Hardcore Never Dies (2023)

Hahaha, en ook nog aftellen van tevoren: 1, 2, 3...

In dit filmpje beter te zien: 'De mensen die denken dat wij mongolen zijn, zijn zelf een stelletje mongolen'

Acteur Jim Deddes over Hardcore Never Dies: ‘We kregen ook les in hakken’ - VPRO Cinema - VPRO Gids - vprogids.nl

Twee jaar voorbereiding op gabberfilm Hardcore Never Dies: ‘Ouders vonden het niks’ | Veronica Superguide

Eh ...

Timing van de film is wel grappig, zeker nu de oude en jonge garde steeds verder uit elkaar komen te liggen qua smaak. Cinema blijft toch vooral voor oude mensen.

Inderdaad heel erg jammer en ook wel weer erg makkelijk.

Niet dan?

Ja dat mag ook wel toch, we zijn nu alweer 30 jaar verder vergeleken met de opkomst van de gabber scene.

Zou wat zijn als de huidige jeugd maar in 1993 zou blijven hangen.

Persoonlijk vind ik al die nieuwe stromingen ook niks, maar ik ben ook geen 18 meer

't Was een hitje, maar zou het absoluut niet bij de klassiekers scharen. Ook meer zo'n nummer dat eerder de ondergang van de eerste hardcore periode mee heeft ingeluid. Op dat gebied zijn er dan weer gelijkenissen met RTC. Bekend melodietje en een kick eronder, en dat was het dan ook zo'n beetje.

Zou liever een film zien binnen de huidige scene, in plaats van weer 30 jaar terug in de tijd te kruipen, op zoek naar vergane glorie. Het is ook een beetje dubbel om te kijken naar een soort van anticultuur die ondertussen zélf de oubollige garde is geworden.

Maar wel grappig, die oude gabbers die lopen te mekkeren dat uptempo en rawstyle geen muziek is

Rawstyle en uptempo zijn ook kut.

Niet mijn soort muziek of mensen, maar wel geinig hoe dit was. Zo te zien over een maand op Prime? Dan pak ik 'm ook mee.

Ik zat op de middelbare school in de klas met een aantal van die gasten. Kale koppen, Australian trainingspakken. Ik was toen van de Grunge muziek. Halflang haar, houthakkers overhemd aan. Mooi contrast, haha. Vind die housemuziek helemaal niks maar dit lijkt me wel een tof filmpje.

Ja opa.

27 jaar na Naar De Klote! komt Jim Taihuttu (Wolf, De Oost) opnieuw met een film die zich afspeelt in de gabberscene. Slechter kon het onmogelijk zijn, maar veel beter is het niet. In feite is het een misdaaddrama waarin een brave broer zich om onduidelijke redenen inlaat met zijn door vader en moeder verstoten foute broer. De gabberscene (opnieuw) gereduceerd tot een wereld van cokesnuivers, kleine en grote pillenhandelaren. Rodney Lam is totaal niet dreigend als de Molukse drugskoning bij wie foute broer Danny een flinke schuld heeft uitstaan en Richard Batsbak is wel een hele ongelukkige keuze als de grote speler die onvermijdelijke ondergang inluidt. Zo nu en dan ontstaat het vermoeden dat Taihuttu wat humor in het verhaal probeert te brengen, maar het is een opeenstapeling van clichés en oppervlakkigheden. De enige zegen is Jim Deddes, die veel te goed is als de foute broer en zich ook zal afvragen hoe Taihuttu ondanks zijn fantastische werk zo’n matige film weet af te leveren.

Vreselijke als je het al kan noemen cultuur.kleding is allemaal gejat van de oi skin heat beweging,de bomber jack,de schoenen,all dokter martins.oi oi oi

Ik hou mijn hart vast.

Het zou mooi zijn deze unieke culturele tijd in Nederland eens echt goed op het grote doek te doen schijnen.

Maar ik ben bang dat het een cliché word , waar de gabbers als cokesnuivende racistische criminelen worden afgezet , zoals dat in het verleden altijd is gedaan.

Ben benieuwd, ga hem zeker even bekijken in de bioscoop.

Als een persoon die in zijn jeugd de gabber "scene" met volle teugen heeft ingenomen en daar alleen maar met liefde naar kan terugkijken.

Het was een plek waar iedereen lief was voor elkaar, wie je ook was.

De paar hooligans werden heel snel de clubs/feesten uitgedonderd.

Als ik "normaal" uitging in Amsterdam zat het vol met agressie, op die feesten nooit wat meegemaakt.

Daar heb ik als puber geleerd dat het niet zo eng is om een wildvreemde aan te spreken , of een persoon wat diepere vragen te stellen.

Van een verlegen introverte puber was ik in enkele jaren een extrovert persoon geworden.

Dat heb ik te danken aan die feesten en dat neem ik de rest van mijn leven mee.

Nu als bijna veertiger , studie afgerond, IT baan etc, met een hoop andere dingen in mijn leven , kan ik je vertellen dat die tijd onvergetelijk blijft.

Hoe mensen met elkaar omgingen op die feesten, daar kunnen we een hoop van leren.

Zo fucking waar!

Was toen ook een puber met scheidende ouders. Deed alles wat god zou verbieden maar in de ga beracene was je 1 met elkaar. Zoveel liefde van elkaar en voor de muziek. Het was de heftigste maar tegelijkertijd ook de mooiste periode van mijn leven wat betreft persoonlijke ontwikkeling. Nu ondernemer met 13 man personeel en zal nooit en dan ook nooit verloochenen waar ik vanaf ben gekomen. Feestjes als karma en zino geven me nog af en toe een beetje het gevoel van vroegah. En wat betreft de nieuwe stroming lekker hun gang laten gaan persoonlijk heb ik ook minder met uotempo mis de rymes is alleen maar knalluh zoals vroeger in de tunnel of terror. Ieder zijn ding zolang we elkaar maar blijven respecteren. Een gabber ben je niet voor even maar je hele leven!!!!

Voorspelbare film maar toch vond ik hem wel het aanzien waard.

Het was voor mij vooral nostalgie. En ze hebben hun huiswerk goed gedaan. Het klopt allemaal wel, de interieuren, auto's, kleding, muziek natuurlijk. Je ziet oa. nog stukjes van Vergeet je Tandenborstel Niet en TMF op een beeldbuis.

Het was een uniek cultuurverschijnsel, al die kleurrijke trainingspakjes en Air Max. Ik bewaar er goede herinneringen aan. Ik hing er een beetje tegenaan, ik was niet full gabber maar luisterde wel de muziek en ging soms naar zo'n feestje. Jehova's getuigen met hun busje buiten feesten staan te ronselen staat me ook nog wel iets van bij. Echt full blown ging ik nooit, mijn haar bleef er op. Maar ik ken er genoeg die er wel voor gingen. Zag je ze opeens volledig getransformeerd op school.

Ironisch genoeg heeft de scene zichzelf de nek om gedraaid. Ze roken het grote geld, de commercie. Ze stapten er in met blije liedjes wat nog wel te onderscheiden was, maar toen begonnen jongens als Piet zichzelf te parodiëren en natuurlijk Bob Fosko die het belachelijk maakte maar er grote hits mee scoorde. En zelfs IDT, de organisatie van de eerste grote hardcore feesten, bracht rustig verzamelaars van dit soort troep uit, zo zie je maar waar de prioriteiten liggen. Gevolg iedereen begon gabbers uit te lachen. Voor mij was de lol er toen ook wel af, al ging de scene gewoon underground door en zonder typische kledij.

Maar goed, deze film was wel een leuke trip down memory lane, al zie je alleen de duistere kant van deze scene. De hoofdpersoon. goed gespeeld door Jim Deddes, is een typische kansarme junk die alles en iedereen in de problemen brengt.

De koppen zijn ook hetzelfde,cultuur verschillen zijn nergens meer aan te herkennen.zelfs teen girls van 17 lopen met mode doc martins .misschien moet je eens wat beter om je heen kijken.of het nou een hanenkam of gescheurde kleding is,de mode wereld is alles welkom om er geld uit te slaan.gabbers dragen juist heel vaak doc martins,oftewel leger schoenen.

Ben nooit tot die muziek aangetrokken geweest, en de hele scene is altijd volkomen langs me heen gegaan en ik geloof meteen dat dit overtrokken en eenzijdig is.

Maar ik vond het een zeer lekkere film om te zien.

Iemand weet of dat deze film een release zou krijgen in België. Iemand vroeg mij dat en ik kon er niet echt iets over vinden.

De film valt tegen. Dit komt vooral door het plot dat tegenvalt. De focus ligt vooral op de drugshandel waarin Danny tot over z'n oren in zit en wordt achtervolgd door mensen die geld van hem willen hebben. Het betreft geen gabberfilm, het betreft een misdaadfilm waarin gabbers de hoofdrolspelers zijn. De plot houdt zich totaal niet bezig met de gabbercultuur, de muziek, de kameraadschap in de scene. Het gaat alleen maar om drugs.

Heel jammer want de setting is perfect neergezet in de jaren '90. Jim Deddes overtuigt als gabber Danny, maar niet al de oudere broer van 17-jarige Michael (Joes Brauers). Joes overtuigd absoluut niet als een tiener, hij is duidelijk ouder. Beide acteurs zijn overduidelijk ouder dan hun veronderstelde rollen.

Jim Deddes zet een goede gabber neer. Direct heb je al het idee dat deze jongen problemen en ellende aantrekt. Hij is geknipt voor een rol als gabber in de scene. Joes zet geen geloofwaardige goody two-shoes neer als aankomend pianist. Als 'gabber' is hij evenmin echt overtuigend, maar dat is juist in deze film wellicht de bedoeling. Te oud is hij sowieso om geloofwaardig een 17-jarige te portretteren.

Dan is er nog Rosa Stil. Zij heeft geen functionele rol in de film. Ze speelt Priscilla en is het sikkeneurige vriendinnetje van Danny. Of ze nu wel of niet in de film zit, het zou geen verschil hebben gemaakt voor het plot. Ze is er alleen om ervoor te zorgen dat Danny beter als stoere gabber uit de verf komt.

De film is qua setting geloofwaardig geplaatst in de jaren '90. De locaties zijn top, de props zien er geweldig uit. Maar het is in deze het verhaal dat tegenvalt. Het acteerwerk van Jim Deddes is geweldig, dat van de anderen valt tegen en Huub Smit (bekend als: Richard Batsbak, uit "New Kids") is zelfs lachwekkend als drugsdealer.

De film was aardig om eens te hebben gezien. Maar ik hoef geen DVD'tje en ik ga hem ook niet nog eens opnieuw bekijken.

2 sterren

Lekker filmpje dat makkelijk weg kijkt en je ook mee sleept. Prima acteerwerk en regie. Maar ik denk niet dat dit een realistisch beeld geeft van deze scene in die tijd.

Toch wel een erg sterk gemaakte film. Het verhaal is redelijk voorspelbaar en niet heel erg bijzonder, en sommige castingkeuzes niet even sterk maar het sfeerbeeld vond ik erg sterk gedaan. Kleine details zoals de Jezus bus bij de hardcore feesten kloppen en Jim Deddes is fantastisch.

Haha vet dat die bus in deze film zit . Hoevaak ik daar wel niet een koffietje heb gedronken na een feestje.

Effe afteren in de bus met een theetje en luisteren naar het evangelie, genieten altijd

Nou ja, en voor mensen die weinig hebben met die muziek. Ik had destijds weinig met gabbermuziek, maar nu is het een nostalgisch dingetje uit mijn jeugd.

Haha, ja en schuilen voor de regen. Handig die gasten.

Wel een aardige film. Naar mijn idee klopt het tijdsbeeld behoorlijk goed, tot aan de nabootsing van de Rotterdamse energiehal aan toe. Dit zijn details waaruit blijkt dat hier een serieuze poging is gedaan om een betrouwbaar tijdsdocument te maken. Daar moet de film het dan ook eigenlijk wel van hebben, want het plotje is mager (en de badguys een tikeltje ongeloofwaardig).

Ik zat in een bioscoopzaal gevuld met wat generatie-genoten die overduidelijk uit nostalgische gevoelens op de titel van deze film waren afgekomen. En hier daar wat 'vers bloed', gekleed in Australian etc. En dan zie je vooral dat er iets gebeurt op het moment dat de nagebootste raves in de film verschijnen. Deze vormen het hoogtepunt van de film, samen met het gedetailleerd neerzetten van een bepaalde tijd en de vertolking van een geloofwaardige gabber (Danny). Daar had de nadruk meer op mogen liggen, want het misdaadverhaaltje is niet tot nauwelijks de moeite waard. Ik moet die docu Thunderdome never dies nog zien, maar ik kan mij voorstellen dat dat een beter idee is, als ik terug in de tijd wil.

Er werd nog flink gehakt in de zaal, zeker tijdens de aftiteling.

2,5*

Ik ben zelf ook al gabber sinds '92 en ook altijd gabber gebleven alleen in een nieuw jasje dus geen ausie's meer haha. Maar ik ben eerlijk ik ga wel tijd mee dus ook uptempo/rawstyle en toch hoor je vaak de oude nummers in een nieuw jasje dat geeft toch weer een bepaalde kick. Diegenen die zeggen dat dat geen muziek is vind ik nergens op slaan want vroeger had je ook speedcore en terrorcore en ben eerlijk dat vond ik voeger weer niets. Alles veranderd dus ook de muziek maar hardcore blijft hardcore als het nu uptempo is of wat dan ook het blijft mooi

De film is beter dan verwacht, maar de uitwerking kon beter. De rode draad van het verhaal is niet heel bijzonder maar wel leuk en prima. Aan het einde vond ik de film rommelig worden. De lengte van de film van nog geen 1,5 uur is perfect. Een aanzienlijk deel van de film moet het doen van de (flauwe) humor waar het gescheld met “kanker” achterwege had kunnen worden gelaten. Ik heb me wel vermaakt.

Ik had iets verwacht over de oorsprongsgeschiedenis van een subcultuur. Maar jammer genoeg is het een vrij standaard drugs rip-off verhaaltje geworden met toevallig een paar gabbers in de hoofdrol. Ik mis daardoor de urgentie van de film. Waarom moest dit verteld worden?

Verder best een vermakelijke film, maar vanwege het bovengenoemde wel Taihuttu's minste.

Leuke rol van Jim Deddes trouwens, heb me enorm zitten verkneukelen om zijn personage.