan van mij, maar alsnog een dikke voldoende voor Hardcore Never Dies.

Zo dan, hier even goed voor gaan zitten. Als 2e generatie gabber -zeg ik met trots- ga ik meestal wel met een gepaste afkeer dit soort dingen in. Maar laten we helder zijn: de titel is misleidend, we hebben hier niet te maken met een hardcore-docu/film or whatever; het is een misdaaddrama tegen de achtergrond van de Rotterdamse hardcorescene in de eerste helft van de jaren '90.

En laten we de genrekant eerst maar eens belichten: dit hebben we al erg vaak gezien. De clichés zijn dan ook niet van de lucht. Het jongere brave broertje dat de afgestoten broer achterna gaat, de ouderconflicten, de ellende die drugs brengt, de op scherp gezette vriendschappen/relaties, de 'bende' die verhaal komt halen, noem maar op. Eigenlijk in alle gevallen zou ik zo'n film dan ook erg teleurstellend benaderen.

Maar. Die achtergrond. De partyscenes en de muziek waren een absurd feest van herkenning, en voelde vaak authentiek, met die blik op de Energiehallen, cassettebandjes van Parkzicht en zelfs de Jezus-bus!. Nadruk op producties van Neophyte/Bodylotion, Prophet en Rotterdam Terror Corps. Geen mietige nummers, maar prima serieuze keuzes. Het in de rij staan tussen het Heras-hekwerk terwijl de bassen al te horen waren. De energie. De lasers. Ik heb meermaals met mijn handen in de lucht gezeten. Ook de algemene jaren '90-sfeer was heerlijk, qua kleding, maar vooral met Rolf Wouters' Vergeet-je-tandenborstel-niet-show en Moppentoppers met Jeroen Smits. En het beeldformaat in 4:3.

Het andere lichtpunt is Jim Deddes, meer dan Joardy. Wat een natuurlijk acteertalent is die gast, die een zachtmoedige gabber speelt, met zijn donkere kant als dealer. Blij dat enorme stereotypen niet uitvergroot worden, zoals vaak te zien is. Hoewel soms dan, maar het voelde toch anders nu. De Likt-zanger Jordy Dijkshoorn kon ook heerlijk de hele film lang zijn moeilijke Rotterdamse kop trekken. Geweldige scenes ook, met de Masochist op de walkman voor de spiegel danspasjes oefenen en de snackbarscene ("wat denk je dat zo long is" en neemt een hap van een frikandel).

Maargoed, onder de streep is het simpelweg een misdaad over dealers en hun leveranciers, en het daarmee gepaarde drama in de privesfeer. Kijk daar doorheen, en dat kun je denk ik vooral als je liefde hebt voor de early-hardcorescene, en dan heb je vooral in de eerste helft van de film prima vermaak.

Kijkt op zich wel aardig weg, deed me ook wat denken aan vroeger met die feestjes. Ik hoopte dat het verhaal wat in de richting van American History X ging met een jonger broertje dat zich af laat glijden maar naarmate de film vorderde viel het steeds een soort van in de herhaling. En toen verslapte de aandacht steeds meer. Acteerwerk wel prima maar verhaal had wel wat meer in gezeten. Toch zeker prima om even een keer te kijken. 3*

Sterke film met een ultra zwak einde. Danny steelt de show als roekloze oudere verstoten broer. Gaan we meer van zien. Wat een perfecte casting joh.

Maar dat eind.... wat een domper....

Het is alleen jammer van de nogal gemaakte ingestudeerd aanvoelende monologen die Danny opdreunt.